رای دادگاه درباره شرط صدور حکم طلاق بر اساس عدم پرداخت نفقه و شرایط استناد به ضرب و جرح جهت احراز عسر و حرج زوجه: تفاوت میان نسخه‌ها

خواسته خانم ش. ق.ن. بطرفیت اقای م. ن. مبنی بر صدور حکم طلاق موجه و وارد نیست زیرا مشارالیه به عدم پرداخت نفقه و ایراد ضرب و جرح و در نتیجه در عسر و حرج بودن استناد نموده درخواست طلاق به استناد عدم پرداخت نفقه زمانی قابلیت استماع دارد که طبق ماده ۱۱۲۹ قانون مدنی عملا امکان وصول نفقه از زوج منتفی باشد که در مانحن فیه اجرای دادنامه نفقه بشرط قطعیت با توجه به اعلام آمادگی وکیل خوانده در پرداخت آن امکان پذیر است بنابر این استناد به ماده مذکور در صدور حکم طلاق منتفی است و ایراد ضرب و جرح وارد شده به خواهان هر چند که حکم آن نیز قطعی نگردیده و بفرض قطعیت آن این مورد نیز از موارد عسر و جرح تلقی نمیشود زیرا ضرب و جرح وارد شده بنحوی نیست که خوف ضرر بدنی از آن استباط کرد بنابر این دادگاه حکم به بطلان دعوا صادر و اعلام می نماید رای صادره ظرف مدت بیست روز از تاریخ ابلاغ قابل تجدیدنظر در محاکم تجدیدنظر استان تهران است.