ماده 53 قانون تجارت الکترونیکی: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱۵: خط ۱۵:
* [[شخص]]: در لغت به معنای انسان است. در اصطلاح حقوق، شخص موجودی است که دارای [[حق]] و [[تکلیف]] می‌باشد.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=وقف از سوی اشخاص حقوقی|ترجمه=|جلد=|سال=1391|ناشر=فصلنامه اندیشه های حقوق عمومی (معرفت حقوقی سابق) شماره 3 بهار و تابستان 1391|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=6655624|صفحه=|نام۱=سیدابراهیم|نام خانوادگی۱=حسینی|نام۲=احسان|نام خانوادگی۲=سامانی|چاپ=}}</ref>
* [[شخص]]: در لغت به معنای انسان است. در اصطلاح حقوق، شخص موجودی است که دارای [[حق]] و [[تکلیف]] می‌باشد.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=وقف از سوی اشخاص حقوقی|ترجمه=|جلد=|سال=1391|ناشر=فصلنامه اندیشه های حقوق عمومی (معرفت حقوقی سابق) شماره 3 بهار و تابستان 1391|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=6655624|صفحه=|نام۱=سیدابراهیم|نام خانوادگی۱=حسینی|نام۲=احسان|نام خانوادگی۲=سامانی|چاپ=}}</ref>


== نکات تفسیری دکترین ==
== نکات تفسیری دکترین ماده 53 قانون تجارت الکترونیکی ==
[[قانون تجارت الکترونیکی]] [[ایران]] در دو ماده که یکی لحن امری دارد و دیگری نهی کننده است بر ضرورت قابل شناسایی بودن [[شخص|اشخاص]] تبلیغ کننده بر روی اینترنت تاکید کرده است. هر دو [[ماده 53 قانون تجارت الکترونیکی|ماده 53]] و [[ماده 54 قانون تجارت الکترونیکی|54 قانون تجارت الکترونیک]] در حقیقت بیانگر یک موضوع هستند. اینکه باید هویت تبلیغ کننده و محل کسب او برای کاربران روشن و صریح باشد و قالب الکترونیکی بهانه ای برای مخفی کردن هویت تبلیغ کننده و بنگاه او قرار نگیرد. دلیل وضع چنین قاعده ای روشن است. در حقیقت [[قانونگذار|مقنن]] در پی حمایت از [[مصرف کننده|مصرف کنندگان]] سایبری است. بدیهی است زمانی که [[مصرف کننده]] از طریق اینترنت در نتیجه تبلیغات، کالا یا خدماتی را می خرد باید از هویت تبلیغ کننده که می تواند [[تاجر]] یا واسطه باشد، همچنین از محل کسب و بنگاه وی اگاه باشد تا در صورت عدم دریافت کالا یا خدمات، عدم رضایت از کالا یا خدمات عرضه شده یا ورود [[صدمه|صدمات]] در نتیجه مصرف کالا یا خدمات بتواند علیه تبلیغ کننده یا تامین کننده اقدامات حقوقی و قضایی لازم را انجام دهد.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=حقوق تجارت الکترونیک همراه با تحلیل قانون تجارت الکترونیکی ایران|ترجمه=|جلد=|سال=1390|ناشر=موسسه مطالعات و پژوهش های حقوقی شهر دانش|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=3603196|صفحه=|نام۱=ستار (ترجمه)|نام خانوادگی۱=زرکلام|چاپ=2}}</ref>
[[قانون تجارت الکترونیکی]] [[ایران]] در دو ماده که یکی لحن امری دارد و دیگری نهی کننده است بر ضرورت قابل شناسایی بودن [[شخص|اشخاص]] تبلیغ کننده بر روی اینترنت تاکید کرده است. هر دو [[ماده 53 قانون تجارت الکترونیکی|ماده 53]] و [[ماده 54 قانون تجارت الکترونیکی|54 قانون تجارت الکترونیک]] در حقیقت بیانگر یک موضوع هستند. اینکه باید هویت تبلیغ کننده و محل کسب او برای کاربران روشن و صریح باشد و قالب الکترونیکی بهانه ای برای مخفی کردن هویت تبلیغ کننده و بنگاه او قرار نگیرد. دلیل وضع چنین قاعده ای روشن است. در حقیقت [[قانونگذار|مقنن]] در پی حمایت از [[مصرف کننده|مصرف کنندگان]] سایبری است. بدیهی است زمانی که [[مصرف کننده]] از طریق اینترنت در نتیجه تبلیغات، کالا یا خدماتی را می خرد باید از هویت تبلیغ کننده که می تواند [[تاجر]] یا واسطه باشد، همچنین از محل کسب و بنگاه وی اگاه باشد تا در صورت عدم دریافت کالا یا خدمات، عدم رضایت از کالا یا خدمات عرضه شده یا ورود [[صدمه|صدمات]] در نتیجه مصرف کالا یا خدمات بتواند علیه تبلیغ کننده یا تامین کننده اقدامات حقوقی و قضایی لازم را انجام دهد.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=حقوق تجارت الکترونیک همراه با تحلیل قانون تجارت الکترونیکی ایران|ترجمه=|جلد=|سال=1390|ناشر=موسسه مطالعات و پژوهش های حقوقی شهر دانش|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=3603196|صفحه=|نام۱=ستار (ترجمه)|نام خانوادگی۱=زرکلام|چاپ=2}}</ref>
== نکات توضیحی ==
== نکات توضیحی ماده 53 قانون تجارت الکترونیکی ==
روشن و صریح نبودن هویت شخص یا بنگاهی که تبلیغات به نفع اوست یکی دیگر از مصادیق [[عنصر مادی]] جرم نقض قواعد تبلیغ و حمایت از مصرف کننده است که '''ماده 53 قانون تجارت الکترونیکی''' به آن پرداخته است. در [[ماده 53 قانون تجارت الکترونیکی|این ماده]] باز هم با یک مصداق [[ترک فعل]] مواجهیم. هویت شخص و بنگاه منتفع از تبلیغات باید به صراحت مشخص باشد.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=جرایم تجارت الکترونیکی|ترجمه=|جلد=|سال=1388|ناشر=خرسندی|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=2474916|صفحه=|نام۱=جواد|نام خانوادگی۱=جاویدنیا|چاپ=2}}</ref>
روشن و صریح نبودن هویت شخص یا بنگاهی که تبلیغات به نفع اوست یکی دیگر از مصادیق [[عنصر مادی]] جرم نقض قواعد تبلیغ و حمایت از مصرف کننده است که '''ماده 53 قانون تجارت الکترونیکی''' به آن پرداخته است. در [[ماده 53 قانون تجارت الکترونیکی|این ماده]] باز هم با یک مصداق [[ترک فعل]] مواجهیم. هویت شخص و بنگاه منتفع از تبلیغات باید به صراحت مشخص باشد.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=جرایم تجارت الکترونیکی|ترجمه=|جلد=|سال=1388|ناشر=خرسندی|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=2474916|صفحه=|نام۱=جواد|نام خانوادگی۱=جاویدنیا|چاپ=2}}</ref>


روشن و صریح نبودن [[هویت]] شخص یا بنگاهی که تبلیغات به نفع اوست در تبلیغ، این رفتار ترک فعل بوده و [[ماده 53 قانون تجارت الکترونیکی|ماده 53]] به آن پرداخته است. هویت شخص و بنگاه منتفع از تبلیغات باید به صراحت مشخص باشد.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=مجله حقوقی دادگستری شماره 59 تابستان 1386|ترجمه=|جلد=|سال=1386|ناشر=قوه قضائیه جمهوری اسلامی ایران|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=1189516|صفحه=|نام۱=قوه قضائیه جمهوری اسلامی ایران|نام خانوادگی۱=|چاپ=}}</ref>
روشن و صریح نبودن [[هویت]] شخص یا بنگاهی که تبلیغات به نفع اوست در تبلیغ، این رفتار ترک فعل بوده و [[ماده 53 قانون تجارت الکترونیکی|ماده 53]] به آن پرداخته است. هویت شخص و بنگاه منتفع از تبلیغات باید به صراحت مشخص باشد.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=مجله حقوقی دادگستری شماره 59 تابستان 1386|ترجمه=|جلد=|سال=1386|ناشر=قوه قضائیه جمهوری اسلامی ایران|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=1189516|صفحه=|نام۱=قوه قضائیه جمهوری اسلامی ایران|نام خانوادگی۱=|چاپ=}}</ref>
== نکات توصیفی هوش مصنوعی ==
== نکات توصیفی هوش مصنوعی ماده 53 قانون تجارت الکترونیکی ==
{{هوش مصنوعی (ماده)}}
{{هوش مصنوعی (ماده)}}
# هویت شخص یا بنگاه باید در تبلیغات و بازاریابی شفاف و صریح بیان شود.
# هویت شخص یا بنگاه باید در تبلیغات و بازاریابی شفاف و صریح بیان شود.
۸۱۱

ویرایش