امیرحسین شیخ نیا
امیرحسین شیخنیا (زاده ۱۳۰۴ در قم) حقوقدان، قاضی و استاد دانشگاه ایرانی است. او در طول فعالیت قضایی خود مشاغل متعددی را در دادگستری بر عهده داشت و پس از آن به تدریس در دانشگاههای مختلف از جمله دانشگاه تهران، دانشگاه آزاد اسلامی و دانشکده علوم انتظامی پرداخت.[۱]
امیرحسین شیخ نیا | |
|---|---|
| زادهٔ | ۱۳۰۴ قم |
| ملیت | ایرانی |
| تحصیلات | دکترای حقوق جزا |
| شناختهشده برای | تدریس آیین دادرسی مدنی، قضاوت در محاکم عالی، مدیریت مجله حقوقی وزارت دادگستری |
| جوایز | استاد ممتاز دانشکده نیروی انتظامی (۱۳۷۳ ش)، دریافت لوح تقدیر از ریاست جمهوری |
زندگی و تحصیلات
امیرحسین شیخنیا در خانوادهای اهل علم و دین در قم متولد شد. پدرش میرزا علیخان شیخنیا، فرزند میرزا مهدیخان شیخالممالک و جد او شیخ حسن استاد بود که به گفته معاصران بیش از یک قرن به تدریس دروس حوزوی اشتغال داشت.
تحصیلات ابتدایی را در دبستان حکمت قم و متوسطه را در دبیرستانهای حکیم نظامی قم و دارالفنون تهران گذراند. در سال ۱۳۲۴ (ش) وارد دانشکده حقوق دانشگاه تهران شد و در سال ۱۳۲۷ (ش) لیسانس قضایی دریافت کرد.
فعالیتهای قضایی
امیرحسین شیخنیا از سال ۱۳۲۹ (ش) وارد خدمت قضایی شد و سمتهای متعددی از جمله دادیاری و مستشاری دیوان عالی کشور، ریاست شعب دادگاههای شهرستان تهران و دادگاه عالی جنایی تهران، معاونت دیوان عالی کشور و معاونت وزارت دادگستری را بر عهده گرفت.[۱]
تحصیلات تکمیلی در فرانسه
در سال ۱۳۳۷ (ش) برای ادامه تحصیل به فرانسه رفت و در رشته حقوق جزا تحت راهنمایی پروفسور «ربروون» تحصیل کرد. او با ارائه رسالهای با عنوان تعلیق ساده مجازات و تعلیق مراقبتی مجازات در سال ۱۳۴۰ (ش) دکترای حقوق جزا دریافت کرد. همچنین دورهای در رشته حقوق ثبت گذراند.[۱]
فعالیتهای آموزشی
پس از بازگشت به ایران علاوه بر ادامه فعالیتهای قضایی، به تدریس در مراکز آموزش عالی پرداخت. از سال ۱۳۴۲ (ش) در دورههای کارآموزی قضایی وزارت دادگستری تدریس آیین دادرسی مدنی را بر عهده گرفت و در سال ۱۳۴۵ (ش) به تدریس در دانشکده افسری پلیس دعوت شد.
او همچنین در مؤسسه عالی حسابداری و مدرسه عالی بازرگانی (دانشگاه علامه طباطبایی کنونی) و بعدها در دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه آزاد اسلامی تهران مرکز و دانشکده علوم انتظامی تدریس کرد.[۱]
مسئولیتها و عضویتها
امیرحسین شیخنیا از سال ۱۳۴۲ تا ۱۳۵۰ (ش) مدیریت مجله حقوقی وزارت دادگستری را بر عهده داشت. وی همچنین عضو دائمی کمیسیونهای مشورتی اداره حقوقی دادگستری، عضو کمیسیون آیین دادرسی مدنی، عضو موقت کمیسیون حقوق جزای عمومی، عضو کمیسیون حقوق مدنی و عضو شورای عالی ثبت بود.[۱]
افتخارات
در سال تحصیلی ۱۳۷۳–۱۳۷۴ (ش) امیرحسین شیخنیا به عنوان استاد ممتاز و نمونه دانشکده نیروی انتظامی معرفی شد و از ریاست جمهوری لوح تقدیر دریافت کرد.[۱]
آثار
از جمله آثار و تألیفات امیرحسین شیخنیا میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
۱. آیین دادرسی مدنی (سه جلدی)
۲. ادله اثبات دعوی
۳. مقالات منتشرشده در مجلههای حقوقی وزارت دادگستری و اداره دادرسی نیروهای مسلح (پیش و پس از انقلاب)
۴. جزوههای آیین دادرسی یک و دو و حقوق مدنی عقود معین (تدریس در دانشگاه آزاد اسلامی)
۵. جزوههای حقوق مدنی (تدریس در دانشکده علوم انتظامی)[۱]