ماده ۴۴۷ قانون آیین دادرسی مدنی

نسخهٔ تاریخ ‏۲۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۴:۰۶ توسط Javad (بحث | مشارکت‌ها) (ابرابزار)

چنانچه دریک دعوا خواندگان متعدد باشند، طولانی‌ترین موعدی که در مورد یک نفر از آنان رعایت می‌شود شامل دیگران نیز خواهد شد.

توضیح واژگان

مواعد خالص یا آزاد: مواعدی است که روز ابلاغ و روز اقدام جزء مدت به‌شمار نیاید. ۸۵۹۹۴/

پیشینه

مشابه مقاد این ماده در قوانین سال‌های ۱۲۹۰ مشابهی نداشته‌است اما مشابه مفاد آن ذیل ماده ۱۲۰ قانون آیین دادرسی مدنی سال ۱۳۱۸ پیش‌بینی شده بود. ۱۴۱۴۰۸/۹۹۶۲۳۴/۶۹۹۹۵۸/

نکات توضیحی و تفسیری دکترین

قانونگذار در این ماده خواندگان متعدد را در حکم واحد فرض کرده و طولانی‌ترین موعد در مورد هرکدام از آن‌ها را شامل سایر خواندگان نیز خواهد بود. ۹۹۶۲۴۹/۹۹۶۲۵۸/ ولذا خواندگان تکلیفی جهت تقدیم دادخواست‌های جداگانه و پرداخت هزینه دادرسی متعدد ندارند. ۱۴۴۰۴۶/ در شرایطی که پرونده دو وکیل دارد که هیچ‌یک حق اقدام انفرادی نداشته باشند نیز طویل‌ترین موعد برای آنان لحاظ خواهد شد. ۱۴۴۰۴۵/ این ماده در مورد خوهان‌های متعدد تصریحی نداشته و لذا طولانی‌ترین مهلت فقط نسبت به همان شخصی که از آن مهلت بهره‌مند است، لازم بوده و در مورد سایر خواهانها نباید رعایت شود. ۳۱۴۱۱۱/

انتقادات

عدم پیش‌بینی مفاد این ماده برای خواهان‌های متعدد، مورد ایراد و انتقاد می‌باشد. ۱۴۱۴۱۲/

مصادیق و نمونه‌ها

  • دادنامه غیر قطعی برای الف (مقیم خارج کشور است و ب (مقیم داخل کشور است) نسبت به محکومیت به انجام تعهدی صادر گردیده‌است، مهلت تجدیدنظر خواهی از حکم صادره برای هر دو نفر دوماه می‌باشد. ۴۵۰۲۷۵/