ماده 37 منشور ملل متحد: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (یک نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱۰: | خط ۱۰: | ||
* [[سیاست های پیشگیرانه سازمان ملل متّحد در قبال نسل کشی]] | * [[سیاست های پیشگیرانه سازمان ملل متّحد در قبال نسل کشی]] | ||
* [[اقدامات فراقانونی شورای امنیت در نقض حقوق بنیادین بشر]] | * [[اقدامات فراقانونی شورای امنیت در نقض حقوق بنیادین بشر]] | ||
* [[تحلیل چیستی نسبت میان صلح و عدالت]] | |||
* [[توسعة صلاحیت شورای امنیت ملل متّحد در عمل (2011-1945)]] | |||
{{مواد منشور ملل متحد}} | {{مواد منشور ملل متحد}} | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۵ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۱۸
ماده ۳۷ منشور ملل متحد:
۱- هرگاه طرفین یک اختلاف که از سنخ مذکور در ماده ۳۳ میباشد نتوانند آن را بوسایل مندرج در ان ماده حل نماید باید آن را به شورای امنیت رجوع کنند.
۲- هرگاه شورای امنیت تشخیص دهد که دوام اختلاف ممکن است عملاً حفظ صلح و امنیت بینالمللی را تهدید کند تصمیم میگیرد که آیا باید به منظور اجرای ماده ۳۶ رفتار تماید یا هرطیق تصفیه را که مناسب موضوع میداند توصیه کند.
مقالات مرتبط
- نقش دبیر کل سازمان ملل متحد در حفظ و برقراری صلح و امنیت بین المللی
- سیاست های پیشگیرانه سازمان ملل متّحد در قبال نسل کشی
- اقدامات فراقانونی شورای امنیت در نقض حقوق بنیادین بشر
- تحلیل چیستی نسبت میان صلح و عدالت
- توسعة صلاحیت شورای امنیت ملل متّحد در عمل (2011-1945)