ماده 112 قانون کار - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Itbot در ‏۱۷ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۶:۵۶

2024-12-17T16:56:12Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۲۰:۲۶
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	*{{زیتونی\|[[ماده 111 قانون کار\|مشاهده ماده قبلی]]}}		*{{زیتونی\|[[ماده 111 قانون کار\|مشاهده ماده قبلی]]}}
	*{{زیتونی\|[[ماده 113 قانون کار\|مشاهده ماده بعدی]]}}		*{{زیتونی\|[[ماده 113 قانون کار\|مشاهده ماده بعدی]]}}


	== مواد مرتبط ==		== مواد مرتبط ==
	* [[ماده 111 قانون کار]]		* [[ماده 111 قانون کار]]
خط ۱۹:		خط ۱۷:
	== توضیح واژگان ==		== توضیح واژگان ==
	[[کارآموز]]: به شخصی که [[فن]] یا حرفه ای را فرا می گیرد، کارآموز گفته می شود. بنابر ماده فوق الذکر، کارآموزان دو دسته هستند. دسته اول؛ اشخاصی که به جهت یادگرفتن حرفه یا افزایش مهارت در مراکز کارآموزی آموزش می بینند. دسته دوم؛ اشخاصی که بر اساس [[قرارداد]] کارآموزی، برای یاد گرفتن حرفه ای خاص برای مدت معینی که بیش از سه سال نباشد، در کارگاهی معین به کارآموزی همراه با کار مشغول هستند و حداقل سن آن ها 15 سال و حداکثر 18 سال می باشد.<ref>{{یادکرد کتاب۲\|\|عنوان=حقوق کار (علمی و کاربردی) به انضمام مباحثی از بیمه های تأمین اجتماعی کارگران)\|ترجمه=\|جلد=\|سال=1389\|ناشر=فکرسازان\|مکان=\|شابک=\|پیوند=\|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=6651508\|صفحه=\|نام۱=غلامرضا\|نام خانوادگی۱=موحدیان\|چاپ=4}}</ref>		[[کارآموز]]: به شخصی که [[فن]] یا حرفه ای را فرا می گیرد، کارآموز گفته می شود. بنابر ماده فوق الذکر، کارآموزان دو دسته هستند. دسته اول؛ اشخاصی که به جهت یادگرفتن حرفه یا افزایش مهارت در مراکز کارآموزی آموزش می بینند. دسته دوم؛ اشخاصی که بر اساس [[قرارداد]] کارآموزی، برای یاد گرفتن حرفه ای خاص برای مدت معینی که بیش از سه سال نباشد، در کارگاهی معین به کارآموزی همراه با کار مشغول هستند و حداقل سن آن ها 15 سال و حداکثر 18 سال می باشد.<ref>{{یادکرد کتاب۲\|\|عنوان=حقوق کار (علمی و کاربردی) به انضمام مباحثی از بیمه های تأمین اجتماعی کارگران)\|ترجمه=\|جلد=\|سال=1389\|ناشر=فکرسازان\|مکان=\|شابک=\|پیوند=\|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=6651508\|صفحه=\|نام۱=غلامرضا\|نام خانوادگی۱=موحدیان\|چاپ=4}}</ref>

	== پیشینه ==		== پیشینه ==
	در زمینه تعریف کارآموزان [[ماده ۲ قانون کار 1337]] بیان می‌داشت: «[[کارآموز]] از لحاظ این قانون به افرادی اطلاق می‌شود که به سن هجده سال تمام نرسیده و به منظور تکمیل یا فرا گرفتن حرفه یا صنعت‌ مخصوصی طبق قرارداد کارآموزی کتبی برای مدت معین که زائد بر دو سال نباشد در یک کارگاه و یا کلاس‌های مخصوص اشتغال داشته باشند».		در زمینه تعریف کارآموزان [[ماده ۲ قانون کار 1337]] بیان می‌داشت: «[[کارآموز]] از لحاظ این قانون به افرادی اطلاق می‌شود که به سن هجده سال تمام نرسیده و به منظور تکمیل یا فرا گرفتن حرفه یا صنعت‌ مخصوصی طبق قرارداد کارآموزی کتبی برای مدت معین که زائد بر دو سال نباشد در یک کارگاه و یا کلاس‌های مخصوص اشتغال داشته باشند».
			== نکات تفسیری دکترین ماده 112 قانون کار ==
	== نکات تفسیری دکترین ==
	در راستای توضیحات فوق در خصوص کارآموز لازم به ذکر است که دسته اول کارآموزان خود به دو گروه تقسیم می شوند. گروه اول؛ اشخاصی هستند که از جانب کارگاهی مشخص و با معرفی [[کارفرما]] به جهت آموزش یا افزایش مهارت معرفی می گردند که این گروه کارگر محسوب می شوند و همچنین اینکه مشمول [[قانون کار]] می باشند. گروه دوم؛ نقطه مقابل گروه اول می باشند بدین بیان که شاغل در هیچ کارگاهی نبوده و بیکار می باشند و همچنین ممکن است شغل آزاد داشته باشند که این گروه مشمول قانون کار نمی باشند و در نتیجه تحت حمایت های قانونی مربوط به روابط کارگر و کارفرمایی نمی باشند.<ref>{{یادکرد کتاب۲\|\|عنوان=حقوق کار (علمی و کاربردی) به انضمام مباحثی از بیمه های تأمین اجتماعی کارگران)\|ترجمه=\|جلد=\|سال=1389\|ناشر=فکرسازان\|مکان=\|شابک=\|پیوند=\|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=1753264\|صفحه=\|نام۱=غلامرضا\|نام خانوادگی۱=موحدیان\|چاپ=4}}</ref>درخصوص اهمیت تصویب بند ب ماده مزبور اینطور می توان بیان نمود که کارفرمایان در موارد متعددی به جهت آنکه از پرداخت مطالبات کارگران فرار نمایند ادعا می کنند که شخص کارآموز بوده است چرا که در این صورت مسئولیت کمتر متوجه کارفرما می شود. با تصویب بند مذکور تکلیف مشخص شده است بدین بیان که درصورتی که کارآموز در محدوده سنی 15 تا 18 سال نباشد و یا مدت سه سال کارآموزی فرضاً از 17 سال شروع شده باشد، به محض عبور از سن 18 سالگی، وضعیت کارآموز به کارگر تغییر پیدا می کند و مستحق دریافت حداقل های قانونی می گردد.<ref>{{یادکرد کتاب۲\|\|عنوان=حقوق کار (علمی و کاربردی) به انضمام مباحثی از بیمه های تأمین اجتماعی کارگران)\|ترجمه=\|جلد=\|سال=1389\|ناشر=فکرسازان\|مکان=\|شابک=\|پیوند=\|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=1753268\|صفحه=\|نام۱=غلامرضا\|نام خانوادگی۱=موحدیان\|چاپ=4}}</ref> درخصوص قرارداد کارآموزی شایان ذکر است که از آنجا که هدف از تنظیم قرارداد مشخص نمودن روابط دو طرف به صورت روشن و خالی از ابهام می باشد، این قرارداد باید کتبی باشد.<ref>{{یادکرد کتاب۲\|\|عنوان=حقوق کار (جلد دوم)\|ترجمه=\|جلد=\|سال=1391\|ناشر=سمت\|مکان=\|شابک=\|پیوند=\|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=3550104\|صفحه=\|نام۱=سیدعزت اله\|نام خانوادگی۱=عراقی\|چاپ=1}}</ref>درصورتی که کارفرمایی [[حق\|حقوق]] کارآموزی را رعایت نکند و بالاخص مانع ادامه ی کار کارآموز شود، [[ضمانت اجرا]]<nowiki/>ی پرداخت خسارت در قانون پیش بینی شده است.<ref>{{یادکرد کتاب۲\|\|عنوان=حقوق کار (جلد دوم)\|ترجمه=\|جلد=\|سال=1391\|ناشر=سمت\|مکان=\|شابک=\|پیوند=\|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=3975780\|صفحه=\|نام۱=سیدعزت اله\|نام خانوادگی۱=عراقی\|چاپ=1}}</ref>لازم به ذکر است که ساعت کاری کارآموزان نباید از 6 ساعت در روز تجاوز نماید.<ref>{{یادکرد کتاب۲\|\|عنوان=قانون کار در نظم حقوقی کنونی (دفتر پنجم حقوق کار-محشای قانون کار)\|ترجمه=\|جلد=\|سال=1393\|ناشر=نگاه بینه\|مکان=\|شابک=\|پیوند=\|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=4556116\|صفحه=\|نام۱=احمد\|نام خانوادگی۱=رفیعی\|چاپ=1}}</ref>		در راستای توضیحات فوق در خصوص کارآموز لازم به ذکر است که دسته اول کارآموزان خود به دو گروه تقسیم می شوند. گروه اول؛ اشخاصی هستند که از جانب کارگاهی مشخص و با معرفی [[کارفرما]] به جهت آموزش یا افزایش مهارت معرفی می گردند که این گروه کارگر محسوب می شوند و همچنین اینکه مشمول [[قانون کار]] می باشند. گروه دوم؛ نقطه مقابل گروه اول می باشند بدین بیان که شاغل در هیچ کارگاهی نبوده و بیکار می باشند و همچنین ممکن است شغل آزاد داشته باشند که این گروه مشمول قانون کار نمی باشند و در نتیجه تحت حمایت های قانونی مربوط به روابط کارگر و کارفرمایی نمی باشند.<ref>{{یادکرد کتاب۲\|\|عنوان=حقوق کار (علمی و کاربردی) به انضمام مباحثی از بیمه های تأمین اجتماعی کارگران)\|ترجمه=\|جلد=\|سال=1389\|ناشر=فکرسازان\|مکان=\|شابک=\|پیوند=\|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=1753264\|صفحه=\|نام۱=غلامرضا\|نام خانوادگی۱=موحدیان\|چاپ=4}}</ref>درخصوص اهمیت تصویب بند ب ماده مزبور اینطور می توان بیان نمود که کارفرمایان در موارد متعددی به جهت آنکه از پرداخت مطالبات کارگران فرار نمایند ادعا می کنند که شخص کارآموز بوده است چرا که در این صورت مسئولیت کمتر متوجه کارفرما می شود. با تصویب بند مذکور تکلیف مشخص شده است بدین بیان که درصورتی که کارآموز در محدوده سنی 15 تا 18 سال نباشد و یا مدت سه سال کارآموزی فرضاً از 17 سال شروع شده باشد، به محض عبور از سن 18 سالگی، وضعیت کارآموز به کارگر تغییر پیدا می کند و مستحق دریافت حداقل های قانونی می گردد.<ref>{{یادکرد کتاب۲\|\|عنوان=حقوق کار (علمی و کاربردی) به انضمام مباحثی از بیمه های تأمین اجتماعی کارگران)\|ترجمه=\|جلد=\|سال=1389\|ناشر=فکرسازان\|مکان=\|شابک=\|پیوند=\|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=1753268\|صفحه=\|نام۱=غلامرضا\|نام خانوادگی۱=موحدیان\|چاپ=4}}</ref> درخصوص قرارداد کارآموزی شایان ذکر است که از آنجا که هدف از تنظیم قرارداد مشخص نمودن روابط دو طرف به صورت روشن و خالی از ابهام می باشد، این قرارداد باید کتبی باشد.<ref>{{یادکرد کتاب۲\|\|عنوان=حقوق کار (جلد دوم)\|ترجمه=\|جلد=\|سال=1391\|ناشر=سمت\|مکان=\|شابک=\|پیوند=\|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=3550104\|صفحه=\|نام۱=سیدعزت اله\|نام خانوادگی۱=عراقی\|چاپ=1}}</ref>درصورتی که کارفرمایی [[حق\|حقوق]] کارآموزی را رعایت نکند و بالاخص مانع ادامه ی کار کارآموز شود، [[ضمانت اجرا]]<nowiki/>ی پرداخت خسارت در قانون پیش بینی شده است.<ref>{{یادکرد کتاب۲\|\|عنوان=حقوق کار (جلد دوم)\|ترجمه=\|جلد=\|سال=1391\|ناشر=سمت\|مکان=\|شابک=\|پیوند=\|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=3975780\|صفحه=\|نام۱=سیدعزت اله\|نام خانوادگی۱=عراقی\|چاپ=1}}</ref>لازم به ذکر است که ساعت کاری کارآموزان نباید از 6 ساعت در روز تجاوز نماید.<ref>{{یادکرد کتاب۲\|\|عنوان=قانون کار در نظم حقوقی کنونی (دفتر پنجم حقوق کار-محشای قانون کار)\|ترجمه=\|جلد=\|سال=1393\|ناشر=نگاه بینه\|مکان=\|شابک=\|پیوند=\|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=4556116\|صفحه=\|نام۱=احمد\|نام خانوادگی۱=رفیعی\|چاپ=1}}</ref>
			== نکات توضیحی ماده 112 قانون کار ==
	== نکات توضیحی ==
	در راستای توضیحات فوق درخصوص تعیین حداکثر سن کارآموزی 18 سال لازم به ذکر است که کارفرما دیگر نتواند شخصی را که بیش از 18 سال سن دارد با ادعای اینکه وی کماکان کارآموز است، دستمزدی کمتر از دستمزد یک کارگر عادی بپردازد.<ref>{{یادکرد کتاب۲\|\|عنوان=قرارداد کار\|ترجمه=\|جلد=\|سال=1391\|ناشر=میزان\|مکان=\|شابک=\|پیوند=\|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=3920640\|صفحه=\|نام۱=محمد\|نام خانوادگی۱=هدایتی زفرقندی\|چاپ=2}}</ref>همچنین اینکه حداکثر مدت کارآموزی 3 سال می باشد تا جلوی سوء استفاده کارفرمایان در جهت تضییع حق کارگران گرفته شود.<ref>{{یادکرد کتاب۲\|\|عنوان=قرارداد کار\|ترجمه=\|جلد=\|سال=1391\|ناشر=میزان\|مکان=\|شابک=\|پیوند=\|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=3920612\|صفحه=\|نام۱=محمد\|نام خانوادگی۱=هدایتی زفرقندی\|چاپ=2}}</ref>		در راستای توضیحات فوق درخصوص تعیین حداکثر سن کارآموزی 18 سال لازم به ذکر است که کارفرما دیگر نتواند شخصی را که بیش از 18 سال سن دارد با ادعای اینکه وی کماکان کارآموز است، دستمزدی کمتر از دستمزد یک کارگر عادی بپردازد.<ref>{{یادکرد کتاب۲\|\|عنوان=قرارداد کار\|ترجمه=\|جلد=\|سال=1391\|ناشر=میزان\|مکان=\|شابک=\|پیوند=\|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=3920640\|صفحه=\|نام۱=محمد\|نام خانوادگی۱=هدایتی زفرقندی\|چاپ=2}}</ref>همچنین اینکه حداکثر مدت کارآموزی 3 سال می باشد تا جلوی سوء استفاده کارفرمایان در جهت تضییع حق کارگران گرفته شود.<ref>{{یادکرد کتاب۲\|\|عنوان=قرارداد کار\|ترجمه=\|جلد=\|سال=1391\|ناشر=میزان\|مکان=\|شابک=\|پیوند=\|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=3920612\|صفحه=\|نام۱=محمد\|نام خانوادگی۱=هدایتی زفرقندی\|چاپ=2}}</ref>
			== نکات توصیفی هوش مصنوعی ماده 112 قانون کار ==

	== نکات توصیفی هوش مصنوعی ==
	{{هوش مصنوعی (ماده)}}		{{هوش مصنوعی (ماده)}}
	# کارآموز به افرادی اطلاق می‌شود که با هدف یادگیری یا ارتقاء مهارت در مراکز کارآموزی یا آموزشگاه‌های آزاد شرکت می‌کنند.		# کارآموز به افرادی اطلاق می‌شود که با هدف یادگیری یا ارتقاء مهارت در مراکز کارآموزی یا آموزشگاه‌های آزاد شرکت می‌کنند.
خط ۳۹:		خط ۳۲:
	# کارآموزان می‌توانند داوطلبانی غیرشاغل باشند که به صورت مستقل به مراکز کارآموزی مراجعه می‌کنند.		# کارآموزان می‌توانند داوطلبانی غیرشاغل باشند که به صورت مستقل به مراکز کارآموزی مراجعه می‌کنند.
	# شرایط پذیرش، حقوق و تکالیف کارآموزان طبق دستورالعمل‌هایی است که با پیشنهاد شورای عالی کار و تصویب وزیر کار و امور اجتماعی تعیین می‌شود.		# شرایط پذیرش، حقوق و تکالیف کارآموزان طبق دستورالعمل‌هایی است که با پیشنهاد شورای عالی کار و تصویب وزیر کار و امور اجتماعی تعیین می‌شود.

	== مقالات مرتبط ==		== مقالات مرتبط ==
	* [[تحلیل حقوقی و اندازه گیری کاستی های کار شایسته در ایران]]		* [[تحلیل حقوقی و اندازه گیری کاستی های کار شایسته در ایران]]

	== منابع ==		== منابع ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}
خط ۴۸:		خط ۳۹:
	[[رده:آموزش و اشتغال]]		[[رده:آموزش و اشتغال]]
	[[رده:کارآموز و مراکز کارآموزی]]		[[رده:کارآموز و مراکز کارآموزی]]
			{{DEFAULTSORT:ماده 0560}}

Itbot در ‏۱۳ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۲۴

2024-12-13T11:24:45Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۴:۵۴
خط ۱۲:		خط ۱۲:
	*{{زیتونی\|[[ماده 113 قانون کار\|مشاهده ماده بعدی]]}}		*{{زیتونی\|[[ماده 113 قانون کار\|مشاهده ماده بعدی]]}}


			== مواد مرتبط ==
			* [[ماده 111 قانون کار]]
			* [[ماده 113 قانون کار]]
			* [[ماده ۲ قانون کار 1337]]
	== توضیح واژگان ==		== توضیح واژگان ==
	[[کارآموز]]: به شخصی که [[فن]] یا حرفه ای را فرا می گیرد، کارآموز گفته می شود. بنابر ماده فوق الذکر، کارآموزان دو دسته هستند. دسته اول؛ اشخاصی که به جهت یادگرفتن حرفه یا افزایش مهارت در مراکز کارآموزی آموزش می بینند. دسته دوم؛ اشخاصی که بر اساس [[قرارداد]] کارآموزی، برای یاد گرفتن حرفه ای خاص برای مدت معینی که بیش از سه سال نباشد، در کارگاهی معین به کارآموزی همراه با کار مشغول هستند و حداقل سن آن ها 15 سال و حداکثر 18 سال می باشد.<ref>{{یادکرد کتاب۲\|\|عنوان=حقوق کار (علمی و کاربردی) به انضمام مباحثی از بیمه های تأمین اجتماعی کارگران)\|ترجمه=\|جلد=\|سال=1389\|ناشر=فکرسازان\|مکان=\|شابک=\|پیوند=\|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=6651508\|صفحه=\|نام۱=غلامرضا\|نام خانوادگی۱=موحدیان\|چاپ=4}}</ref>		[[کارآموز]]: به شخصی که [[فن]] یا حرفه ای را فرا می گیرد، کارآموز گفته می شود. بنابر ماده فوق الذکر، کارآموزان دو دسته هستند. دسته اول؛ اشخاصی که به جهت یادگرفتن حرفه یا افزایش مهارت در مراکز کارآموزی آموزش می بینند. دسته دوم؛ اشخاصی که بر اساس [[قرارداد]] کارآموزی، برای یاد گرفتن حرفه ای خاص برای مدت معینی که بیش از سه سال نباشد، در کارگاهی معین به کارآموزی همراه با کار مشغول هستند و حداقل سن آن ها 15 سال و حداکثر 18 سال می باشد.<ref>{{یادکرد کتاب۲\|\|عنوان=حقوق کار (علمی و کاربردی) به انضمام مباحثی از بیمه های تأمین اجتماعی کارگران)\|ترجمه=\|جلد=\|سال=1389\|ناشر=فکرسازان\|مکان=\|شابک=\|پیوند=\|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=6651508\|صفحه=\|نام۱=غلامرضا\|نام خانوادگی۱=موحدیان\|چاپ=4}}</ref>
خط ۱۸:		خط ۲۳:
	در زمینه تعریف کارآموزان [[ماده ۲ قانون کار 1337]] بیان می‌داشت: «[[کارآموز]] از لحاظ این قانون به افرادی اطلاق می‌شود که به سن هجده سال تمام نرسیده و به منظور تکمیل یا فرا گرفتن حرفه یا صنعت‌ مخصوصی طبق قرارداد کارآموزی کتبی برای مدت معین که زائد بر دو سال نباشد در یک کارگاه و یا کلاس‌های مخصوص اشتغال داشته باشند».		در زمینه تعریف کارآموزان [[ماده ۲ قانون کار 1337]] بیان می‌داشت: «[[کارآموز]] از لحاظ این قانون به افرادی اطلاق می‌شود که به سن هجده سال تمام نرسیده و به منظور تکمیل یا فرا گرفتن حرفه یا صنعت‌ مخصوصی طبق قرارداد کارآموزی کتبی برای مدت معین که زائد بر دو سال نباشد در یک کارگاه و یا کلاس‌های مخصوص اشتغال داشته باشند».

	== نکات ~~توضیحی~~ تفسیری دکترین ==		== نکات تفسیری دکترین ==
	در راستای توضیحات فوق در خصوص کارآموز لازم به ذکر است که دسته اول کارآموزان خود به دو گروه تقسیم می شوند. گروه اول؛ اشخاصی هستند که از جانب کارگاهی مشخص و با معرفی [[کارفرما]] به جهت آموزش یا افزایش مهارت معرفی می گردند که این گروه کارگر محسوب می شوند و همچنین اینکه مشمول [[قانون کار]] می باشند. گروه دوم؛ نقطه مقابل گروه اول می باشند بدین بیان که شاغل در هیچ کارگاهی نبوده و بیکار می باشند و همچنین ممکن است شغل آزاد داشته باشند که این گروه مشمول قانون کار نمی باشند و در نتیجه تحت حمایت های قانونی مربوط به روابط کارگر و کارفرمایی نمی باشند.<ref>{{یادکرد کتاب۲\|\|عنوان=حقوق کار (علمی و کاربردی) به انضمام مباحثی از بیمه های تأمین اجتماعی کارگران)\|ترجمه=\|جلد=\|سال=1389\|ناشر=فکرسازان\|مکان=\|شابک=\|پیوند=\|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=1753264\|صفحه=\|نام۱=غلامرضا\|نام خانوادگی۱=موحدیان\|چاپ=4}}</ref>درخصوص اهمیت تصویب بند ب ماده مزبور اینطور می توان بیان نمود که کارفرمایان در موارد متعددی به جهت آنکه از پرداخت مطالبات کارگران فرار نمایند ادعا می کنند که شخص کارآموز بوده است چرا که در این صورت مسئولیت کمتر متوجه کارفرما می شود. با تصویب بند مذکور تکلیف مشخص شده است بدین بیان که درصورتی که کارآموز در محدوده سنی 15 تا 18 سال نباشد و یا مدت سه سال کارآموزی فرضاً از 17 سال شروع شده باشد، به محض عبور از سن 18 سالگی، وضعیت کارآموز به کارگر تغییر پیدا می کند و مستحق دریافت حداقل های قانونی می گردد.<ref>{{یادکرد کتاب۲\|\|عنوان=حقوق کار (علمی و کاربردی) به انضمام مباحثی از بیمه های تأمین اجتماعی کارگران)\|ترجمه=\|جلد=\|سال=1389\|ناشر=فکرسازان\|مکان=\|شابک=\|پیوند=\|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=1753268\|صفحه=\|نام۱=غلامرضا\|نام خانوادگی۱=موحدیان\|چاپ=4}}</ref> درخصوص قرارداد کارآموزی شایان ذکر است که از آنجا که هدف از تنظیم قرارداد مشخص نمودن روابط دو طرف به صورت روشن و خالی از ابهام می باشد، این قرارداد باید کتبی باشد.<ref>{{یادکرد کتاب۲\|\|عنوان=حقوق کار (جلد دوم)\|ترجمه=\|جلد=\|سال=1391\|ناشر=سمت\|مکان=\|شابک=\|پیوند=\|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=3550104\|صفحه=\|نام۱=سیدعزت اله\|نام خانوادگی۱=عراقی\|چاپ=1}}</ref>درصورتی که کارفرمایی [[حق\|حقوق]] کارآموزی را رعایت نکند و بالاخص مانع ادامه ی کار کارآموز شود، [[ضمانت اجرا]]<nowiki/>ی پرداخت خسارت در قانون پیش بینی شده است.<ref>{{یادکرد کتاب۲\|\|عنوان=حقوق کار (جلد دوم)\|ترجمه=\|جلد=\|سال=1391\|ناشر=سمت\|مکان=\|شابک=\|پیوند=\|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=3975780\|صفحه=\|نام۱=سیدعزت اله\|نام خانوادگی۱=عراقی\|چاپ=1}}</ref>لازم به ذکر است که ساعت کاری کارآموزان نباید از 6 ساعت در روز تجاوز نماید.<ref>{{یادکرد کتاب۲\|\|عنوان=قانون کار در نظم حقوقی کنونی (دفتر پنجم حقوق کار-محشای قانون کار)\|ترجمه=\|جلد=\|سال=1393\|ناشر=نگاه بینه\|مکان=\|شابک=\|پیوند=\|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=4556116\|صفحه=\|نام۱=احمد\|نام خانوادگی۱=رفیعی\|چاپ=1}}</ref>		در راستای توضیحات فوق در خصوص کارآموز لازم به ذکر است که دسته اول کارآموزان خود به دو گروه تقسیم می شوند. گروه اول؛ اشخاصی هستند که از جانب کارگاهی مشخص و با معرفی [[کارفرما]] به جهت آموزش یا افزایش مهارت معرفی می گردند که این گروه کارگر محسوب می شوند و همچنین اینکه مشمول [[قانون کار]] می باشند. گروه دوم؛ نقطه مقابل گروه اول می باشند بدین بیان که شاغل در هیچ کارگاهی نبوده و بیکار می باشند و همچنین ممکن است شغل آزاد داشته باشند که این گروه مشمول قانون کار نمی باشند و در نتیجه تحت حمایت های قانونی مربوط به روابط کارگر و کارفرمایی نمی باشند.<ref>{{یادکرد کتاب۲\|\|عنوان=حقوق کار (علمی و کاربردی) به انضمام مباحثی از بیمه های تأمین اجتماعی کارگران)\|ترجمه=\|جلد=\|سال=1389\|ناشر=فکرسازان\|مکان=\|شابک=\|پیوند=\|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=1753264\|صفحه=\|نام۱=غلامرضا\|نام خانوادگی۱=موحدیان\|چاپ=4}}</ref>درخصوص اهمیت تصویب بند ب ماده مزبور اینطور می توان بیان نمود که کارفرمایان در موارد متعددی به جهت آنکه از پرداخت مطالبات کارگران فرار نمایند ادعا می کنند که شخص کارآموز بوده است چرا که در این صورت مسئولیت کمتر متوجه کارفرما می شود. با تصویب بند مذکور تکلیف مشخص شده است بدین بیان که درصورتی که کارآموز در محدوده سنی 15 تا 18 سال نباشد و یا مدت سه سال کارآموزی فرضاً از 17 سال شروع شده باشد، به محض عبور از سن 18 سالگی، وضعیت کارآموز به کارگر تغییر پیدا می کند و مستحق دریافت حداقل های قانونی می گردد.<ref>{{یادکرد کتاب۲\|\|عنوان=حقوق کار (علمی و کاربردی) به انضمام مباحثی از بیمه های تأمین اجتماعی کارگران)\|ترجمه=\|جلد=\|سال=1389\|ناشر=فکرسازان\|مکان=\|شابک=\|پیوند=\|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=1753268\|صفحه=\|نام۱=غلامرضا\|نام خانوادگی۱=موحدیان\|چاپ=4}}</ref> درخصوص قرارداد کارآموزی شایان ذکر است که از آنجا که هدف از تنظیم قرارداد مشخص نمودن روابط دو طرف به صورت روشن و خالی از ابهام می باشد، این قرارداد باید کتبی باشد.<ref>{{یادکرد کتاب۲\|\|عنوان=حقوق کار (جلد دوم)\|ترجمه=\|جلد=\|سال=1391\|ناشر=سمت\|مکان=\|شابک=\|پیوند=\|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=3550104\|صفحه=\|نام۱=سیدعزت اله\|نام خانوادگی۱=عراقی\|چاپ=1}}</ref>درصورتی که کارفرمایی [[حق\|حقوق]] کارآموزی را رعایت نکند و بالاخص مانع ادامه ی کار کارآموز شود، [[ضمانت اجرا]]<nowiki/>ی پرداخت خسارت در قانون پیش بینی شده است.<ref>{{یادکرد کتاب۲\|\|عنوان=حقوق کار (جلد دوم)\|ترجمه=\|جلد=\|سال=1391\|ناشر=سمت\|مکان=\|شابک=\|پیوند=\|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=3975780\|صفحه=\|نام۱=سیدعزت اله\|نام خانوادگی۱=عراقی\|چاپ=1}}</ref>لازم به ذکر است که ساعت کاری کارآموزان نباید از 6 ساعت در روز تجاوز نماید.<ref>{{یادکرد کتاب۲\|\|عنوان=قانون کار در نظم حقوقی کنونی (دفتر پنجم حقوق کار-محشای قانون کار)\|ترجمه=\|جلد=\|سال=1393\|ناشر=نگاه بینه\|مکان=\|شابک=\|پیوند=\|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=4556116\|صفحه=\|نام۱=احمد\|نام خانوادگی۱=رفیعی\|چاپ=1}}</ref>

	== نکات توضیحی ==		== نکات توضیحی ==
	در راستای توضیحات فوق درخصوص تعیین حداکثر سن کارآموزی 18 سال لازم به ذکر است که کارفرما دیگر نتواند شخصی را که بیش از 18 سال سن دارد با ادعای اینکه وی کماکان کارآموز است، دستمزدی کمتر از دستمزد یک کارگر عادی بپردازد.<ref>{{یادکرد کتاب۲\|\|عنوان=قرارداد کار\|ترجمه=\|جلد=\|سال=1391\|ناشر=میزان\|مکان=\|شابک=\|پیوند=\|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=3920640\|صفحه=\|نام۱=محمد\|نام خانوادگی۱=هدایتی زفرقندی\|چاپ=2}}</ref>همچنین اینکه حداکثر مدت کارآموزی 3 سال می باشد تا جلوی سوء استفاده کارفرمایان در جهت تضییع حق کارگران گرفته شود.<ref>{{یادکرد کتاب۲\|\|عنوان=قرارداد کار\|ترجمه=\|جلد=\|سال=1391\|ناشر=میزان\|مکان=\|شابک=\|پیوند=\|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=3920612\|صفحه=\|نام۱=محمد\|نام خانوادگی۱=هدایتی زفرقندی\|چاپ=2}}</ref>		در راستای توضیحات فوق درخصوص تعیین حداکثر سن کارآموزی 18 سال لازم به ذکر است که کارفرما دیگر نتواند شخصی را که بیش از 18 سال سن دارد با ادعای اینکه وی کماکان کارآموز است، دستمزدی کمتر از دستمزد یک کارگر عادی بپردازد.<ref>{{یادکرد کتاب۲\|\|عنوان=قرارداد کار\|ترجمه=\|جلد=\|سال=1391\|ناشر=میزان\|مکان=\|شابک=\|پیوند=\|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=3920640\|صفحه=\|نام۱=محمد\|نام خانوادگی۱=هدایتی زفرقندی\|چاپ=2}}</ref>همچنین اینکه حداکثر مدت کارآموزی 3 سال می باشد تا جلوی سوء استفاده کارفرمایان در جهت تضییع حق کارگران گرفته شود.<ref>{{یادکرد کتاب۲\|\|عنوان=قرارداد کار\|ترجمه=\|جلد=\|سال=1391\|ناشر=میزان\|مکان=\|شابک=\|پیوند=\|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=3920612\|صفحه=\|نام۱=محمد\|نام خانوادگی۱=هدایتی زفرقندی\|چاپ=2}}</ref>


			== نکات توصیفی هوش مصنوعی ==
			{{هوش مصنوعی (ماده)}}
			# کارآموز به افرادی اطلاق می‌شود که با هدف یادگیری یا ارتقاء مهارت در مراکز کارآموزی یا آموزشگاه‌های آزاد شرکت می‌کنند.
			# کارآموز می‌تواند فردی باشد که بر اساس قرارداد کارآموزی در یک کارگاه مشخص کار و آموزش را به طور همزمان انجام می‌دهد.
			# مدت زمان کارآموزی نباید بیش از سه سال باشد.
			# سن کارآموزانی که در کارگاه‌ها مشغول به کارآموزی هستند باید بین ۱۵ تا ۱۸ سال باشد.
			# کارآموزان می‌توانند کارگران معرفی شده توسط کارفرما به مراکز کارآموزی باشند.
			# کارآموزان می‌توانند داوطلبانی غیرشاغل باشند که به صورت مستقل به مراکز کارآموزی مراجعه می‌کنند.
			# شرایط پذیرش، حقوق و تکالیف کارآموزان طبق دستورالعمل‌هایی است که با پیشنهاد شورای عالی کار و تصویب وزیر کار و امور اجتماعی تعیین می‌شود.

	== مقالات مرتبط ==		== مقالات مرتبط ==

	* [[تحلیل حقوقی و اندازه گیری کاستی های کار شایسته در ایران]]		* [[تحلیل حقوقی و اندازه گیری کاستی های کار شایسته در ایران]]

خط ۳۱:		خط ۴۶:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}
	{{مواد قانون کار}}		{{مواد قانون کار}}

	[[رده:آموزش و اشتغال]]		[[رده:آموزش و اشتغال]]
	[[رده:کارآموز و مراکز کارآموزی]]		[[رده:کارآموز و مراکز کارآموزی]]

رضا شریف یزدی: /* توضیح واژگان */

2023-10-14T13:00:02Z

توضیح واژگان

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۶:۳۰
خط ۱۴:		خط ۱۴:
	== توضیح واژگان ==		== توضیح واژگان ==
	[[کارآموز]]: به شخصی که [[فن]] یا حرفه ای را فرا می گیرد، کارآموز گفته می شود. بنابر ماده فوق الذکر، کارآموزان دو دسته هستند. دسته اول؛ اشخاصی که به جهت یادگرفتن حرفه یا افزایش مهارت در مراکز کارآموزی آموزش می بینند. دسته دوم؛ اشخاصی که بر اساس [[قرارداد]] کارآموزی، برای یاد گرفتن حرفه ای خاص برای مدت معینی که بیش از سه سال نباشد، در کارگاهی معین به کارآموزی همراه با کار مشغول هستند و حداقل سن آن ها 15 سال و حداکثر 18 سال می باشد.<ref>{{یادکرد کتاب۲\|\|عنوان=حقوق کار (علمی و کاربردی) به انضمام مباحثی از بیمه های تأمین اجتماعی کارگران)\|ترجمه=\|جلد=\|سال=1389\|ناشر=فکرسازان\|مکان=\|شابک=\|پیوند=\|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=6651508\|صفحه=\|نام۱=غلامرضا\|نام خانوادگی۱=موحدیان\|چاپ=4}}</ref>		[[کارآموز]]: به شخصی که [[فن]] یا حرفه ای را فرا می گیرد، کارآموز گفته می شود. بنابر ماده فوق الذکر، کارآموزان دو دسته هستند. دسته اول؛ اشخاصی که به جهت یادگرفتن حرفه یا افزایش مهارت در مراکز کارآموزی آموزش می بینند. دسته دوم؛ اشخاصی که بر اساس [[قرارداد]] کارآموزی، برای یاد گرفتن حرفه ای خاص برای مدت معینی که بیش از سه سال نباشد، در کارگاهی معین به کارآموزی همراه با کار مشغول هستند و حداقل سن آن ها 15 سال و حداکثر 18 سال می باشد.<ref>{{یادکرد کتاب۲\|\|عنوان=حقوق کار (علمی و کاربردی) به انضمام مباحثی از بیمه های تأمین اجتماعی کارگران)\|ترجمه=\|جلد=\|سال=1389\|ناشر=فکرسازان\|مکان=\|شابک=\|پیوند=\|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=6651508\|صفحه=\|نام۱=غلامرضا\|نام خانوادگی۱=موحدیان\|چاپ=4}}</ref>

			== پیشینه ==
			در زمینه تعریف کارآموزان [[ماده ۲ قانون کار 1337]] بیان می‌داشت: «[[کارآموز]] از لحاظ این قانون به افرادی اطلاق می‌شود که به سن هجده سال تمام نرسیده و به منظور تکمیل یا فرا گرفتن حرفه یا صنعت‌ مخصوصی طبق قرارداد کارآموزی کتبی برای مدت معین که زائد بر دو سال نباشد در یک کارگاه و یا کلاس‌های مخصوص اشتغال داشته باشند».

	== نکات توضیحی تفسیری دکترین ==		== نکات توضیحی تفسیری دکترین ==

راحله تخت روان در ‏۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۴۷

2023-07-09T07:47:42Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۱۷
خط ۸:		خط ۸:

	تبصره ۲ - دستورالعملهای مربوط به شرایط پذیرش، حقوق و تکالیف دوره کارآموزی داوطلبان مذکور در بند "ب" با پیشنهاد شورای عالی کار، به تصویب وزیر کار و امور اجتماعی می‌رسد.		تبصره ۲ - دستورالعملهای مربوط به شرایط پذیرش، حقوق و تکالیف دوره کارآموزی داوطلبان مذکور در بند "ب" با پیشنهاد شورای عالی کار، به تصویب وزیر کار و امور اجتماعی می‌رسد.

			*{{زیتونی\|[[ماده 111 قانون کار\|مشاهده ماده قبلی]]}}
			*{{زیتونی\|[[ماده 113 قانون کار\|مشاهده ماده بعدی]]}}

	== توضیح واژگان ==		== توضیح واژگان ==
خط ۲۴:		خط ۲۷:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}
	*{{زیتونی\|[[ماده 111 قانون کار\|مشاهده ماده قبلی]]}}
	*{{زیتونی\|[[ماده 113 قانون کار\|مشاهده ماده بعدی]]}}
	{{مواد قانون کار}}		{{مواد قانون کار}}

	[[رده:آموزش و اشتغال]]		[[رده:آموزش و اشتغال]]
	[[رده:کارآموز و مراکز کارآموزی]]		[[رده:کارآموز و مراکز کارآموزی]]

Fariba-Ranjbar در ‏۲۸ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۰۶:۵۱

2023-06-28T06:51:30Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۲۱
خط ۱:		خط ۱:
	'''ماده 112 قانون کار''': از لحاظ مقررات این قانون، کارآموز به افراد ذیل اطلاق می‌شود:		'''ماده 112 قانون کار''': از لحاظ مقررات این قانون، [[کارآموز]] به افراد ذیل اطلاق می‌شود:

	الف - کسانی که فقط برای فراگرفتن حرفه خاص، بازآموزی یا ارتقاء مهارت برای مدت معین در مراکز کارآموزی و یا آموزشگاه‌های آزاد آموزش‌می‌بینند.		الف - کسانی که فقط برای فراگرفتن حرفه خاص، بازآموزی یا ارتقاء مهارت برای مدت معین در مراکز کارآموزی و یا آموزشگاه‌های آزاد آموزش‌می‌بینند.
خط ۸:		خط ۸:

	تبصره ۲ - دستورالعملهای مربوط به شرایط پذیرش، حقوق و تکالیف دوره کارآموزی داوطلبان مذکور در بند "ب" با پیشنهاد شورای عالی کار، به تصویب وزیر کار و امور اجتماعی می‌رسد.		تبصره ۲ - دستورالعملهای مربوط به شرایط پذیرش، حقوق و تکالیف دوره کارآموزی داوطلبان مذکور در بند "ب" با پیشنهاد شورای عالی کار، به تصویب وزیر کار و امور اجتماعی می‌رسد.

			== توضیح واژگان ==
			[[کارآموز]]: به شخصی که [[فن]] یا حرفه ای را فرا می گیرد، کارآموز گفته می شود. بنابر ماده فوق الذکر، کارآموزان دو دسته هستند. دسته اول؛ اشخاصی که به جهت یادگرفتن حرفه یا افزایش مهارت در مراکز کارآموزی آموزش می بینند. دسته دوم؛ اشخاصی که بر اساس [[قرارداد]] کارآموزی، برای یاد گرفتن حرفه ای خاص برای مدت معینی که بیش از سه سال نباشد، در کارگاهی معین به کارآموزی همراه با کار مشغول هستند و حداقل سن آن ها 15 سال و حداکثر 18 سال می باشد.<ref>{{یادکرد کتاب۲\|\|عنوان=حقوق کار (علمی و کاربردی) به انضمام مباحثی از بیمه های تأمین اجتماعی کارگران)\|ترجمه=\|جلد=\|سال=1389\|ناشر=فکرسازان\|مکان=\|شابک=\|پیوند=\|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=6651508\|صفحه=\|نام۱=غلامرضا\|نام خانوادگی۱=موحدیان\|چاپ=4}}</ref>

			== نکات توضیحی تفسیری دکترین ==
			در راستای توضیحات فوق در خصوص کارآموز لازم به ذکر است که دسته اول کارآموزان خود به دو گروه تقسیم می شوند. گروه اول؛ اشخاصی هستند که از جانب کارگاهی مشخص و با معرفی [[کارفرما]] به جهت آموزش یا افزایش مهارت معرفی می گردند که این گروه کارگر محسوب می شوند و همچنین اینکه مشمول [[قانون کار]] می باشند. گروه دوم؛ نقطه مقابل گروه اول می باشند بدین بیان که شاغل در هیچ کارگاهی نبوده و بیکار می باشند و همچنین ممکن است شغل آزاد داشته باشند که این گروه مشمول قانون کار نمی باشند و در نتیجه تحت حمایت های قانونی مربوط به روابط کارگر و کارفرمایی نمی باشند.<ref>{{یادکرد کتاب۲\|\|عنوان=حقوق کار (علمی و کاربردی) به انضمام مباحثی از بیمه های تأمین اجتماعی کارگران)\|ترجمه=\|جلد=\|سال=1389\|ناشر=فکرسازان\|مکان=\|شابک=\|پیوند=\|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=1753264\|صفحه=\|نام۱=غلامرضا\|نام خانوادگی۱=موحدیان\|چاپ=4}}</ref>درخصوص اهمیت تصویب بند ب ماده مزبور اینطور می توان بیان نمود که کارفرمایان در موارد متعددی به جهت آنکه از پرداخت مطالبات کارگران فرار نمایند ادعا می کنند که شخص کارآموز بوده است چرا که در این صورت مسئولیت کمتر متوجه کارفرما می شود. با تصویب بند مذکور تکلیف مشخص شده است بدین بیان که درصورتی که کارآموز در محدوده سنی 15 تا 18 سال نباشد و یا مدت سه سال کارآموزی فرضاً از 17 سال شروع شده باشد، به محض عبور از سن 18 سالگی، وضعیت کارآموز به کارگر تغییر پیدا می کند و مستحق دریافت حداقل های قانونی می گردد.<ref>{{یادکرد کتاب۲\|\|عنوان=حقوق کار (علمی و کاربردی) به انضمام مباحثی از بیمه های تأمین اجتماعی کارگران)\|ترجمه=\|جلد=\|سال=1389\|ناشر=فکرسازان\|مکان=\|شابک=\|پیوند=\|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=1753268\|صفحه=\|نام۱=غلامرضا\|نام خانوادگی۱=موحدیان\|چاپ=4}}</ref> درخصوص قرارداد کارآموزی شایان ذکر است که از آنجا که هدف از تنظیم قرارداد مشخص نمودن روابط دو طرف به صورت روشن و خالی از ابهام می باشد، این قرارداد باید کتبی باشد.<ref>{{یادکرد کتاب۲\|\|عنوان=حقوق کار (جلد دوم)\|ترجمه=\|جلد=\|سال=1391\|ناشر=سمت\|مکان=\|شابک=\|پیوند=\|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=3550104\|صفحه=\|نام۱=سیدعزت اله\|نام خانوادگی۱=عراقی\|چاپ=1}}</ref>درصورتی که کارفرمایی [[حق\|حقوق]] کارآموزی را رعایت نکند و بالاخص مانع ادامه ی کار کارآموز شود، [[ضمانت اجرا]]<nowiki/>ی پرداخت خسارت در قانون پیش بینی شده است.<ref>{{یادکرد کتاب۲\|\|عنوان=حقوق کار (جلد دوم)\|ترجمه=\|جلد=\|سال=1391\|ناشر=سمت\|مکان=\|شابک=\|پیوند=\|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=3975780\|صفحه=\|نام۱=سیدعزت اله\|نام خانوادگی۱=عراقی\|چاپ=1}}</ref>لازم به ذکر است که ساعت کاری کارآموزان نباید از 6 ساعت در روز تجاوز نماید.<ref>{{یادکرد کتاب۲\|\|عنوان=قانون کار در نظم حقوقی کنونی (دفتر پنجم حقوق کار-محشای قانون کار)\|ترجمه=\|جلد=\|سال=1393\|ناشر=نگاه بینه\|مکان=\|شابک=\|پیوند=\|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=4556116\|صفحه=\|نام۱=احمد\|نام خانوادگی۱=رفیعی\|چاپ=1}}</ref>

			== نکات توضیحی ==
			در راستای توضیحات فوق درخصوص تعیین حداکثر سن کارآموزی 18 سال لازم به ذکر است که کارفرما دیگر نتواند شخصی را که بیش از 18 سال سن دارد با ادعای اینکه وی کماکان کارآموز است، دستمزدی کمتر از دستمزد یک کارگر عادی بپردازد.<ref>{{یادکرد کتاب۲\|\|عنوان=قرارداد کار\|ترجمه=\|جلد=\|سال=1391\|ناشر=میزان\|مکان=\|شابک=\|پیوند=\|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=3920640\|صفحه=\|نام۱=محمد\|نام خانوادگی۱=هدایتی زفرقندی\|چاپ=2}}</ref>همچنین اینکه حداکثر مدت کارآموزی 3 سال می باشد تا جلوی سوء استفاده کارفرمایان در جهت تضییع حق کارگران گرفته شود.<ref>{{یادکرد کتاب۲\|\|عنوان=قرارداد کار\|ترجمه=\|جلد=\|سال=1391\|ناشر=میزان\|مکان=\|شابک=\|پیوند=\|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=3920612\|صفحه=\|نام۱=محمد\|نام خانوادگی۱=هدایتی زفرقندی\|چاپ=2}}</ref>

	== مقالات مرتبط ==		== مقالات مرتبط ==
خط ۱۳:		خط ۲۲:
	* [[تحلیل حقوقی و اندازه گیری کاستی های کار شایسته در ایران]]		* [[تحلیل حقوقی و اندازه گیری کاستی های کار شایسته در ایران]]

			== منابع ==
			{{پانویس}}
	*{{زیتونی\|[[ماده 111 قانون کار\|مشاهده ماده قبلی]]}}		*{{زیتونی\|[[ماده 111 قانون کار\|مشاهده ماده قبلی]]}}
	*{{زیتونی\|[[ماده 113 قانون کار\|مشاهده ماده بعدی]]}}		*{{زیتونی\|[[ماده 113 قانون کار\|مشاهده ماده بعدی]]}}

Farnoushfakhar: اضافه کردن مقالات مرتبط

2023-02-24T09:17:43Z

اضافه کردن مقالات مرتبط

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۴۷
خط ۸:		خط ۸:

	تبصره ۲ - دستورالعملهای مربوط به شرایط پذیرش، حقوق و تکالیف دوره کارآموزی داوطلبان مذکور در بند "ب" با پیشنهاد شورای عالی کار، به تصویب وزیر کار و امور اجتماعی می‌رسد.		تبصره ۲ - دستورالعملهای مربوط به شرایط پذیرش، حقوق و تکالیف دوره کارآموزی داوطلبان مذکور در بند "ب" با پیشنهاد شورای عالی کار، به تصویب وزیر کار و امور اجتماعی می‌رسد.

			== مقالات مرتبط ==

			* [[تحلیل حقوقی و اندازه گیری کاستی های کار شایسته در ایران]]

	*{{زیتونی\|[[ماده 111 قانون کار\|مشاهده ماده قبلی]]}}		*{{زیتونی\|[[ماده 111 قانون کار\|مشاهده ماده قبلی]]}}
	*{{زیتونی\|[[ماده 113 قانون کار\|مشاهده ماده بعدی]]}}		*{{زیتونی\|[[ماده 113 قانون کار\|مشاهده ماده بعدی]]}}

Abozarsh12 در ‏۱۵ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۳۸

2023-02-15T11:38:29Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۵:۰۸
خط ۸:		خط ۸:

	تبصره ۲ - دستورالعملهای مربوط به شرایط پذیرش، حقوق و تکالیف دوره کارآموزی داوطلبان مذکور در بند "ب" با پیشنهاد شورای عالی کار، به تصویب وزیر کار و امور اجتماعی می‌رسد.		تبصره ۲ - دستورالعملهای مربوط به شرایط پذیرش، حقوق و تکالیف دوره کارآموزی داوطلبان مذکور در بند "ب" با پیشنهاد شورای عالی کار، به تصویب وزیر کار و امور اجتماعی می‌رسد.
	*{{زیتونی\|[[ماده ۱ قانون کار\|مشاهده ماده قبلی]]}}		*{{زیتونی\|[[ماده 111 قانون کار\|مشاهده ماده قبلی]]}}
	*{{زیتونی\|[[ماده ۳ قانون کار\|مشاهده ماده بعدی]]}}		*{{زیتونی\|[[ماده 113 قانون کار\|مشاهده ماده بعدی]]}}
	{{مواد قانون کار}}		{{مواد قانون کار}}

	[[رده:آموزش و اشتغال]]		[[رده:آموزش و اشتغال]]
	[[رده:کارآموز و مراکز کارآموزی]]		[[رده:کارآموز و مراکز کارآموزی]]

Abozarsh12 در ‏۱۵ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۴۹

2023-02-15T08:49:28Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۱۹
خط ۸:		خط ۸:

	تبصره ۲ - دستورالعملهای مربوط به شرایط پذیرش، حقوق و تکالیف دوره کارآموزی داوطلبان مذکور در بند "ب" با پیشنهاد شورای عالی کار، به تصویب وزیر کار و امور اجتماعی می‌رسد.		تبصره ۲ - دستورالعملهای مربوط به شرایط پذیرش، حقوق و تکالیف دوره کارآموزی داوطلبان مذکور در بند "ب" با پیشنهاد شورای عالی کار، به تصویب وزیر کار و امور اجتماعی می‌رسد.
			*{{زیتونی\|[[ماده ۱ قانون کار\|مشاهده ماده قبلی]]}}
			*{{زیتونی\|[[ماده ۳ قانون کار\|مشاهده ماده بعدی]]}}
			{{مواد قانون کار}}

			[[رده:آموزش و اشتغال]]
			[[رده:کارآموز و مراکز کارآموزی]]

Javad: صفحه‌ای تازه حاوی «'''ماده 112 قانون کار''': از لحاظ مقررات این قانون، کارآموز به افراد ذیل اطلاق می‌شود: الف - کسانی که فقط برای فراگرفتن حرفه خاص، بازآموزی یا ارتقاء مهارت برای مدت معین در مراکز کارآموزی و یا آموزشگاه‌های آزاد آموزش‌می‌بینند. ب - افرادی که به مو...» ایجاد کرد

2023-01-28T09:38:04Z

صفحه‌ای تازه حاوی «'''ماده 112 قانون کار''': از لحاظ مقررات این قانون، کارآموز به افراد ذیل اطلاق می‌شود: الف - کسانی که فقط برای فراگرفتن حرفه خاص، بازآموزی یا ارتقاء مهارت برای مدت معین در مراکز کارآموزی و یا آموزشگاه‌های آزاد آموزش‌می‌بینند. ب - افرادی که به مو...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

'''ماده 112 قانون کار''': از لحاظ مقررات این قانون، کارآموز به افراد ذیل اطلاق می‌شود:

الف - کسانی که فقط برای فراگرفتن حرفه خاص، بازآموزی یا ارتقاء مهارت برای مدت معین در مراکز کارآموزی و یا آموزشگاه‌های آزاد آموزش‌می‌بینند.

ب - افرادی که به موجب قرارداد کارآموزی به منظور فرا گرفتن حرفه‌ای خاص برای مدت معین که زاید بر سه سال نباشد، در کارگاهی معین به‌کارآموزی توام با کار اشتغال دارند، مشروط بر آن که سن آنها از ۱۵ سال کمتر نبوده و از ۱۸ سال تمام بیشتر نباشد.

تبصره ۱ - کارآموزان بند الف ممکن است کارگرانی باشند که مطابق توافق کتبی منعقده با کارفرما به مراکز کارآموزی معرفی می‌شوند و یا‌داوطلبانی باشند که شاغل نیستند و راساً به مراکز کارآموزی مراجعه می‌نمایند.

تبصره ۲ - دستورالعملهای مربوط به شرایط پذیرش، حقوق و تکالیف دوره کارآموزی داوطلبان مذکور در بند "ب" با پیشنهاد شورای عالی کار، به تصویب وزیر کار و امور اجتماعی می‌رسد.