نظریه شماره 7/98/1437 مورخ 1398/09/20 اداره کل حقوقی قوه قضاییه

از ویکی حقوق
پرش به ناوبری پرش به جستجو



نظریه مشورتی ۷/۹۸/۱۴۳۷
شماره نظریه۷/۹۸/۱۴۳۷
شماره پرونده۹۸-۱۶۸-۱۴۳۷ ک
تاریخ نظریه۱۳۹۸/۰۹/۲۰
موضوع نظریهآیین دادرسی مدنی
محور نظریهتجدیدنظرخواهی

نظریه شماره ۷/۹۸/۱۴۳۷ مورخ ۱۳۹۸/۰۹/۲۰ اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره تکلیف دادگاه تجدیدنظر در صورت عدم اعلام جهات تجدیدنظرخواهی توسط تجدیدنظرخواه: در این نظریه مشورتی به بررسی موضوعی پرداخته شده که در آن تجدیدنظرخواه بدون اعلام دقیق جهات تجدیدنظرخواهی، تنها به بیان اعتراض کلی پرداخته است. بر اساس تحلیل، ذکر جهات تجدیدنظرخواهی در آیین دادرسی به منظور نظم‌دهی به مراحل دادرسی است و تجدیدنظرخواه باید جهاتی که موثر در اعتراض اوست را بیان کند. با این حال، عدم ذکر جهات در خواسته تجدید نظر، مانع انجام وظیفه قانونی دادگاه تجدیدنظر نیست و دادگاه می‌تواند به بررسی ماهوی پرونده بپردازد.

استعلام

توجها به ماده ۳۴۸ قانون آیین دادرسی مدنی و ماده ۴۳۴ قانون آیین دادرسی کیفری که جهات تجدیدنظرخواهی را بیان کرده اند اگر جهت یا جهات اعلامی توسط تجدیدنظرخواه خارج از مهلت مذکور باشد یا آن که اصلا جهتی اعلام نکرده و فقط اعلام کند اعتراض دارم یا تقاضای تجدیدنظرخواهی دارم تکلیف دادگاه تجدیدنظر چیست؟ آیا باید رسیدگی ماهوی بنماید یا باید به علت آن که تجدیدنظرخواهی خارج از جهات مقرر در مادتین صدرالذکر است قرار رد تجدیدنظرخواهی صادر شود.

نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه

ذکر جهات تجدیدنظرخواهی در بندهای الف ، ب ، پ و ت ماده ۴۳۴ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲ و اصلاحات و الحاقات بعدی به منظور ایجاد نظم دادرسی در مرحله تجدیدنظر می باشد و مقنن با تعیین جهات تجدیدنظرخواهی، تجدید نظرخواه را به مواردی که موثر در اعتراض وی نسبت به رأی تجدیدنظر خواسته می باشد، هدایت نموده تا از طرح جهاتی که تأثیری در نقض آراء ندارد، پرهیز نماید. بنابراین عدم قید یکی از این جهات، مانع انجام وظیفه قانونی از سوی مرجع تجدیدنظر نمی باشد

مواد مرتبط