ماده ۵۰۴ قانون مدنی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadreza sari در ‏۲۸ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۲۵

2025-03-28T13:25:09Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۵۵
خط ۳۱:		خط ۳۱:
	* [[زمان و ملزومات انتقال مالکیت در تملّک قهری دولت]]		* [[زمان و ملزومات انتقال مالکیت در تملّک قهری دولت]]
	* [[حق مستأجر ملک موقوفه یا مأذون در ساخت بنا بر استمرار تصرف در عین مستأجره]]		* [[حق مستأجر ملک موقوفه یا مأذون در ساخت بنا بر استمرار تصرف در عین مستأجره]]
			* [[حق اعیان در حقوق ثبت و دعاوی مرتبط با آن]]

	== منابع ==		== منابع ==

سید علی سجادی: /* مقالات مرتبط */

2025-03-14T22:03:29Z

مقالات مرتبط

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۰۱:۳۳
خط ۳۰:		خط ۳۰:
	* [[وضعیت مستحدثات پس از انقضای مدت اجاره در حقوق ایران و مصر]]		* [[وضعیت مستحدثات پس از انقضای مدت اجاره در حقوق ایران و مصر]]
	* [[زمان و ملزومات انتقال مالکیت در تملّک قهری دولت]]		* [[زمان و ملزومات انتقال مالکیت در تملّک قهری دولت]]
			* [[حق مستأجر ملک موقوفه یا مأذون در ساخت بنا بر استمرار تصرف در عین مستأجره]]

	== منابع ==		== منابع ==

Mohhamadjmostafavi در ‏۱۸ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۵۶

2025-02-18T14:56:54Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۲۶
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	مفاد این ماده، با [[ماده ۵۴۰ قانون مدنی]] [[تعارض]] دارد، در این دو ماده، از مبانی متضاد پیروی گردیده‌است، هر چند ماده ۵۴۰ قانون مزبور، از نظر حقوقی قوی تر است؛ اما چندان با مبانی اجتماعی سازگاری ندارد؛ زیرا از بین بردن زراعت نارس را، مجاز دانسته‌است، صحیح بود که قانونگذار، در هر دو مورد یادشده؛ از رویه ای واحد پیروی می‌نمود. اگر پس از انقضای مهلت موعود، باقی ماندن زمین در [[ید]] [[امین]]، خلاف اصول باشد؛ در اجاره هم باید مورد توجه قرار گرفته؛ و تصرف مستأجر در [[عین مستأجره]] را، پس از انقضای مدت عقد، ممنوع دانست، و تنها در فرض سوءاستعمال یا خطای موجر، او را، ملزم به جبران زیان‌های واردشده به مستأجر دانست.<ref>{{یادکرد کتاب۲\|\|عنوان=حقوق مدنی عقود معین (قسمت اول) (معاملات معوض، عقود تملیکی، بیع، معاوضه، اجاره، قرض)\|ترجمه=\|جلد=\|سال=1374\|ناشر=مدرس\|مکان=\|شابک=\|پیوند=\|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=3650572\|صفحه=\|نام۱=ناصر\|نام خانوادگی۱=کاتوزیان\|چاپ=6}}</ref>		مفاد این ماده، با [[ماده ۵۴۰ قانون مدنی]] [[تعارض]] دارد، در این دو ماده، از مبانی متضاد پیروی گردیده‌است، هر چند ماده ۵۴۰ قانون مزبور، از نظر حقوقی قوی تر است؛ اما چندان با مبانی اجتماعی سازگاری ندارد؛ زیرا از بین بردن زراعت نارس را، مجاز دانسته‌است، صحیح بود که قانونگذار، در هر دو مورد یادشده؛ از رویه ای واحد پیروی می‌نمود. اگر پس از انقضای مهلت موعود، باقی ماندن زمین در [[ید]] [[امین]]، خلاف اصول باشد؛ در اجاره هم باید مورد توجه قرار گرفته؛ و تصرف مستأجر در [[عین مستأجره]] را، پس از انقضای مدت عقد، ممنوع دانست، و تنها در فرض سوءاستعمال یا خطای موجر، او را، ملزم به جبران زیان‌های واردشده به مستأجر دانست.<ref>{{یادکرد کتاب۲\|\|عنوان=حقوق مدنی عقود معین (قسمت اول) (معاملات معوض، عقود تملیکی، بیع، معاوضه، اجاره، قرض)\|ترجمه=\|جلد=\|سال=1374\|ناشر=مدرس\|مکان=\|شابک=\|پیوند=\|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=3650572\|صفحه=\|نام۱=ناصر\|نام خانوادگی۱=کاتوزیان\|چاپ=6}}</ref>
	== مقالات مرتبط ==		== مقالات مرتبط ==
	[[وضعیت مستحدثات پس از انقضای مدت اجاره در حقوق ایران و مصر]]
			* [[وضعیت مستحدثات پس از انقضای مدت اجاره در حقوق ایران و مصر]]
			* [[زمان و ملزومات انتقال مالکیت در تملّک قهری دولت]]

	== منابع ==		== منابع ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

Itbot در ‏۱۷ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۵۵

2024-12-17T09:55:14Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۲۵
خط ۲:		خط ۲:
	* {{زیتونی\|[[ماده ۵۰۳ قانون مدنی\|مشاهده ماده قبلی]]}}		* {{زیتونی\|[[ماده ۵۰۳ قانون مدنی\|مشاهده ماده قبلی]]}}
	* {{زیتونی\|[[ماده ۵۰۵ قانون مدنی\|مشاهده ماده بعدی]]}}		* {{زیتونی\|[[ماده ۵۰۵ قانون مدنی\|مشاهده ماده بعدی]]}}

	== مواد مرتبط ==		== مواد مرتبط ==
	* [[ماده ۵۰۵ قانون مدنی]]		* [[ماده ۵۰۵ قانون مدنی]]
	[[ماده ۵۴۰ قانون مدنی]]		[[ماده ۵۴۰ قانون مدنی]]

	== فلسفه و مبانی نظری ==		== فلسفه و مبانی نظری ==
	قانونگذار در این ماده، به حمایت از [[حق ریشه]] پرداخته‌است؛ که در [[عرف]] [[زراعت\|زراعی]] معمول و رایج می‌باشد.<ref>{{یادکرد کتاب۲\|\|عنوان=دوره مقدماتی حقوق مدنی (جلد اول) (درس‌هایی از عقود معین) (بیع، اجاره، قرض، جعاله، شرکت، صلح)\|ترجمه=\|جلد=\|سال=1388\|ناشر=گنج دانش\|مکان=\|شابک=\|پیوند=\|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=2878944\|صفحه=\|نام۱=ناصر\|نام خانوادگی۱=کاتوزیان\|چاپ=13}}</ref>		قانونگذار در این ماده، به حمایت از [[حق ریشه]] پرداخته‌است؛ که در [[عرف]] [[زراعت\|زراعی]] معمول و رایج می‌باشد.<ref>{{یادکرد کتاب۲\|\|عنوان=دوره مقدماتی حقوق مدنی (جلد اول) (درس‌هایی از عقود معین) (بیع، اجاره، قرض، جعاله، شرکت، صلح)\|ترجمه=\|جلد=\|سال=1388\|ناشر=گنج دانش\|مکان=\|شابک=\|پیوند=\|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=2878944\|صفحه=\|نام۱=ناصر\|نام خانوادگی۱=کاتوزیان\|چاپ=13}}</ref>
			== نکات تفسیری دکترین ماده 504 قانون مدنی ==
	== نکات تفسیری دکترین ==
	حکم این ماده، ناظر به موردی هم هست که عرف منطقه، اجازه احداث بنا و غرس درخت را به مستأجر می‌دهد؛ بدون اینکه نیازی به کسب [[اذن]] از موجر باشد.<ref>{{یادکرد کتاب۲\|\|عنوان=حقوق مدنی (جلد دوم) (در اجاره، مساقات، مضاربه، جعاله، شرکت، ودیعه، عاریه، قرض، قمار، وکالت …)\|ترجمه=\|جلد=\|سال=1375\|ناشر=اسلامیه\|مکان=\|شابک=\|پیوند=\|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=306220\|صفحه=\|نام۱=سیدحسن\|نام خانوادگی۱=امامی\|چاپ=12}}</ref>		حکم این ماده، ناظر به موردی هم هست که عرف منطقه، اجازه احداث بنا و غرس درخت را به مستأجر می‌دهد؛ بدون اینکه نیازی به کسب [[اذن]] از موجر باشد.<ref>{{یادکرد کتاب۲\|\|عنوان=حقوق مدنی (جلد دوم) (در اجاره، مساقات، مضاربه، جعاله، شرکت، ودیعه، عاریه، قرض، قمار، وکالت …)\|ترجمه=\|جلد=\|سال=1375\|ناشر=اسلامیه\|مکان=\|شابک=\|پیوند=\|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=306220\|صفحه=\|نام۱=سیدحسن\|نام خانوادگی۱=امامی\|چاپ=12}}</ref>

	وقتی که موجر، به مستأجر اذن داده باشد تا در ملک او، بنا احداث نموده؛ یا درخت بکارد، پس از انقضای مدت اجاره، دیگر حق الزام وی به [[قلع بنا]] یا درخت را ندارد؛ زیرا چنین امری، مستلزم ورود [[زیان]] به مستأجر خواهد بود، در ضمن موجر نمی‌تواند با [[تادیه\|تأدیه]] خسارت مستأجر، اقدام به ازاله بنا و اشجار نماید؛ زیرا او حق تجاوز به حدود [[مالکیت]] دیگران را ندارد.<ref>{{یادکرد کتاب۲\|\|عنوان=حقوق مدنی (جلد دوم) (در اجاره، مساقات، مضاربه، جعاله، شرکت، ودیعه، عاریه، قرض، قمار، وکالت …)\|ترجمه=\|جلد=\|سال=1375\|ناشر=اسلامیه\|مکان=\|شابک=\|پیوند=\|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=306220\|صفحه=\|نام۱=سیدحسن\|نام خانوادگی۱=امامی\|چاپ=12}}</ref>		وقتی که موجر، به مستأجر اذن داده باشد تا در ملک او، بنا احداث نموده؛ یا درخت بکارد، پس از انقضای مدت اجاره، دیگر حق الزام وی به [[قلع بنا]] یا درخت را ندارد؛ زیرا چنین امری، مستلزم ورود [[زیان]] به مستأجر خواهد بود، در ضمن موجر نمی‌تواند با [[تادیه\|تأدیه]] خسارت مستأجر، اقدام به ازاله بنا و اشجار نماید؛ زیرا او حق تجاوز به حدود [[مالکیت]] دیگران را ندارد.<ref>{{یادکرد کتاب۲\|\|عنوان=حقوق مدنی (جلد دوم) (در اجاره، مساقات، مضاربه، جعاله، شرکت، ودیعه، عاریه، قرض، قمار، وکالت …)\|ترجمه=\|جلد=\|سال=1375\|ناشر=اسلامیه\|مکان=\|شابک=\|پیوند=\|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=306220\|صفحه=\|نام۱=سیدحسن\|نام خانوادگی۱=امامی\|چاپ=12}}</ref>
			== نکات توصیفی هوش مصنوعی ماده 504 قانون مدنی ==

	== نکات توصیفی هوش مصنوعی ==
	{{هوش مصنوعی (ماده)}}		{{هوش مصنوعی (ماده)}}
	# موجر نمی‌تواند مستأجر را به خراب کردن یا کندن بنا یا درخت مجبور کند، اگر مستأجر به موجب عقد اجاره مجاز به بنا یا غرس بوده باشد.		# موجر نمی‌تواند مستأجر را به خراب کردن یا کندن بنا یا درخت مجبور کند، اگر مستأجر به موجب عقد اجاره مجاز به بنا یا غرس بوده باشد.
خط ۲۲:		خط ۱۷:
	# اگر پس از انقضای مدت اجاره، بنا یا درخت در تصرف موجر باشد، مستأجر حق دارد اجرت‌المثل بنا یا درخت را مطالبه کند.		# اگر پس از انقضای مدت اجاره، بنا یا درخت در تصرف موجر باشد، مستأجر حق دارد اجرت‌المثل بنا یا درخت را مطالبه کند.
	# تصرف مستأجر یا موجر پس از پایان مدت اجاره بر حق مطالبه اجرت‌المثل تأثیرگذار است.		# تصرف مستأجر یا موجر پس از پایان مدت اجاره بر حق مطالبه اجرت‌المثل تأثیرگذار است.

	== رویه های قضایی ==		== رویه های قضایی ==
	* [[رای هیات عمومی دیوان عدالت اداری درباره ابطال بخشنامه شماره ۲۰۶۰/۲۲۵/۱۴/۴۲۰/ف مورخ ۷/۳/۱۳۷۳ سرپرست سازمان اوقاف و امور خیریه]]		* [[رای هیات عمومی دیوان عدالت اداری درباره ابطال بخشنامه شماره ۲۰۶۰/۲۲۵/۱۴/۴۲۰/ف مورخ ۷/۳/۱۳۷۳ سرپرست سازمان اوقاف و امور خیریه]]
خط ۳۰:		خط ۲۴:

	به موجب نظر [[نشست‌ قضایی\|کمیسیون نشست‌های قضایی]]، به مناسبت نشست قضات دادگستری قم، حکم [[ماده ۵۰۳ قانون مدنی]] و ماده بعد از آن، ناظر به مواردی هم خواهد بود که مستأجر، در [[عین موقوفه]]، اقدام به احداث بنا یا غرس اشجار می‌نماید.<ref>{{یادکرد کتاب۲\|\|عنوان=مجموعه نشست‌های قضایی مسائل قانون مدنی\|ترجمه=\|جلد=\|سال=1387\|ناشر=جنگل\|مکان=\|شابک=\|پیوند=\|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=5653700\|صفحه=\|نام۱=معاونت آموزش\|تحقیقات قوه قضاییه\|نام خانوادگی۱=\|چاپ=1}}</ref>		به موجب نظر [[نشست‌ قضایی\|کمیسیون نشست‌های قضایی]]، به مناسبت نشست قضات دادگستری قم، حکم [[ماده ۵۰۳ قانون مدنی]] و ماده بعد از آن، ناظر به مواردی هم خواهد بود که مستأجر، در [[عین موقوفه]]، اقدام به احداث بنا یا غرس اشجار می‌نماید.<ref>{{یادکرد کتاب۲\|\|عنوان=مجموعه نشست‌های قضایی مسائل قانون مدنی\|ترجمه=\|جلد=\|سال=1387\|ناشر=جنگل\|مکان=\|شابک=\|پیوند=\|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=5653700\|صفحه=\|نام۱=معاونت آموزش\|تحقیقات قوه قضاییه\|نام خانوادگی۱=\|چاپ=1}}</ref>

	== انتقادات ==		== انتقادات ==
	مفاد این ماده، با [[ماده ۵۴۰ قانون مدنی]] [[تعارض]] دارد، در این دو ماده، از مبانی متضاد پیروی گردیده‌است، هر چند ماده ۵۴۰ قانون مزبور، از نظر حقوقی قوی تر است؛ اما چندان با مبانی اجتماعی سازگاری ندارد؛ زیرا از بین بردن زراعت نارس را، مجاز دانسته‌است، صحیح بود که قانونگذار، در هر دو مورد یادشده؛ از رویه ای واحد پیروی می‌نمود. اگر پس از انقضای مهلت موعود، باقی ماندن زمین در [[ید]] [[امین]]، خلاف اصول باشد؛ در اجاره هم باید مورد توجه قرار گرفته؛ و تصرف مستأجر در [[عین مستأجره]] را، پس از انقضای مدت عقد، ممنوع دانست، و تنها در فرض سوءاستعمال یا خطای موجر، او را، ملزم به جبران زیان‌های واردشده به مستأجر دانست.<ref>{{یادکرد کتاب۲\|\|عنوان=حقوق مدنی عقود معین (قسمت اول) (معاملات معوض، عقود تملیکی، بیع، معاوضه، اجاره، قرض)\|ترجمه=\|جلد=\|سال=1374\|ناشر=مدرس\|مکان=\|شابک=\|پیوند=\|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=3650572\|صفحه=\|نام۱=ناصر\|نام خانوادگی۱=کاتوزیان\|چاپ=6}}</ref>		مفاد این ماده، با [[ماده ۵۴۰ قانون مدنی]] [[تعارض]] دارد، در این دو ماده، از مبانی متضاد پیروی گردیده‌است، هر چند ماده ۵۴۰ قانون مزبور، از نظر حقوقی قوی تر است؛ اما چندان با مبانی اجتماعی سازگاری ندارد؛ زیرا از بین بردن زراعت نارس را، مجاز دانسته‌است، صحیح بود که قانونگذار، در هر دو مورد یادشده؛ از رویه ای واحد پیروی می‌نمود. اگر پس از انقضای مهلت موعود، باقی ماندن زمین در [[ید]] [[امین]]، خلاف اصول باشد؛ در اجاره هم باید مورد توجه قرار گرفته؛ و تصرف مستأجر در [[عین مستأجره]] را، پس از انقضای مدت عقد، ممنوع دانست، و تنها در فرض سوءاستعمال یا خطای موجر، او را، ملزم به جبران زیان‌های واردشده به مستأجر دانست.<ref>{{یادکرد کتاب۲\|\|عنوان=حقوق مدنی عقود معین (قسمت اول) (معاملات معوض، عقود تملیکی، بیع، معاوضه، اجاره، قرض)\|ترجمه=\|جلد=\|سال=1374\|ناشر=مدرس\|مکان=\|شابک=\|پیوند=\|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=3650572\|صفحه=\|نام۱=ناصر\|نام خانوادگی۱=کاتوزیان\|چاپ=6}}</ref>

	== مقالات مرتبط ==		== مقالات مرتبط ==
	[[وضعیت مستحدثات پس از انقضای مدت اجاره در حقوق ایران و مصر]]		[[وضعیت مستحدثات پس از انقضای مدت اجاره در حقوق ایران و مصر]]

	== منابع ==		== منابع ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}
خط ۴۵:		خط ۳۶:
	[[رده:اجاره اشیاء]]		[[رده:اجاره اشیاء]]
	[[رده:اجاره]]		[[رده:اجاره]]
			{{DEFAULTSORT:ماده 2525}}

Itbot در ‏۱۳ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۳۸

2024-12-13T08:38:47Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۰۸
خط ۴:		خط ۴:

	== مواد مرتبط ==		== مواد مرتبط ==
			* [[ماده ۵۰۵ قانون مدنی]]
	[[ماده ۵۴۰ قانون مدنی]]		[[ماده ۵۴۰ قانون مدنی]]

	== فلسفه و مبانی نظری ~~ماده~~ ==		== فلسفه و مبانی نظری ==
	قانونگذار در این ماده، به حمایت از [[حق ریشه]] پرداخته‌است؛ که در [[عرف]] [[زراعت\|زراعی]] معمول و رایج می‌باشد.<ref>{{یادکرد کتاب۲\|\|عنوان=دوره مقدماتی حقوق مدنی (جلد اول) (درس‌هایی از عقود معین) (بیع، اجاره، قرض، جعاله، شرکت، صلح)\|ترجمه=\|جلد=\|سال=1388\|ناشر=گنج دانش\|مکان=\|شابک=\|پیوند=\|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=2878944\|صفحه=\|نام۱=ناصر\|نام خانوادگی۱=کاتوزیان\|چاپ=13}}</ref>		قانونگذار در این ماده، به حمایت از [[حق ریشه]] پرداخته‌است؛ که در [[عرف]] [[زراعت\|زراعی]] معمول و رایج می‌باشد.<ref>{{یادکرد کتاب۲\|\|عنوان=دوره مقدماتی حقوق مدنی (جلد اول) (درس‌هایی از عقود معین) (بیع، اجاره، قرض، جعاله، شرکت، صلح)\|ترجمه=\|جلد=\|سال=1388\|ناشر=گنج دانش\|مکان=\|شابک=\|پیوند=\|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=2878944\|صفحه=\|نام۱=ناصر\|نام خانوادگی۱=کاتوزیان\|چاپ=13}}</ref>

	== نکات ~~توضیحی~~ تفسیری دکترین ==		== نکات تفسیری دکترین ==
	حکم این ماده، ناظر به موردی هم هست که عرف منطقه، اجازه احداث بنا و غرس درخت را به مستأجر می‌دهد؛ بدون اینکه نیازی به کسب [[اذن]] از موجر باشد.<ref>{{یادکرد کتاب۲\|\|عنوان=حقوق مدنی (جلد دوم) (در اجاره، مساقات، مضاربه، جعاله، شرکت، ودیعه، عاریه، قرض، قمار، وکالت …)\|ترجمه=\|جلد=\|سال=1375\|ناشر=اسلامیه\|مکان=\|شابک=\|پیوند=\|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=306220\|صفحه=\|نام۱=سیدحسن\|نام خانوادگی۱=امامی\|چاپ=12}}</ref>		حکم این ماده، ناظر به موردی هم هست که عرف منطقه، اجازه احداث بنا و غرس درخت را به مستأجر می‌دهد؛ بدون اینکه نیازی به کسب [[اذن]] از موجر باشد.<ref>{{یادکرد کتاب۲\|\|عنوان=حقوق مدنی (جلد دوم) (در اجاره، مساقات، مضاربه، جعاله، شرکت، ودیعه، عاریه، قرض، قمار، وکالت …)\|ترجمه=\|جلد=\|سال=1375\|ناشر=اسلامیه\|مکان=\|شابک=\|پیوند=\|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=306220\|صفحه=\|نام۱=سیدحسن\|نام خانوادگی۱=امامی\|چاپ=12}}</ref>

	وقتی که موجر، به مستأجر اذن داده باشد تا در ملک او، بنا احداث نموده؛ یا درخت بکارد، پس از انقضای مدت اجاره، دیگر حق الزام وی به [[قلع بنا]] یا درخت را ندارد؛ زیرا چنین امری، مستلزم ورود [[زیان]] به مستأجر خواهد بود، در ضمن موجر نمی‌تواند با [[تادیه\|تأدیه]] خسارت مستأجر، اقدام به ازاله بنا و اشجار نماید؛ زیرا او حق تجاوز به حدود [[مالکیت]] دیگران را ندارد.<ref>{{یادکرد کتاب۲\|\|عنوان=حقوق مدنی (جلد دوم) (در اجاره، مساقات، مضاربه، جعاله، شرکت، ودیعه، عاریه، قرض، قمار، وکالت …)\|ترجمه=\|جلد=\|سال=1375\|ناشر=اسلامیه\|مکان=\|شابک=\|پیوند=\|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=306220\|صفحه=\|نام۱=سیدحسن\|نام خانوادگی۱=امامی\|چاپ=12}}</ref>		وقتی که موجر، به مستأجر اذن داده باشد تا در ملک او، بنا احداث نموده؛ یا درخت بکارد، پس از انقضای مدت اجاره، دیگر حق الزام وی به [[قلع بنا]] یا درخت را ندارد؛ زیرا چنین امری، مستلزم ورود [[زیان]] به مستأجر خواهد بود، در ضمن موجر نمی‌تواند با [[تادیه\|تأدیه]] خسارت مستأجر، اقدام به ازاله بنا و اشجار نماید؛ زیرا او حق تجاوز به حدود [[مالکیت]] دیگران را ندارد.<ref>{{یادکرد کتاب۲\|\|عنوان=حقوق مدنی (جلد دوم) (در اجاره، مساقات، مضاربه، جعاله، شرکت، ودیعه، عاریه، قرض، قمار، وکالت …)\|ترجمه=\|جلد=\|سال=1375\|ناشر=اسلامیه\|مکان=\|شابک=\|پیوند=\|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=306220\|صفحه=\|نام۱=سیدحسن\|نام خانوادگی۱=امامی\|چاپ=12}}</ref>

	== ~~رویه‌های~~ قضایی ==
			== نکات توصیفی هوش مصنوعی ==
			{{هوش مصنوعی (ماده)}}
			# موجر نمی‌تواند مستأجر را به خراب کردن یا کندن بنا یا درخت مجبور کند، اگر مستأجر به موجب عقد اجاره مجاز به بنا یا غرس بوده باشد.
			# پس از انقضای مدت اجاره، اگر بنا یا درخت همچنان در تصرف مستأجر باشد، موجر می‌تواند اجرت‌المثل زمین را مطالبه کند.
			# اگر پس از انقضای مدت اجاره، بنا یا درخت در تصرف موجر باشد، مستأجر حق دارد اجرت‌المثل بنا یا درخت را مطالبه کند.
			# تصرف مستأجر یا موجر پس از پایان مدت اجاره بر حق مطالبه اجرت‌المثل تأثیرگذار است.

			== رویه های قضایی ==
			* [[رای هیات عمومی دیوان عدالت اداری درباره ابطال بخشنامه شماره ۲۰۶۰/۲۲۵/۱۴/۴۲۰/ف مورخ ۷/۳/۱۳۷۳ سرپرست سازمان اوقاف و امور خیریه]]
			* [[نظریه شماره 7/99/626 مورخ 1399/07/23 اداره کل حقوقی قوه قضاییه]]
			* [[نظریه شماره 7/1401/852 مورخ 1401/11/17 اداره کل حقوقی قوه قضاییه]]
			* [[نظریه شماره 7/1400/1375 مورخ 1400/11/20 اداره کل حقوقی قوه قضاییه]]

	به موجب نظر [[نشست‌ قضایی\|کمیسیون نشست‌های قضایی]]، به مناسبت نشست قضات دادگستری قم، حکم [[ماده ۵۰۳ قانون مدنی]] و ماده بعد از آن، ناظر به مواردی هم خواهد بود که مستأجر، در [[عین موقوفه]]، اقدام به احداث بنا یا غرس اشجار می‌نماید.<ref>{{یادکرد کتاب۲\|\|عنوان=مجموعه نشست‌های قضایی مسائل قانون مدنی\|ترجمه=\|جلد=\|سال=1387\|ناشر=جنگل\|مکان=\|شابک=\|پیوند=\|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=5653700\|صفحه=\|نام۱=معاونت آموزش\|تحقیقات قوه قضاییه\|نام خانوادگی۱=\|چاپ=1}}</ref>		به موجب نظر [[نشست‌ قضایی\|کمیسیون نشست‌های قضایی]]، به مناسبت نشست قضات دادگستری قم، حکم [[ماده ۵۰۳ قانون مدنی]] و ماده بعد از آن، ناظر به مواردی هم خواهد بود که مستأجر، در [[عین موقوفه]]، اقدام به احداث بنا یا غرس اشجار می‌نماید.<ref>{{یادکرد کتاب۲\|\|عنوان=مجموعه نشست‌های قضایی مسائل قانون مدنی\|ترجمه=\|جلد=\|سال=1387\|ناشر=جنگل\|مکان=\|شابک=\|پیوند=\|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=5653700\|صفحه=\|نام۱=معاونت آموزش\|تحقیقات قوه قضاییه\|نام خانوادگی۱=\|چاپ=1}}</ref>

Amirhossein Hajzadeh در ‏۱۶ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۲۱

2023-11-16T09:21:23Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۵۱
خط ۱۹:		خط ۱۹:
	== انتقادات ==		== انتقادات ==
	مفاد این ماده، با [[ماده ۵۴۰ قانون مدنی]] [[تعارض]] دارد، در این دو ماده، از مبانی متضاد پیروی گردیده‌است، هر چند ماده ۵۴۰ قانون مزبور، از نظر حقوقی قوی تر است؛ اما چندان با مبانی اجتماعی سازگاری ندارد؛ زیرا از بین بردن زراعت نارس را، مجاز دانسته‌است، صحیح بود که قانونگذار، در هر دو مورد یادشده؛ از رویه ای واحد پیروی می‌نمود. اگر پس از انقضای مهلت موعود، باقی ماندن زمین در [[ید]] [[امین]]، خلاف اصول باشد؛ در اجاره هم باید مورد توجه قرار گرفته؛ و تصرف مستأجر در [[عین مستأجره]] را، پس از انقضای مدت عقد، ممنوع دانست، و تنها در فرض سوءاستعمال یا خطای موجر، او را، ملزم به جبران زیان‌های واردشده به مستأجر دانست.<ref>{{یادکرد کتاب۲\|\|عنوان=حقوق مدنی عقود معین (قسمت اول) (معاملات معوض، عقود تملیکی، بیع، معاوضه، اجاره، قرض)\|ترجمه=\|جلد=\|سال=1374\|ناشر=مدرس\|مکان=\|شابک=\|پیوند=\|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=3650572\|صفحه=\|نام۱=ناصر\|نام خانوادگی۱=کاتوزیان\|چاپ=6}}</ref>		مفاد این ماده، با [[ماده ۵۴۰ قانون مدنی]] [[تعارض]] دارد، در این دو ماده، از مبانی متضاد پیروی گردیده‌است، هر چند ماده ۵۴۰ قانون مزبور، از نظر حقوقی قوی تر است؛ اما چندان با مبانی اجتماعی سازگاری ندارد؛ زیرا از بین بردن زراعت نارس را، مجاز دانسته‌است، صحیح بود که قانونگذار، در هر دو مورد یادشده؛ از رویه ای واحد پیروی می‌نمود. اگر پس از انقضای مهلت موعود، باقی ماندن زمین در [[ید]] [[امین]]، خلاف اصول باشد؛ در اجاره هم باید مورد توجه قرار گرفته؛ و تصرف مستأجر در [[عین مستأجره]] را، پس از انقضای مدت عقد، ممنوع دانست، و تنها در فرض سوءاستعمال یا خطای موجر، او را، ملزم به جبران زیان‌های واردشده به مستأجر دانست.<ref>{{یادکرد کتاب۲\|\|عنوان=حقوق مدنی عقود معین (قسمت اول) (معاملات معوض، عقود تملیکی، بیع، معاوضه، اجاره، قرض)\|ترجمه=\|جلد=\|سال=1374\|ناشر=مدرس\|مکان=\|شابک=\|پیوند=\|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=3650572\|صفحه=\|نام۱=ناصر\|نام خانوادگی۱=کاتوزیان\|چاپ=6}}</ref>

			== مقالات مرتبط ==
			[[وضعیت مستحدثات پس از انقضای مدت اجاره در حقوق ایران و مصر]]

	== منابع ==		== منابع ==

Karandish در ‏۲۸ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۴:۳۶

2023-08-28T14:36:06Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۸:۰۶
خط ۱:		خط ۱:
	'''ماده ۵۰۴ قانون مدنی''': ~~هر گاه~~ مستأجر به موجب [[عقد اجاره]]، مجاز در بنا یا غرس بوده، موجر نمی‌تواند مستأجر را به خراب کردن یا کندن آن اجبار کند و بعد از انقضای مدت اگر بنا یا درخت در تصرف مستأجر باقی بماند موجر حق مطالبه [[اجرت‌المثل]] زمین را خواهد داشت و اگر در تصرف موجر باشد مستأجر حق مطالبه اجرت‌المثل بنا یا درخت را خواهد داشت.		'''ماده ۵۰۴ قانون مدنی''': هرگاه [[مستاجر\|مستأجر]] به موجب [[اجاره\|عقد اجاره]]، مجاز در بنا یا [[غرس]] بوده، [[موجر]] نمی‌تواند مستأجر را به خراب کردن یا کندن آن اجبار کند و بعد از انقضای مدت اگر بنا یا درخت در [[تصرف]] مستأجر باقی بماند موجر حق مطالبه [[اجرت‌المثل]] زمین را خواهد داشت و اگر در تصرف موجر باشد مستأجر حق مطالبه اجرت‌المثل بنا یا درخت را خواهد داشت.
	* {{زیتونی\|[[ماده ۵۰۳ قانون مدنی\|مشاهده ماده قبلی]]}}		* {{زیتونی\|[[ماده ۵۰۳ قانون مدنی\|مشاهده ماده قبلی]]}}
	* {{زیتونی\|[[ماده ۵۰۵ قانون مدنی\|مشاهده ماده بعدی]]}}		* {{زیتونی\|[[ماده ۵۰۵ قانون مدنی\|مشاهده ماده بعدی]]}}

			== مواد مرتبط ==
			[[ماده ۵۴۰ قانون مدنی]]

			== فلسفه و مبانی نظری ماده ==
			قانونگذار در این ماده، به حمایت از [[حق ریشه]] پرداخته‌است؛ که در [[عرف]] [[زراعت\|زراعی]] معمول و رایج می‌باشد.<ref>{{یادکرد کتاب۲\|\|عنوان=دوره مقدماتی حقوق مدنی (جلد اول) (درس‌هایی از عقود معین) (بیع، اجاره، قرض، جعاله، شرکت، صلح)\|ترجمه=\|جلد=\|سال=1388\|ناشر=گنج دانش\|مکان=\|شابک=\|پیوند=\|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=2878944\|صفحه=\|نام۱=ناصر\|نام خانوادگی۱=کاتوزیان\|چاپ=13}}</ref>

	== نکات توضیحی تفسیری دکترین ==		== نکات توضیحی تفسیری دکترین ==
	قانونگذار در این ماده، به حمایت از حق ریشه پرداخته‌است؛ که در عرف زراعی معمول و رایج می‌باشد.<ref>{{یادکرد کتاب۲\|\|عنوان=دوره مقدماتی حقوق مدنی (جلد اول) (درس‌هایی از عقود معین) (بیع، اجاره، قرض، جعاله، شرکت، صلح)\|ترجمه=\|جلد=\|سال=1388\|ناشر=گنج دانش\|مکان=\|شابک=\|پیوند=\|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=2878944\|صفحه=\|نام۱=ناصر\|نام خانوادگی۱=کاتوزیان\|چاپ=13}}</ref>		حکم این ماده، ناظر به موردی هم هست که عرف منطقه، اجازه احداث بنا و غرس درخت را به مستأجر می‌دهد؛ بدون اینکه نیازی به کسب [[اذن]] از موجر باشد.<ref>{{یادکرد کتاب۲\|\|عنوان=حقوق مدنی (جلد دوم) (در اجاره، مساقات، مضاربه، جعاله، شرکت، ودیعه، عاریه، قرض، قمار، وکالت …)\|ترجمه=\|جلد=\|سال=1375\|ناشر=اسلامیه\|مکان=\|شابک=\|پیوند=\|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=306220\|صفحه=\|نام۱=سیدحسن\|نام خانوادگی۱=امامی\|چاپ=12}}</ref>

	حکم این ماده، ناظر به موردی هم هست که عرف منطقه، اجازه احداث بنا و غرس درخت را به مستأجر می‌دهد؛ بدون اینکه نیازی به کسب اذن از ~~مؤجر~~ باشد.<ref>{{یادکرد کتاب۲\|\|عنوان=حقوق مدنی (جلد دوم) (در اجاره، مساقات، مضاربه، جعاله، شرکت، ودیعه، عاریه، قرض، قمار، وکالت …)\|ترجمه=\|جلد=\|سال=1375\|ناشر=اسلامیه\|مکان=\|شابک=\|پیوند=\|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=306220\|صفحه=\|نام۱=سیدحسن\|نام خانوادگی۱=امامی\|چاپ=12}}</ref>

	وقتی که ~~مؤجر،~~ به مستأجر اذن داده باشد تا در ملک او، بنا احداث نموده؛ یا درخت بکارد، پس از انقضای مدت اجاره، دیگر حق الزام وی به قلع بنا یا درخت را ندارد؛ زیرا چنین امری، مستلزم ورود زیان به مستأجر خواهد ~~بود. درضمن مؤجر~~ نمی‌تواند با تأدیه خسارت مستأجر، اقدام به ازاله بنا و اشجار نماید؛ زیرا او حق تجاوز به حدود مالکیت دیگران را ندارد.<ref>{{یادکرد کتاب۲\|\|عنوان=حقوق مدنی (جلد دوم) (در اجاره، مساقات، مضاربه، جعاله، شرکت، ودیعه، عاریه، قرض، قمار، وکالت …)\|ترجمه=\|جلد=\|سال=1375\|ناشر=اسلامیه\|مکان=\|شابک=\|پیوند=\|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=306220\|صفحه=\|نام۱=سیدحسن\|نام خانوادگی۱=امامی\|چاپ=12}}</ref>		وقتی که موجر، به مستأجر اذن داده باشد تا در ملک او، بنا احداث نموده؛ یا درخت بکارد، پس از انقضای مدت اجاره، دیگر حق الزام وی به [[قلع بنا]] یا درخت را ندارد؛ زیرا چنین امری، مستلزم ورود [[زیان]] به مستأجر خواهد بود، در ضمن موجر نمی‌تواند با [[تادیه\|تأدیه]] خسارت مستأجر، اقدام به ازاله بنا و اشجار نماید؛ زیرا او حق تجاوز به حدود [[مالکیت]] دیگران را ندارد.<ref>{{یادکرد کتاب۲\|\|عنوان=حقوق مدنی (جلد دوم) (در اجاره، مساقات، مضاربه، جعاله، شرکت، ودیعه، عاریه، قرض، قمار، وکالت …)\|ترجمه=\|جلد=\|سال=1375\|ناشر=اسلامیه\|مکان=\|شابک=\|پیوند=\|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=306220\|صفحه=\|نام۱=سیدحسن\|نام خانوادگی۱=امامی\|چاپ=12}}</ref>

	== رویه‌های قضایی ==		== رویه‌های قضایی ==
	به موجب نظر کمیسیون نشست‌های ~~قضایی،~~ به مناسبت نشست قضات دادگستری قم، حکم ماده ۵۰۳ قانون مدنی و ماده بعد از آن، ناظر به مواردی هم خواهد بود که مستأجر، در عین ~~موقوفه،~~ اقدام به احداث بنا یا غرس اشجار می‌نماید.<ref>{{یادکرد کتاب۲\|\|عنوان=مجموعه نشست‌های قضایی مسائل قانون مدنی\|ترجمه=\|جلد=\|سال=1387\|ناشر=جنگل\|مکان=\|شابک=\|پیوند=\|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=5653700\|صفحه=\|نام۱=معاونت آموزش\|تحقیقات قوه قضاییه\|نام خانوادگی۱=\|چاپ=1}}</ref>		به موجب نظر [[نشست‌ قضایی\|کمیسیون نشست‌های قضایی]]، به مناسبت نشست قضات دادگستری قم، حکم [[ماده ۵۰۳ قانون مدنی]] و ماده بعد از آن، ناظر به مواردی هم خواهد بود که مستأجر، در [[عین موقوفه]]، اقدام به احداث بنا یا غرس اشجار می‌نماید.<ref>{{یادکرد کتاب۲\|\|عنوان=مجموعه نشست‌های قضایی مسائل قانون مدنی\|ترجمه=\|جلد=\|سال=1387\|ناشر=جنگل\|مکان=\|شابک=\|پیوند=\|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=5653700\|صفحه=\|نام۱=معاونت آموزش\|تحقیقات قوه قضاییه\|نام خانوادگی۱=\|چاپ=1}}</ref>

	== انتقادات ==		== انتقادات ==
	مفاد این ماده، با ماده ۵۴۰ قانون مدنی تعارض ~~دارد.~~ در این دو ماده، از مبانی متضاد پیروی ~~گردیده‌است. هرچند~~ ماده ۵۴۰ قانون مزبور، از نظر حقوقی قوی تر است؛ اما چندان با مبانی اجتماعی سازگاری ندارد؛ زیرا از بین بردن زراعت نارس را، مجاز ~~دانسته‌است.~~ صحیح بود که قانونگذار، در هر دو مورد یادشده؛ از رویه ای واحد پیروی می‌نمود. اگر پس از انقضای مهلت موعود، باقی ماندن زمین در ید ~~امین،~~ خلاف اصول باشد؛ در اجاره هم باید مورد توجه قرار گرفته؛ و تصرف مستأجر در عین مستأجره را، پس از انقضای مدت عقد، ممنوع ~~دانست.~~ و تنها در فرض سوءاستعمال یا خطای ~~مؤجر،~~ او را، ملزم به جبران زیان‌های واردشده به مستأجر دانست.<ref>{{یادکرد کتاب۲\|\|عنوان=حقوق مدنی عقود معین (قسمت اول) (معاملات معوض، عقود تملیکی، بیع، معاوضه، اجاره، قرض)\|ترجمه=\|جلد=\|سال=1374\|ناشر=مدرس\|مکان=\|شابک=\|پیوند=\|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=3650572\|صفحه=\|نام۱=ناصر\|نام خانوادگی۱=کاتوزیان\|چاپ=6}}</ref>		مفاد این ماده، با [[ماده ۵۴۰ قانون مدنی]] [[تعارض]] دارد، در این دو ماده، از مبانی متضاد پیروی گردیده‌است، هر چند ماده ۵۴۰ قانون مزبور، از نظر حقوقی قوی تر است؛ اما چندان با مبانی اجتماعی سازگاری ندارد؛ زیرا از بین بردن زراعت نارس را، مجاز دانسته‌است، صحیح بود که قانونگذار، در هر دو مورد یادشده؛ از رویه ای واحد پیروی می‌نمود. اگر پس از انقضای مهلت موعود، باقی ماندن زمین در [[ید]] [[امین]]، خلاف اصول باشد؛ در اجاره هم باید مورد توجه قرار گرفته؛ و تصرف مستأجر در [[عین مستأجره]] را، پس از انقضای مدت عقد، ممنوع دانست، و تنها در فرض سوءاستعمال یا خطای موجر، او را، ملزم به جبران زیان‌های واردشده به مستأجر دانست.<ref>{{یادکرد کتاب۲\|\|عنوان=حقوق مدنی عقود معین (قسمت اول) (معاملات معوض، عقود تملیکی، بیع، معاوضه، اجاره، قرض)\|ترجمه=\|جلد=\|سال=1374\|ناشر=مدرس\|مکان=\|شابک=\|پیوند=\|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=3650572\|صفحه=\|نام۱=ناصر\|نام خانوادگی۱=کاتوزیان\|چاپ=6}}</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Karandish: ابرابزار

2023-08-26T20:55:36Z

ابرابزار

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۰۰:۲۵
خط ۱:		خط ۱:
	'''ماده ۵۰۴ قانون مدنی''': هر گاه مستأجر به موجب [[عقد اجاره]]، مجاز در بنا یا غرس بوده، موجر نمی‌تواند مستأجر را به خراب کردن یا کندن آن اجبار کند و بعد از انقضای مدت اگر بنا یا درخت در تصرف مستأجر باقی بماند موجر حق ~~مطالبه‌~~ [[اجرت‌المثل]] زمین را خواهد داشت و اگر در تصرف موجر باشد مستأجر حق مطالبه اجرت‌المثل بنا یا درخت را خواهد داشت.		'''ماده ۵۰۴ قانون مدنی''': هر گاه مستأجر به موجب [[عقد اجاره]]، مجاز در بنا یا غرس بوده، موجر نمی‌تواند مستأجر را به خراب کردن یا کندن آن اجبار کند و بعد از انقضای مدت اگر بنا یا درخت در تصرف مستأجر باقی بماند موجر حق مطالبه [[اجرت‌المثل]] زمین را خواهد داشت و اگر در تصرف موجر باشد مستأجر حق مطالبه اجرت‌المثل بنا یا درخت را خواهد داشت.
	*{{زیتونی\|[[ماده ۵۰۳ قانون مدنی\|مشاهده ماده قبلی]]}}		* {{زیتونی\|[[ماده ۵۰۳ قانون مدنی\|مشاهده ماده قبلی]]}}
	*{{زیتونی\|[[ماده ۵۰۵ قانون مدنی\|مشاهده ماده بعدی]]}}		* {{زیتونی\|[[ماده ۵۰۵ قانون مدنی\|مشاهده ماده بعدی]]}}

	== نکات توضیحی تفسیری دکترین ==		== نکات توضیحی تفسیری دکترین ==
	قانونگذار در این ماده، به حمایت از حق ریشه ~~پرداخته است؛~~ که در عرف زراعی معمول و رایج ~~می باشد~~.<ref>{{یادکرد کتاب۲\|\|عنوان=دوره مقدماتی حقوق مدنی (جلد اول) (~~درس هایی~~ از عقود معین) (بیع، اجاره، قرض، جعاله، شرکت، صلح)\|ترجمه=\|جلد=\|سال=1388\|ناشر=گنج دانش\|مکان=\|شابک=\|پیوند=\|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=2878944\|صفحه=\|نام۱=ناصر\|نام خانوادگی۱=کاتوزیان\|چاپ=13}}</ref>		قانونگذار در این ماده، به حمایت از حق ریشه پرداخته‌است؛ که در عرف زراعی معمول و رایج می‌باشد.<ref>{{یادکرد کتاب۲\|\|عنوان=دوره مقدماتی حقوق مدنی (جلد اول) (درس‌هایی از عقود معین) (بیع، اجاره، قرض، جعاله، شرکت، صلح)\|ترجمه=\|جلد=\|سال=1388\|ناشر=گنج دانش\|مکان=\|شابک=\|پیوند=\|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=2878944\|صفحه=\|نام۱=ناصر\|نام خانوادگی۱=کاتوزیان\|چاپ=13}}</ref>

	حکم این ماده، ناظر به موردی هم هست که عرف منطقه، اجازه احداث بنا و غرس درخت را به مستأجر ~~می دهد؛~~ بدون اینکه نیازی به کسب اذن از مؤجر باشد.<ref>{{یادکرد کتاب۲\|\|عنوان=حقوق مدنی (جلد دوم) (در اجاره، مساقات، مضاربه، جعاله، شرکت، ودیعه، عاریه، قرض، ~~قمار،وکالت ...~~)\|ترجمه=\|جلد=\|سال=1375\|ناشر=اسلامیه\|مکان=\|شابک=\|پیوند=\|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=306220\|صفحه=\|نام۱=سیدحسن\|نام خانوادگی۱=امامی\|چاپ=12}}</ref>		حکم این ماده، ناظر به موردی هم هست که عرف منطقه، اجازه احداث بنا و غرس درخت را به مستأجر می‌دهد؛ بدون اینکه نیازی به کسب اذن از مؤجر باشد.<ref>{{یادکرد کتاب۲\|\|عنوان=حقوق مدنی (جلد دوم) (در اجاره، مساقات، مضاربه، جعاله، شرکت، ودیعه، عاریه، قرض، قمار، وکالت …)\|ترجمه=\|جلد=\|سال=1375\|ناشر=اسلامیه\|مکان=\|شابک=\|پیوند=\|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=306220\|صفحه=\|نام۱=سیدحسن\|نام خانوادگی۱=امامی\|چاپ=12}}</ref>

	وقتی که مؤجر، به مستأجر اذن داده باشد تا در ملک او، بنا احداث نموده؛ و یا درخت بکارد، پس از انقضای مدت اجاره، دیگر حق الزام وی به قلع بنا یا درخت را ~~ندارد.~~ زیرا چنین امری، مستلزم ورود زیان به مستأجر خواهد بود. درضمن مؤجر ~~نمی تواند~~ با تأدیه خسارت مستأجر، اقدام به ازاله بنا و اشجار ~~نماید.~~ زیرا او حق تجاوز به حدود مالکیت دیگران را ندارد.<ref>{{یادکرد کتاب۲\|\|عنوان=حقوق مدنی (جلد دوم) (در اجاره، مساقات، مضاربه، جعاله، شرکت، ودیعه، عاریه، قرض، ~~قمار،وکالت ...~~)\|ترجمه=\|جلد=\|سال=1375\|ناشر=اسلامیه\|مکان=\|شابک=\|پیوند=\|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=306220\|صفحه=\|نام۱=سیدحسن\|نام خانوادگی۱=امامی\|چاپ=12}}</ref>		وقتی که مؤجر، به مستأجر اذن داده باشد تا در ملک او، بنا احداث نموده؛ یا درخت بکارد، پس از انقضای مدت اجاره، دیگر حق الزام وی به قلع بنا یا درخت را ندارد؛ زیرا چنین امری، مستلزم ورود زیان به مستأجر خواهد بود. درضمن مؤجر نمی‌تواند با تأدیه خسارت مستأجر، اقدام به ازاله بنا و اشجار نماید؛ زیرا او حق تجاوز به حدود مالکیت دیگران را ندارد.<ref>{{یادکرد کتاب۲\|\|عنوان=حقوق مدنی (جلد دوم) (در اجاره، مساقات، مضاربه، جعاله، شرکت، ودیعه، عاریه، قرض، قمار، وکالت …)\|ترجمه=\|جلد=\|سال=1375\|ناشر=اسلامیه\|مکان=\|شابک=\|پیوند=\|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=306220\|صفحه=\|نام۱=سیدحسن\|نام خانوادگی۱=امامی\|چاپ=12}}</ref>

	== ~~رویه های~~ قضایی ==		== رویه‌های قضایی ==
	به موجب نظر کمیسیون ~~نشست های~~ قضایی، به مناسبت نشست قضات دادگستری قم، حکم ماده ~~503~~ قانون مدنی و ماده بعد از آن، ناظر به مواردی هم خواهد بود که مستأجر، در عین موقوفه، اقدام به احداث بنا و یا غرس اشجار ~~می نماید~~.<ref>{{یادکرد کتاب۲\|\|عنوان=مجموعه ~~نشست های~~ قضایی مسائل قانون مدنی\|ترجمه=\|جلد=\|سال=1387\|ناشر=جنگل\|مکان=\|شابک=\|پیوند=\|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=5653700\|صفحه=\|نام۱=معاونت آموزش\|تحقیقات قوه قضاییه\|نام خانوادگی۱=\|چاپ=1}}</ref>		به موجب نظر کمیسیون نشست‌های قضایی، به مناسبت نشست قضات دادگستری قم، حکم ماده ۵۰۳ قانون مدنی و ماده بعد از آن، ناظر به مواردی هم خواهد بود که مستأجر، در عین موقوفه، اقدام به احداث بنا یا غرس اشجار می‌نماید.<ref>{{یادکرد کتاب۲\|\|عنوان=مجموعه نشست‌های قضایی مسائل قانون مدنی\|ترجمه=\|جلد=\|سال=1387\|ناشر=جنگل\|مکان=\|شابک=\|پیوند=\|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=5653700\|صفحه=\|نام۱=معاونت آموزش\|تحقیقات قوه قضاییه\|نام خانوادگی۱=\|چاپ=1}}</ref>

	== انتقادات ==		== انتقادات ==
	مفاد این ماده، با ماده ~~540~~ قانون مدنی تعارض دارد. در این دو ماده، از مبانی متضاد پیروی ~~گردیده است~~. هرچند ماده ~~540~~ قانون مزبور، از نظر حقوقی قوی تر است؛ اما چندان با مبانی اجتماعی سازگاری ~~ندارد.~~ زیرا از بین بردن زراعت نارس را، مجاز ~~دانسته است~~. صحیح بود که قانونگذار، در هر دو مورد یادشده؛ از رویه ای واحد پیروی ~~می نمود~~. اگر پس از انقضای مهلت موعود، باقی ماندن زمین در ید امین، خلاف اصول باشد؛ در اجاره هم باید مورد توجه قرار گرفته؛ و تصرف مستأجر در عین مستأجره را، پس از انقضای مدت عقد، ممنوع دانست. و تنها در فرض سوءاستعمال و یا خطای مؤجر، او را، ملزم به جبران ~~زیان های~~ واردشده به مستأجر دانست.<ref>{{یادکرد کتاب۲\|\|عنوان=حقوق مدنی عقود معین (قسمت اول) (معاملات معوض، عقود تملیکی، بیع، معاوضه، اجاره، قرض)\|ترجمه=\|جلد=\|سال=1374\|ناشر=مدرس\|مکان=\|شابک=\|پیوند=\|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=3650572\|صفحه=\|نام۱=ناصر\|نام خانوادگی۱=کاتوزیان\|چاپ=6}}</ref>		مفاد این ماده، با ماده ۵۴۰ قانون مدنی تعارض دارد. در این دو ماده، از مبانی متضاد پیروی گردیده‌است. هرچند ماده ۵۴۰ قانون مزبور، از نظر حقوقی قوی تر است؛ اما چندان با مبانی اجتماعی سازگاری ندارد؛ زیرا از بین بردن زراعت نارس را، مجاز دانسته‌است. صحیح بود که قانونگذار، در هر دو مورد یادشده؛ از رویه ای واحد پیروی می‌نمود. اگر پس از انقضای مهلت موعود، باقی ماندن زمین در ید امین، خلاف اصول باشد؛ در اجاره هم باید مورد توجه قرار گرفته؛ و تصرف مستأجر در عین مستأجره را، پس از انقضای مدت عقد، ممنوع دانست. و تنها در فرض سوءاستعمال یا خطای مؤجر، او را، ملزم به جبران زیان‌های واردشده به مستأجر دانست.<ref>{{یادکرد کتاب۲\|\|عنوان=حقوق مدنی عقود معین (قسمت اول) (معاملات معوض، عقود تملیکی، بیع، معاوضه، اجاره، قرض)\|ترجمه=\|جلد=\|سال=1374\|ناشر=مدرس\|مکان=\|شابک=\|پیوند=\|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=3650572\|صفحه=\|نام۱=ناصر\|نام خانوادگی۱=کاتوزیان\|چاپ=6}}</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Karandish: added Category:اجاره using HotCat

2023-08-26T20:55:24Z

added Category:اجاره using HotCat

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۰۰:۲۵
خط ۲۲:		خط ۲۲:
	[[رده:عقود-معین]]		[[رده:عقود-معین]]
	[[رده:اجاره اشیاء]]		[[رده:اجاره اشیاء]]
			[[رده:اجاره]]

Javad در ‏۲۳ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۰۵

2022-04-23T07:05:58Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۳۵
خط ۱:		خط ۱:
	هر گاه مستأجر به موجب [[عقد اجاره]]، مجاز در بنا یا غرس بوده، موجر نمی‌تواند مستأجر را به خراب کردن یا کندن آن اجبار کند و بعد از انقضای مدت اگر بنا یا درخت در تصرف مستأجر باقی بماند موجر حق مطالبه‌ [[اجرت‌المثل]] زمین را خواهد داشت و اگر در تصرف موجر باشد مستأجر حق مطالبه اجرت‌المثل بنا یا درخت را خواهد داشت.		'''ماده ۵۰۴ قانون مدنی''': هر گاه مستأجر به موجب [[عقد اجاره]]، مجاز در بنا یا غرس بوده، موجر نمی‌تواند مستأجر را به خراب کردن یا کندن آن اجبار کند و بعد از انقضای مدت اگر بنا یا درخت در تصرف مستأجر باقی بماند موجر حق مطالبه‌ [[اجرت‌المثل]] زمین را خواهد داشت و اگر در تصرف موجر باشد مستأجر حق مطالبه اجرت‌المثل بنا یا درخت را خواهد داشت.


	*{{زیتونی\|[[ماده ۵۰۳ قانون مدنی\|مشاهده ماده قبلی]]}}		*{{زیتونی\|[[ماده ۵۰۳ قانون مدنی\|مشاهده ماده قبلی]]}}
	*{{زیتونی\|[[ماده ۵۰۵ قانون مدنی\|مشاهده ماده بعدی]]}}		*{{زیتونی\|[[ماده ۵۰۵ قانون مدنی\|مشاهده ماده بعدی]]}}