ماده ۵۱۴ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات)

ماده ۵۱۴ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات): هر کس به حضرت امام خمینی، بنیانگذار جمهوری اسلامی رضوان ا… علیه و مقام معظم رهبری به نحوی از انحاء اهانت نماید به حبس از شش ماه تا دو سال محکوم خواهد شد.

• مشاهده ماده قبلی
• مشاهده ماده بعدی

مواد مرتبط

• ماده ۴۹۹ مکرر قانون مجازات اسلامی (تعزیرات)

• ماده ۸۱ قانون مجازات عمومی مصوب ۱۳۰۴

توضیح واژگان

• جمهوری اسلامی: جمهوری اسلامی، مبتنی بر دو رکن اصولی است، از سویی جمهوریت که مفهومی مدرن و بیشتر حاصل حقوق عمومی مصطلح برآمده از نظام لیبرالی غرب است و از سوی دیگر اسلامیت که البته با تفسیر شیعی خاص یعنی «ولایت مطلقه فقیه»، حاصل نگاه دینی و سنتی به حکومت است.

• اهانت: به معنای گفتار، فعل یا ترک فعل است که با توجه به شخصیت و موقعیت اجتماعی طرفین و با در نظر گرفتن عرف و عادت و زمان و مکان و همچنین سایر اوضاع و احوال، موجب تحقیر و خوار شمردن شخصی شود.
• حبس: به معنای محدود کردن فرد از رفت و آمد و جلوگیری از تصرفات اوست، آن گونه که خودش می‌خواهد.

پیشینه

توهین به رئیس مملکت در ماده ۸۱ قانون مجازات عمومی مصوب ۱۳۰۴ قابل مجازات بود، اما در قانون تعزیرات مصوب ۱۳۶۲، چنین مقرره ای وضع نشده بود.

نکات تفسیری دکترین ماده ۵۱۴ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات)

طبق ماده ۵۱۴ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات)، هر کس (اعم از شخص ایرانی یا خارجی) منحصراً به امام خمینی یا مقام معظم رهبری توهین نماید، به مجازات مزبور محکوم خواهد شد. در این بین تفاوتی ندارد که توهین با فعل، گفتار، اشاره صریح، از طریق مطبوعات یا به نحو دیگری صورت گیرد. بحث‌ها و مناقشات اشخاص متخصص، پیرامون صلاحیت یا واجد شرایط بودن رهبری بدون انگیزه مغرضانه، به دلیل فقدان عنصر معنوی، مشمول این ماده قرار نمی‌گیرد.

نکات توصیفی هوش مصنوعی ماده ۵۱۴ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات)

1. ماده ۵۱۴ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات) به جرم اهانت به امام خمینی و مقام معظم رهبری اشاره دارد.
2. مجازات جرم اهانت به این مقامات، حبس از شش ماه تا دو سال است.
3. اهانت شامل الفاظ و عباراتی است که صریح یا ظاهر باشند.
4. انجام حرکاتی که موجب تخفیف و تحقیر اشخاص در نظر عرف جامعه شود، به عنوان اهانت شناخته می‌شود.
5. شرایط زمانی و مکانی و موقعیت اشخاص در تشخیص اهانت مؤثر است.
6. عدم ظهور الفاظ به معنای عدم تلقی آن به عنوان توهین است.
7. استفاده از الفاظ و عبارات توهین‌آمیز باید با توجه به عرف و شرایط بررسی شود.

رویه های قضایی

• نظریه شماره 7/1401/1152 مورخ 1401/12/06 اداره کل حقوقی قوه قضاییه در مورد عدم مشمولیت توهین به مقام معظم رهبری و مرحوم امام (ره) در زمره جرایم علیه امنیت
• رای شعبه کیفری دیوان عالی کشور درباره نگهداری فیلم‌های مستهجن بدون قصد تجارت و توزیع

مقالات مرتبط

• نقدی بر جرم‌انگاری «فعالیت تبلیغی» در پرتو اصل آزادی بیان
• حکمرانی و تنظیمگری پلتفرم‌های ویدئویی در ایران: از منازعه بر سر نهاد متولی تا تعدیل محتوا
• بررسی عوامل و مصادیق تشدید کیفر در قرآن و سنت
• چالش حقوق کیفری ایران با آزادی بیان شهروندان
• نادیده‌انگاری بایسته‌های تقنینی در قوانین کیفری ایران در حوزه جرائم علیه امنیت
• آسیب‌شناسی دادرسی رسانه‌ای در نظام حقوقی ایران با نگاهی به مطالعات تطبیقی
• راهبردهای حمایتی سازمان ملل‌متحد، ایران و اسلام در تأمین امنیت بزه-دیدگان و شهود قاچاق انسان
• قانون‌گذاری و قانون‌مداری با مطالعه‌ی انتقادیِ حقوق کیفری افغانستان