نظریه شماره 7/92/1420 مورخ 1392/07/23 اداره کل حقوقی قوه قضاییه

شماره نظریه	۷/۹۲/۱۴۲۰
شماره پرونده	۹۲-۱۲۷/۱-۱۰۰۵
تاریخ نظریه	۱۳۹۲/۰۷/۲۳

نظریه شماره ۷/۹۲/۱۴۲۰ مورخ ۱۳۹۲/۰۷/۲۳ اداره کل حقوقی قوه قضاییه: ۱- اولا به موجب شق ه از بند ۱۲ماده ۳ قانون وصول برخی از درآمدهای دولت و مصرف آن در موارد معین مصوب۱۳۷۳ بااصلاحات و الحاقات بعدی، در دعاوی مالی غیرمنقول از نقطه نظر صلاحیت، ارزش خواسته همان است که خواهان در دادخواست خود تعیین می نماید؛ اما از نظر هزینه دادرسی باید مطابق ارزش معاملاتی املاک در هر منطقه تقویم وبراساس آن هزینه دادرسی پرداخت شود. ثانیا، شورای حل اختلاف مرجعی استثنائی وخارج از دادگستری است بنابراین صرف نظر از آن که دادخواست وشرایط شکلی آن وتقویم خواسته به مفهومی که د رمورد دادگاه ها مطرح است در شوراهای موصوف قابل انطباق نمی باشد، این شورا برای رسیدگی به دعاوی دارای ارزش واقعی بیش از حد نصابهای مقرر صالح نیست، بر این اساس هر گاه دلیلی موجه وجود داشته باشد که ارزش واقعی خواسته (دعوا) بیش از ارزش مورد ادعای طرفین یا یکی از آن دو است، براساس مقررات مربوطه به صلاحیت ذاتی که اعمال آن نیازمند ایراد و اعتراض طرفین نیست، قاضی شورای حل اختلاف قانونا نمیتواند به موضوع رسیدگی کند.

۲- طبق ماده ۴۲۰ قانون آئین دادرسی دادگاه های عمومی و نقلاب در امور مدنی مصوب ۱۳۷۹ اعتراض اصلی باید به موجب دادخواست و به طرفیت محکوم له ومحکوم علیه رأی مورد اعتراض باشد. این دادخواست به دادگاهی تقدیم می شود که رأی قطعی معترضعنه را صادر کرده است و ترتیب دادرسی مانند دادرسی نخستین است؛ بنابراین، در فرض استعلام اعتراض ثالث باید دردادگاه تجدیدنظر که حکم قطعی را صادر کرده است، رسیدگی شود.