ماده 257 قانون امور حسبی: تفاوت میان نسخه‌ها

ورثه: به کسی می‌گویند که درصورت برخورداری از شرایط ارث و مبری بودن از موانع ارث بری، [[ترکه]] میت به او انتقال می‌یابد.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=ترمینولوژی فقه اصطلاح‌شناسی فقه امامیه|ترجمه=|جلد=|سال=1391|ناشر=پیک کوثر|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=4252640|صفحه=|نام۱=حمید|نام خانوادگی۱=مسجدسرایی|چاپ=1}}</ref>

هر گاه ورثه ترکه را با شرط تحریر ترکه و دیون متوفا قبول کنند مطابق ماده ۲۵۷ [[قانون امور حسبی]] می‌توانند [[ترکه]] را قبول یا رد کنند. لیکن اگر آن را قبول کنند یا از رد آن ظرف مهلت مقرر خودداری کنند موظف هستند دیون متوفی را در حدود صورت تحریر ترکه بپردازند. انتخاب راه سوم به وسیله ورثه برای موردی لازم می‌نماید که ورثه آگاهی بر میزان دیون یا دارایی متوفی نداشته باشند تا بدین وسیله مسئولیت خود را نسبت به ادای دیون متوفی بیش از میزان ترکه منتفی سازند. در صورتی که پس از رد و ادای دیون از ترکه چیزی باقی بماند متعلق به ورثه خواهد بود.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=حقوق مدنی (جلد سوم) (آثار قراردادها و تعهدات با تصحیحات)|ترجمه=|جلد=|سال=1386|ناشر=مجمع علمی و فرهنگی مجد|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=789796|صفحه=|نام۱=مهدی|نام خانوادگی۱=شهیدی|چاپ=3}}</ref>

== نکات توضیحی ==

== منابع ==