نشست قضایی درباره اتهام قصور در امر پزشکی
 | |
| موضوع | اتهام قصور در امر پزشکی |
|---|---|
| تاریخ برگزاری | ۱۳۹۷/۰۸/۳۰ |
| برگزار شده توسط | شهر فریدونشهر |
صورتجلسه نشست قضایی با موضوع اتهام قصور در امر پزشکی مورخ ۱۳۹۷/۰۸/۳۰ که در شهر فریدونشهر برگزار شد.
پرسش
پزشکی پس از اخذ برائت از بیمار در خصوص عمل جراحی (فتق) و بدون اخذ برائت در خصوص بیماری واریکوسل اقدام به عمل جراحی می نماید و عوارض بعد از عمل موجب ایجاد ضایعه در اندام بیمار می گردد و کمیسیون پزشکی قانونی وقوع ضایعه را محتمل از هر دو عمل می داند ولی قصور یا تقصیری را متوجه پزشک نمی داند. آیا پزشک در خصوص ضایعه ایجاد شده ضامن است؟ با توجه به محتمل بودن انتساب ضایعه به عمل جراحی که بدون اخذ برائت انجام شده رابطه سببیت و انتساب وجود دارد؟ عدم اخذ برائت از بیمار می تواند از مصادیق تقصیر پزشکی قلمداد گردد؟
نظر هیئت عالی
مستفاد از ماده ۴۹۵ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲ و تبصره ۲ ماده ۴۹۶ این قانون در اعمال جراحی، عدم اخذ برائت از موجبات بقای مسئولیت پزشک (جراح) در پرداخت دیه است و اساسا در اعمال جراحی برائت مسقط دیه است و نه مانع مسئولیت مدنی و در فرض پرسش که برای انجام عمل جراحی در خصوص بیماری واریکوسل اذنی از سوی بیمار داده نشده است و انجام عمل مزبور نیز از مصادیق اعمال ضروری و حیاتی پزشکی موضوع ماده ۴۹۷ و بند ج ماده ۱۵۸ قانون صدرالذکر نبوده است؛ پزشک مربوطه دارای مسئولیت مدنی و کیفری است و در فرض پرسش عدم تحصیل اذن از بیمار برای انجام عمل جراحی تقصیر محسوب می گردد.
نظر اکثریت
عدم اخذ برائت مصداق تقصیر است و ضامن دیه می باشد.
نظر ابرازی
اخذ یا عدم اخذ برائت در اصل مسئولیت تأثیری ندارد بلکه بر بار اثبات دعوا و آثار آن موثر می باشد. اگر برائت اخذ نشده باشد بار عدم اثبات تقصیر بر عهده پزشک است و اگر برائت اخذ شده باشد بار اثبات بر عهده زیان دیده است و موضوع باید از نظر فنی بررسی شود و در صورتی که از نظر فنی ایرادی نباشد تقصیری وجود ندارد.