ماده 147 قانون کار: تفاوت میان نسخه‌ها

== مواد مرتبط ==

* [[اصل ۲۹ قانون اساسی|اصل 29 قانون اساسی]]

کارگر: شخصی است که در مقابل اتیان عملی، حق‌الزحمه دریافت نموده؛ و میان او و مزد دهنده، رابطه تبعیت برقرار باشد.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=مبسوط در ترمینولوژی حقوق (جلد چهارم)|ترجمه=|جلد=|سال=1388|ناشر=گنج دانش|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=339380|صفحه=|نام۱=محمدجعفر|نام خانوادگی۱=جعفری لنگرودی|چاپ=4}}</ref>

علت وضع ماده 147 [[قانون کار]] این است که نیروی انسانی مهمترین منبع سازمانی و عامل اصلی تولید است صرف توجه به تولید و بهره وری و عدم توجه به سایر نیازهای جسمی و روانی نیروی کار باعث ازدیاد حوادث ناشی از کار می شود. به همین علت پاسخگویی به نیازهای واقعی کارگران و خانواده آن ها منجر به ارتقای توانمندی و شکوفایی استعدادهای ایشان می گردد و در آینده سازمان و تولید نیز تاثیر مطلوبی را بر جای خواهد گذاشت.<ref name=":0">{{یادکرد کتاب۲||عنوان=قانون کار در نظم حقوقی کنونی (دفتر پنجم حقوق کار-محشای قانون کار)|ترجمه=|جلد=|سال=1393|ناشر=نگاه بینه|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=6651540|صفحه=|نام۱=احمد|نام خانوادگی۱=رفیعی|چاپ=1}}</ref>

از تاریخ تصویب این قانون صندوقی به نام صندوق تعاون و بیمه کارگران برای معالجه و پرداخت غرامات و مساعدت به کارگران به ترتیب زیر تشکیل می شود: 1-حوادث و امراض ناشی از کار، 2-حوادث و امراض غیر ناشی از کار، حوادث و امراض خانواده بلافصل کارگز، 4-پیری و از کار افتادگی کارگر، 5-[[عقد نکاح|ازدواج]] و حاملگی، عائله مندی و وضع حمل و هزینه کفن و دفن و کمک به بازماندگان قانونی کارگر در موارد عسرت و استیصال<ref name=":0" />

== مصادیق و نمونه ها ==

از جمله خدمات بهداشتی و درمانی می توان به موارد ذیل اشاره نمود: مسکن، تربیت بدنی، سواد آموزی، تربیت بدنی، نمازخانه اشاره نمود.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=حقوق کار|ترجمه=|جلد=|سال=1396|ناشر=میزان|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=6651548|صفحه=|نام۱=سیدمحمد|نام خانوادگی۱=هاشمی|چاپ=1}}</ref>

== مقالات مرتبط ==

[[حق اعتصاب در دوران پاندمی کرونا در نظام حقوقی ایران و بین‌الملل]]

{{مواد قانون کار}}

[[رده:خدمات رفاهی کارگران]]