۱۹٬۱۸۵
ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۱۳ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۵ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''ماده | {{برای کتاب}}'''ماده ۵۲۵ قانون تجارت:''' [[وجه|وجوهی]] که برای [[طلبکار|طلبکارهای]] مقیم خارجه موضوع شده است تا مدتی که [[قانون]] برای آنها معین کرده به طور [[امانت]] به [[صندوق عدلیه]] سپرده خواهد شد - اگر طلبکارهای مذکور مطابق [[قانون تجارت|این قانون]] مطالبات خود را به [[تصدیق]] نرسانند مبلغ مزبور بین طلبکارهایی که طلب آنها به تصدیق رسیده تقسیم میگردد. | ||
وجوهی که برای مطالبات تصدیق نشده موضوع گردیده در صورت عدم تصدیق آن مطالبات بین طلبکارهایی که طلب آنها تصدیق شده تقسیم میشود. | |||
*{{زیتونی|[[ماده ۵۲۴ قانون تجارت|مشاهده ماده قبلی]]}} | |||
*{{زیتونی|[[ماده ۵۲۶ قانون تجارت|مشاهده ماده بعدی]]}} | |||
==توضیح واژگان== | |||
*[[وجه]]: مقصود از وجه، عبارت است از پول نقد اعم از این که داخلی باشد یا خارجی، اسکناس باشد یا مسکوک.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=حقوق جزای اختصاصی (جرایم علیه تمامیت جسمانی- شخصیت معنوی- اموال و مالکیت- امنیت و آسایش عمومی) (علمی-کاربردی)|ترجمه=|جلد=|سال=1386|ناشر=دانشگاه تهران|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=428604|صفحه=|نام۱=ایرج|نام خانوادگی۱=گلدوزیان|چاپ=13}}</ref> | |||
*[[طلبکار]]: یا دائن [[شخص|شخصی]] است که [[دین]]، متعلق به او است.<ref name=":22">{{یادکرد کتاب۲||عنوان=ترمینولوژی فقه اصطلاحشناسی فقه امامیه|ترجمه=|جلد=|سال=1391|ناشر=پیک کوثر|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=4132844|صفحه=|نام۱=حمید|نام خانوادگی۱=مسجدسرایی|چاپ=1}}</ref> | |||
*[[قانون]]: به ضابطهای کلی گفته میشود که بر افرادی منطبق و حکم همه آن افراد از آن ضابطه شناخته میشود.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=تفکیک تقنین و اجرای تحلیل مرزهای صلاحیت تقنینی در روابط قوای مقننه و مجریه|ترجمه=|جلد=|سال=1391|ناشر=معاونت تدوین تنقیح و انتشار قوانین و مقررات|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=4952532|صفحه=|نام۱=علی محمد|نام خانوادگی۱=فلاح زاده|چاپ=1}}</ref> | |||
*امانت: اگر مال [[شخص|شخصی]] نزد دیگری باشد بدین نحو که نگهداری آن بر نگهدارنده مال واجب باشد، به این بودن مال در حفظ غیر مالک امانت گفته می شود.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=آیات الاحکام ( حقوقی و جزایی)|ترجمه=|جلد=|سال=1383|ناشر=میزان|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=6714988|صفحه=|نام۱=ابوالقاسم|نام خانوادگی۱=گرجی|چاپ=2}}</ref> | |||
*[[قانون تجارت]]: به عنوان مهمترین منبع [[حقوق تجارت]] بیانگر مجموعه قواعد و مقرراتی است که امور مربوط به [[تاجر|تجار]] و [[شرکت تجاری|شرکت های تجارتی]] و روابط و [[معامله تجاری|معاملات تجاری]] را تنظیم میکند.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=حقوق تجارت (جلد اول)|ترجمه=|جلد=|سال=1392|ناشر=میزان|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=6665716|صفحه=|نام۱=حسن|نام خانوادگی۱=حسنی|چاپ=2}}</ref> این قانون در 600 ماده مصوب ۱۳ اردیبهشت ماه ۱۳۱۱ شمسی کمیسیون قوانین عدلیه میباشد.<ref name=":0">[https://rc.majlis.ir/fa/law/show/92349 قانون تجارت]، مرکز پژوهش های مجلس شورای اسلامی، دریافت شده در بهمن 1403</ref> | |||
*[[تصدیق]]: تصدیق یعنی قبول، باور، تأیید، پروانه و گواهی.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=مجله قضایی و حقوقی دادگستری شماره 25 زمستان 1377|ترجمه=|جلد=|سال=1377|ناشر=قوه قضائیه جمهوری اسلامی ایران|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=587448|صفحه=|نام۱=قوه قضائیه جمهوری اسلامی ایران|نام خانوادگی۱=|چاپ=}}</ref> همچنین، در لغت به مفهوم راست و درست داشتن و به درستی امری گواهی دادن میباشد که متضاد تکذیب است.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=ماهنامه کانون سردفتران و دفتریاران سال 43 شماره 13|ترجمه=|جلد=|سال=-|ناشر=مهنا|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=1723192|صفحه=|نام۱=کانون سردفتران|دفتریاران|نام خانوادگی۱=|چاپ=}}</ref> | |||
== نکات تفسیری دکترین ماده 525 قانون تجارت == | |||
وجوه موضوع شده برای طلبکاران مقیم خارج از ایران باید تا مدت زمان تعیین شده قانونی، به صورت امانت نزد [[صندوق دادگستری]] سپرده شوند.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=حقوق تجارت (مشتمل بر کلیه مباحث)|ترجمه=|جلد=|سال=1385|ناشر=میزان|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=2481992|صفحه=|نام۱=حسن|نام خانوادگی۱=حسنی|چاپ=5}}</ref> اما در این فرض چنانچه طلبکاران مورد بحث مطابق با [[قانون تجارت]] نسبت به تصدیق مطالباتشان اقدام نکنند، مبلغ ودیعه میان دیگر طلبکارانی که طلب آنها تصدیق شده است، تقسیم میشود.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=حقوق تجارت (جلد چهارم) (ورشکستگی و تصفیه اموال، افلاس در اسلام و سپر قانونی آن در ایران، ورشکستگی در حقوق تجارت بین المللی)|ترجمه=|جلد=|سال=1388|ناشر=جنگل|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=2715468|صفحه=|نام۱=محمود|نام خانوادگی۱=عرفانی|چاپ=1}}</ref> | |||
== نکات توصیفی هوش مصنوعی ماده 525 قانون تجارت == | |||
{{هوش مصنوعی (ماده)}} | |||
# وجوهی که برای طلبکارهای مقیم خارج از کشور در نظر گرفته شده است، به طور موقت در صندوق عدلیه سپرده میشود. | |||
# طلبکارهای مقیم خارج از کشور باید در مدت معین قانونی مطالبات خود را به تصدیق برسانند. | |||
# در صورت عدم تصدیق مطالبات توسط طلبکارهای مقیم خارج، وجوه مذکور میان طلبکارهایی که طلب آنها تصدیق شده است تقسیم میگردد. | |||
# وجوه مرتبط با مطالبات تصدیقنشده نیز به همین صورت میان طلبکارهای با مطالبات تصدیقشده تقسیم میشود. | |||
# تمرکز بر تضمین حقوق طلبکارهای داخلی که توانستهاند مطالبات خود را به تصدیق برسانند. | |||
== منابع == | == منابع == | ||
{{پانویس}} | {{پانویس}} | ||
{{مواد قانون تجارت}} | |||
[[رده:ورشکستگی]] | |||
[[رده:تقسیم بین طلبکارها و فروش اموال منقول]] | |||
[[رده:حقوق طلبکاران مقیم خارج از کشور]] | |||
{{DEFAULTSORT:ماده 2625}} | |||