منوچهر خزانی
منوچهر خزانی (زاده حدود ۱۳۱۰ تا ۱۳۱۲ در تهران) حقوقدان و استاد دانشگاه ایرانی است. او از اعضای هیئت علمی دانشکده حقوق دانشگاه ملی ایران (شهید بهشتی کنونی) بود و در زمینه حقوق جزا و جرمشناسی به تدریس و پژوهش پرداخت.[۱]
منوچهر خزانی | |
|---|---|
| زادهٔ | ۱۳۱۰ تهران |
| ملیت | ایرانی |
| محل تحصیل | دانشگاه تهران، دانشگاه سوربن |
| پیشه(ها) | حقوقدان، استاد دانشگاه |
زندگینامه
منوچهر خزانی تحصیلات ابتدایی را در مدرسههای اقدسیه و ادیب و دوره متوسطه را در مدرسههای مروی و دارالفنون به پایان رساند. او در سال ۱۳۳۰ وارد دانشکده حقوق دانشگاه تهران شد و در سال ۱۳۳۴ لیسانس قضایی گرفت.
پس از پایان تحصیلات، وارد خدمت قضایی شد و در سمتهایی چون دادیار، بازپرس دادسرا، رئیس محکمه و مستشار اداره حقوقی به فعالیت پرداخت.
در سال ۱۳۴۴ برای ادامه تحصیل به فرانسه رفت و در سال ۱۳۴۸ با ارائه پایاننامهای با موضوع «تقسیمبندی و چگونگی اصلاح تربیت محکومین در فرانسه و بلژیک» موفق به دریافت دکترای حقوق جزا شد. او همچنین مدتی در دادگستری شهر لوزان سوئیس به کارآموزی پرداخت.[۱]
فعالیتهای دانشگاهی
منوچهر خزانی پس از بازگشت به ایران در سال ۱۳۴۹ به عضویت هیئت علمی دانشکده حقوق دانشگاه ملی ایران (شهید بهشتی کنونی) درآمد. او در این دانشکده و دیگر مراکز آموزش عالی به تدریس حقوق جزا و جرمشناسی پرداخت و تا سالهای بعد از انقلاب نیز این فعالیت را ادامه داد.[۱]
آثار
منوچهر خزانی در کنار تدریس، در حوزه پژوهشهای حقوقی نیز فعال بود. او بین سالهای ۱۳۵۶ تا ۱۳۷۴ مقالههای متعددی در نشریات حقوقی از جمله نشریه حقوقی کانون وکلای دادگستری منتشر کرد.[۱]
منابع
- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ عباس مبارکیان. چهره ها در تاریخچه تظام آموزش عالی حقوق و عدلیه نوین. چاپ 1. پیدایش، 1377. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 6715588