نظریه شماره 7/98/762 مورخ 1398/06/03 اداره کل حقوقی قوه قضاییه
چکیده این نظریه توسط هوش مصنوعی تولید شده است و هنوز توسط پژوهشگران ویکی حقوق بررسی نشده است. |
 | |
| شماره نظریه | ۷/۹۸/۷۶۲ |
|---|---|
| شماره پرونده | ۹۸-۱۲۷-۷۶۲ح |
| تاریخ نظریه | ۱۳۹۸/۰۶/۰۳ |
| موضوع نظریه | آیین دادرسی مدنی |
| محور نظریه | اقامتگاه زندانی |
نظریه شماره ۷/۹۸/۷۶۲ مورخ ۱۳۹۸/۰۶/۰۳ اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره وضعیت اقامتگاه زندانیان و صلاحیت محلی دادگاهها در دعاوی مربوط به آنان: نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه به بررسی موضوع اقامتگاه زندانی و اثر آن بر صلاحیت محلی مراجع قضایی پرداخته است. در پاسخ به استعلام مذکور، تصریح شده که زندان به عنوان اقامتگاه خوانده محسوب نمیشود. با این حال، براساس ماده ۷۷ قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی، در صورتی که خوانده در زندان باشد، ابلاغ اوراق دعوی به وسیله اداره زندان انجام میگردد. بدین ترتیب، زندان به خودی خود مبنایی برای تعیین صلاحیت محلی دادگاه یا شورای حل اختلاف نیست. این نظر همچنین به وضوح به سوالات مربوط به صلاحیت محلی در این زمینه پاسخ میدهد.
استعلام
در پرونده ای وکیل خواهان نشانی خوانده را زندان اعلام نموده است آیا زندان اقامتگاه محسوب می گردد یا خیر؟ آیا صلاحیت محلی برای شورای حل اختلاف حوزه مربوط ایجاد می گردد؟
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه
۱- زندان اقامتگاه محسوب نمی شود؛ اما به موجب قسمت اخیر ماده ۷۷ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی وانقلاب در امور مدنی مصوب ۱۳۷۹، در صورتی که خوانده در بازداشتگاه یا زندان باشد، دادخواست و اوراق دعوی به وسیله اداره زندان به نامبرده ابلاغ می شود.
۲- با توجه به پاسخ پرسش قبلی، پاسخ به این سوال روشن است.