نظریه شماره 1469/95/7 مورخ 1395/06/20 اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره تمکین عام زوجه و تأثیر آن بر حق حبس زوجه
 | چکیده این نظریه توسط هوش مصنوعی تولید شده است و هنوز توسط پژوهشگران ویکی حقوق بررسی نشده است. |
نظریه شماره ۱۴۶۹/۹۵/۷ مورخ ۱۳۹۵/۰۶/۲۰ اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره تمکین عام زوجه و تاثیر آن بر حق حبس زوجه: در این نظریه مشورتی، سوال اساسی این بود که آیا اقداماتی نظیر بوسیدن، در آغوش گرفتن، و خلوت کردن در یک اتاق بدون ازاله بکارت میتواند حق حبس زوجه را ساقط کند یا خیر. بر اساس رای وحدت رویه ۷۱۸ مورخ ۱۳/۲/۹۰، تمکین عام زوجه به تنهایی، مسقط حق حبس نمیباشد، و تصویب این نظریه تایید کرد که تنها اجرای کامل وظایف زناشویی، منجر به از بین رفتن حق حبس زوجه میشود.
 | |
| شماره نظریه | ۱۴۶۹/۹۵/۷ |
|---|---|
| شماره پرونده | ۸۸۵–۷۶–۹۵ |
| تاریخ نظریه | ۱۳۹۵/۰۶/۲۰ |
| موضوع نظریه | حقوق مدنی |
| محور نظریه | حق حبس زوجه |
استعلام
با توجه به اینکه حسب اشعار ماده ۱۰۸۶ از قانون مدنی که اشعار می دارد چنانچه زن قبل از اخذ مهر به اختیار خود به ایفای وظایفی که در مقابل شوهر دارد قیام نمود دیگر نمی تواند از حکم ماده ۱۰۸۵ قانون مدنی مبنی بر حبس استفاده نماید و با عایت به رای وحدت رویه ۷۱۸ مورخ ۱۳/۲/۹۰ صادره از هییت عمومی دیوان عالی کشور که حق حبس را در مقابل مطلق وظایفی که شرعا و قانونا در برابر شوهر دارد تمکین عام و خاص قرار داده است لذا اعمالی مثل بوسیدن ، در آغوش گرفتن، خلوت کردن در یک اتاق و به صبح رساندن بدون ازاله بکارت ، می توان با توجه به تفسیر ماده ۱۰۸۶ قانون مدنی و رای وحدت رویه فوق را مسقط حق حبس دانست یا خیر؟
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه
مستفاد از رای وحدت رویه شماره ۷۱۸ مورخ ۱۳/۲/۹۰ هیات عمومی دیوان عالی کشور، این است که تمکین عام زوجه، مسقط حق حبس نمی باشد.