استخدام،[۱] [۲]به معنای قبول کردن شخصی برای کار کردن در شرکت در راستای انجام اموری است که وی به موجب حکم رسمی، موظف به انجام آن امور میباشد.[۳]

استخدام عبارت از سپردن تعهد و پذیرش کلیه قوانین و خط مشی های اداری از طرف یک فرد و دادن تأمین در قبال اعمال آن تعهدات از طرف اداره می باشد.[۴]

طبق تعریف مندرج در ماده 1 قانون استخدام کشوری مصوب 1345 استخدام عبارت است از پذیرفتن شخصی به خدمت دولت در یکی از وزارتخانه ها یا موسسات دولتی که به دو روش رسمی و پیمانی صورت می گیرد.[۵]

استخدام افراد در بدنه دولت پدیده نوظهوری است که در راستای گسترش نقش دولت ایجاد شده است. [۶]

منابع

  1. ماده 7 قانون مدیریت خدمات کشوری
  2. ماده 41 قانون مدیریت خدمات کشوری
  3. محسن قره باغی. ترمینولوژی قوانین و مقررات. چاپ 2. مرکز پژوهش های مجلس شورای اسلامی، 1386.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 1531784
  4. ابراهیم موسی زاده. حقوق اداری. چاپ 2. دادگستر، 1393.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 6320768
  5. یداله حبیبی. شرحی بر فصول قانون مدیریت خدمات کشوری. چاپ 1. مجمع علمی و فرهنگی مجد، 1392.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 6321164
  6. رضا موسی زاده. حقوق اداری (1 و 2) کلیات و ایران. چاپ 14. میزان، 1391.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 4118836