ماده 47 قانون امور حسبی: تفاوت میان نسخه‌ها

'''ماده ۴۷ قانون امور حسبی''': در مورد [[دعوا|دعوی]] خیانت یا عدم لیاقت و سایر موجبات عزل [[وصی]] یا [[قیم]] یا ضم [[امین]] ترتیب رسیدگی مطابق [[مقررات]] این [[قانون]] است و حکمی که در این خصوص صادر می‌شود مطابق [[آیین دادرسی مدنی|آئین دادرسی مدنی]] قابل [[تجدیدنظر خواهی|پژوهش]] و [[فرجام]] است.

قانونگذار در ماده ۴۷ [[قانون امور حسبی]]، خیانت یا عدم لیاقت وصی و قیم را در شکل دعوا قابل طرح دانسته و در عین حال رسیدگی به آن را تابع قانون امور حسبی دانسته اما حکم صادره را برابر [[قانون آیین دادرسی مدنی]] قابل شکایت دانسته‌است.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=آیین دادرسی مدنی (جلد دوم) (دوره پیشرفته)|ترجمه=|جلد=|سال=1389|ناشر=دراک|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=1345552|صفحه=|نام۱=عبدالله|نام خانوادگی۱=شمس|چاپ=24}}</ref>و قابل ذکر است که رای دادگاه در این موارد از حاکمیت امر مختوم بهره‌مند است.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=اعتبار امر قضاوت شده در دعوای مدنی|ترجمه=|جلد=|سال=1376|ناشر=میزان|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=1975844|صفحه=|نام۱=ناصر|نام خانوادگی۱=کاتوزیان|چاپ=5}}</ref>

مطابق حکم شماره ۱۲/۲۵۷ مورخ ۱۳۲۰/۱۲/۲۸ [[اداره حقوقی قوه قضاییه]] مادام که خیانت و ناتوانی ولی قهری صغیر محرز نشود صرف موافقت ولی مزبور یا ضم امین مجوز صدور حکم بر ضم امین نخواهد بود.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=قانون امور حسبی در نظم حقوقی کنونی|ترجمه=|جلد=|سال=1397|ناشر=کتاب آوا|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=6486320|صفحه=|نام۱=محمدمجتبی|نام خانوادگی۱=رودیجانی|چاپ=1}}</ref>