ماده 39 قانون ثبت اسناد و املاک: تفاوت میان نسخه‌ها

'''ماده 39 قانون ثبت اسناد و املاک:''' حقوقی كه در مواد [[ماده 33 قانون ثبت اسناد و املاک|33]] و [[ماده 34 قانون ثبت اسناد و املاک|34]] و [[ماده 37 قانون ثبت اسناد و املاک|37]] و [[ماده 38 قانون ثبت اسناد و املاک|38]] برای انتقال دهنده مقرر است قبل از انقضاء مدت حق استرداد قابل اسقاط نيست. هر قرارداد‌ مخالف اين ترتيب باطل و كان ‌لم‌ يكن خواهد بود، خواه قبل از اين قانون باشد خواه بعد و اعم از اينكه به موجب [[سند رسمی]] باشد يا غير رسمی.

* [[ماده 38 قانون ثبت اسناد و املاک|مشاهده ماده قبلی]]

* [[ماده 40 قانون ثبت اسناد و املاک|مشاهده ماده بعدی]]

== مواد مرتبط ==

* [[ماده 33 قانون ثبت اسناد و املاک]]

* [[ماده 34 قانون ثبت اسناد و املاک]]

== نکات توضیحی ==

درصورتی که شخصی در یک معامله با حق استرداد [[غیرمنقول]] برخلاف تمام شرایط مندرج در [[ماده 33 قانون ثبت اسناد و املاک|ماده 33 قانون ثبت]]، حق تقاضای ثبت را به انتقال گیرنده واگذار نموده و معامله را به صورت [[سند رسمی]] تنظیم کند و پس از انقضای یک سال با استناد به ماده 39 قانون ثبت، دعوای بطلان [[سند رسمی]] و معامله مزبور را مطرح کند و مدعی شود که ماده مذکور معامله را خواه با [[سند عادی]] باشد و خواه با سند رسمی، کان لم یکن اعلام نموده است و در مقابل، متعامل ایراد مرور زمان یکساله را مطرح کند؛ نتیجه این می شود که مواد 33 و 39 قانون ثبت در مقابل بند 4 [[ماده 740 قانون آیین دادرسی مدنی مصوب 1318]] تاب مقاومت خود را از دست داده و لذا دوران بطلان سند رسمی مورد بحث در ماده 39 بعد از یکسال به اتمام می رسد و دوران رسمیت و اعتبار و قدرت اجرایی آن به سود متعامل علی رغم نظر مقنن فرا می رسد.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=مجله علمی انتقادی حقوقی کانون وکلا سال بیست و هفتم شماره 132 پاییز 1354|ترجمه=|جلد=|سال=1354|ناشر=کانون وکلای دادگستری مرکز|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=1412944|صفحه=|نام۱=کانون وکلای دادگستری مرکز|نام خانوادگی۱=|چاپ=}}</ref>

== رویه های قضایی ==

* [[رای دادگاه درباره ابلاغ رأی داوری خارج از مهلت قانونی (دادنامه شماره ۹۱۰۹۹۷۰۲۲۱۵۰۰۶۹۱)]]