قاضی و مسئلۀ زبان؛ نگاهی پساساختارگرا

نسخهٔ تاریخ ‏۲۸ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۲۲:۵۱ توسط یاسمین محمدپور (بحث | مشارکت‌ها) (صفحه‌ای تازه حاوی «'''قاضی و مسئلۀ زبان؛ نگاهی پساساختارگرا''' نام مقاله ای از حسین جوشن لو بوده که در شماره دهم ( تابستان 1401) فصلنامه مطالعات حقوق خصوصی منتشر شده است. == چکیده == ''در فهم متعارف، مؤلف، با بهره‌گیری از ابزار زبان، قصد و نیت خود را گزارش می‌کند و...» ایجاد کرد)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)

قاضی و مسئلۀ زبان؛ نگاهی پساساختارگرا نام مقاله ای از حسین جوشن لو بوده که در شماره دهم ( تابستان 1401) فصلنامه مطالعات حقوق خصوصی منتشر شده است.

چکیده

در فهم متعارف، مؤلف، با بهره‌گیری از ابزار زبان، قصد و نیت خود را گزارش می‌کند و بر همین مبنا، تفسیر عبارت است از دستیابی به نیت مؤلف. نظریۀ حقوقی متعارف نیز در فرایند تفسیر همواره در پی کشف نیت قانونگذار است. اما در فهم پساساختارگرا، زبان، صرفاً شیوه‌ای برای نامیدن چیزهای از قبل موجود و ایده‌های ذهنی مؤلف نیست، بلکه مقدم بر وجود چیزهاست و دستیابی به چیزها بدون وساطت زبان غیرممکن است. بر این مبنا، تفسیر دیگر نه کشف نیت مؤلف، بلکه تحمیل یک معنا بر متن است. قاضی با تفسیر قانون، از میان گفتمان‌های موجود و متخاصم پیرامون موضوع، که تلاش دارند معنایی را به متن نسبت دهند، یکی از آنها را برمی‌گزیند و سایر معانی موجود را طرد می‌کند. این نگاه به زبان، ادعای نص‌بودگی متن را به‌سادگی برنمی‌تابد و با گسترش افق گفتمانی متن، راه را برای استمرار فرایند خوانش باز می‌گذارد.

کلیدواژه ها

  • پساساختارگرایی
  • تفسیر
  • زبان
  • فلسفۀ حقوق
  • قضاوت
  • گفتمان
  • متن‏‎

مواد مرتبط

  • اصل 73 قانون اساسی
  • ماده 27 قانون اجرای احکام مدنی
  • اصل 44 قانون اساسی
  • ماده 3 قانون محاسبات عمومی
  • ماده 230 قانون مدنی