جواد عامری
جواد عامری | |
|---|---|
| زادهٔ | ۱۲۷۰ سمنان |
| درگذشت | ۱۳۵۹ تهران |
| ملیت | ایرانی |
| تحصیلات | دکترای حقوق |
| محل تحصیل | دانشگاه پاریس |
| پیشهها |
|
جواد عامری (۱۲۷۰ خورشیدی یا ۱۸۹۱ میلادی – ۲۰ دی ۱۳۵۹ خورشیدی) حقوقدان، استاد دانشگاه، سیاستمدار و دیپلمات ایرانی بود که از چهرههای اثرگذار در شکلگیری آموزش عالی حقوق و نظام نوین عدلیه ایران به شمار میآید. او در سمتهایی همچون معاون و ناظم مدرسه عالی حقوق، استاد دانشکده حقوق دانشگاه تهران، وزیر دادگستری، دادستان کل کشور و سفیر ایران در اتریش فعالیت داشت.[۱]
زندگینامه
جواد عامری فرزند میرزا ابوالحسنخان معینالممالک، در سمنان و در خانوادهای اهل علم و کتاب به دنیا آمد. تحصیلات ابتدایی را از پنجسالگی آغاز کرد و در همان شهر به پایان رساند. سپس به همراه مادر به تهران آمد و دوره متوسطه را در این شهر گذراند. او پس از فراغت از تحصیل، وارد مدرسه عالی علوم سیاسی شد و با افرادی همچون علیاکبر سیاسی، محمدعلی وارسته، علیرضا منصور و ابراهیم دهخدا همدوره بود.
در آن زمان، مدرسه عالی علوم سیاسی چندین بار محل خود را تغییر داد و سرانجام پیش از ورود او به سال چهارم تعطیل شد. جواد عامری برای ادامه تحصیل به فرانسه رفت و در دانشکده حقوق دانشگاه پاریس مشغول تحصیل شد. با آغاز جنگ جهانی اول به ایران بازگشت و وارد وزارت عدلیه شد.[۱]
فعالیت در مدرسه عالی حقوق
با ورود فرانسیس آدولف پرنی به ایران، جواد عامری به عنوان منشی و مترجم و سپس معاون او در وزارت عدلیه فعالیت کرد. او مسئولیت تهیه و تطبیق برنامه آموزشی مدرسه عالی حقوق را با الگوگیری از دانشگاه پاریس و انطباق آن با نیازهای ایران برعهده داشت. با تأسیس مدرسه عالی حقوق در آبان ۱۲۹۸ خورشیدی، به عنوان معاون و ناظم این مرکز منصوب شد و دروس «حقوق بینالملل خصوصی»، «حقوق تجارت» و «حقوق جزا» را تدریس کرد.
پس از ادغام مدرسه عالی حقوق و مدرسه عالی علوم سیاسی و تشکیل دانشکده حقوق، جواد عامری از استادان ثابت این دانشکده شد و تا اوایل دهه ۱۳۲۰ خورشیدی به تدریس ادامه داد. او شاگردان بسیاری تربیت کرد که بعدها در حوزه سیاست، قضاوت و دانشگاه نقشآفرین شدند.[۱]
مسئولیتهای قضایی و سیاسی
با تأسیس عدلیه جدید به ابتکار علیاکبر داور در سال ۱۳۰۶ خورشیدی، جواد عامری ریاست «محکمه تجارت» را برعهده گرفت. او در سمتهایی چون رئیس اداره کل تهیه قوانین، رئیس محکمه بدایت، مقامهایی در وزارت امور خارجه و وزارت کشور و مدیرعامل شرکت بیمه ایران خدمت کرد.
در سالهای ۱۳۲۱ تا ۱۳۲۲ خورشیدی وزیر دادگستری، در سال ۱۳۲۵ خورشیدی دادستان کل کشور و در سال ۱۳۲۷ خورشیدی سفیر ایران در اتریش شد. وی در سال ۱۳۴۰ خورشیدی بازنشسته شد.[۱]
آثار
جواد عامری کتابهای متعددی در زمینه حقوق تألیف کرد که از مهمترین آنها میتوان به «حقوق بینالملل خصوصی» (چندین بار تجدید چاپ)، «حقوق تجارت» (نخستین کتاب درسی مدرسه عالی حقوق) و «حقوق جزا» اشاره کرد.[۱]
درگذشت
جواد عامری در ۲۰ دی ۱۳۵۹ خورشیدی در تهران درگذشت و در بهشت زهرا به خاک سپرده شد.[۱]