ماده 113 قانون امور حسبی: تفاوت میان نسخه‌ها

مال: در لغت از مصدر «میل» به معنای خواستن، گرفته شده‌است و جمع آن اموال و به معنای دارایی‌ها، داشته‌ها و مال‌ها است. علت نامگذاری مال، میل به مبادله و دست به دست گرداندن آن است.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=مطالعه تطبیقی حقوق زنان از منظر اسلام و غرب (جلد دوم) (حق مالکیت و اشتغال)|ترجمه=|جلد=|سال=1388|ناشر=مرکز امور زنان و خانواده نهاد ریاست جمهوری|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=3888672|صفحه=|نام۱=فائزه|نام خانوادگی۱=عظیم زاده اردبیلی|نام۲=لیلا|نام خانوادگی۲=خسروی|چاپ=1}}</ref>

حفظ اموال برای جلوگیری از تضییع آن‌ها حسب نوع مال، ممکن است متفاوت باشد. بعضی از اموال، باید در جای مناسب نگهداری شود. بعضی از اموال که بیم فساد آن وجود دارد لازم است به فروش برسد. در هر صورت، دادستان هر اقدامی که بر اساس تشخیص خود برای اداره اموال غایب لازم باشد شخصاً یا به توسط کس دیگری که مأموریت پیدا می‌کند به عمل می‌آورد.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=حقوق مدنی (جلد اول) (اشخاص و محجورین)|ترجمه=|جلد=|سال=1391|ناشر=میزان|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=5071704|صفحه=|نام۱=علی عباس|نام خانوادگی۱=حیاتی|چاپ=1}}</ref> ذکر این نکته لازم است که با توجه به مقررات موضوعه و روح کلی قواعد حقوقی و برخورداری دادستان از نوعی ولایت قضایی، هنگامی مسئول پرداخت خسارت وارد بر اموال است که مرتکب تقصیری شده باشد و گرنه هر گاه اموال بدون تقصیر دادستان ناقص شود یا از بین برود او مسئول نخواهد بود. در این صورت هر گاه سبب از بین رفتن اموال، اشتباه دادستان باشد خسارت وارد باید از بیت المال پرداخت شود.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=امور حسبی غایب مفقود الاثر|ترجمه=|جلد=|سال=1389|ناشر=میزان|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=2706804|صفحه=|نام۱=سیدمرتضی|نام خانوادگی۱=قاسم‌زاده|چاپ=1}}</ref>

== منابع ==