ماده 179 قانون اجرای احکام مدنی

ماده ۱۷۹ قانون اجرای احکام مدنی: ترتیب رسیدگی به اختلافات ناشی از اجرای احکام و اسناد خارجی و اشکالاتی که در جریان اجراء پیش می‌آید همچنین ترتیب توقیف عملیات اجرایی و ابطال اجراییه به نحوی است که در قوانین ایران مقرر است. مرجع رسیدگی دادگاه‌های مذکور در ماده ۱۷۰ می‌باشد.

• مشاهده ماده قبلی
• مشاهده ماده بعدی

مواد مرتبط

• ماده ۱۶۹ قانون اجرای احکام مدنی
• ماده ۱۷۰ قانون اجرای احکام مدنی
• ماده ۱۷۱ قانون اجرای احکام مدنی
• ماده ۱۷۲ قانون اجرای احکام مدنی
• ماده ۱۷۳ قانون اجرای احکام مدنی
• ماده ۱۷۴ قانون اجرای احکام مدنی
• ماده ۱۷۵ قانون اجرای احکام مدنی
• ماده ۱۷۶ قانون اجرای احکام مدنی
• ماده ۱۷۷ قانون اجرای احکام مدنی
• ماده ۱۷۸ قانون اجرای احکام مدنی
• ماده ۱۸۰ قانون اجرای احکام مدنی

توضیح واژگان

• حکم: حکم در لغت به معنای امر کردن، حکومت و فرمان دادن می‌باشد و در حقوق، رأی و تصمیمی است که قاضی (دادگاه) دربارهٔ دعوایی که به او برده‌اند، برای فیصله دادن اختلاف صادر می‌کند. در تعریفی دیگر، چنین آمده است: در صورتی که رأی دادگاه راجع به ماهیت دعوا بوده و قاطع باشد حکم نامیده می‌شود.
• سند: نوشته‌ای است که به‌طور کتبی، به منظور احقاق و اثبات عمل یا واقعه حقوقی تنظیم می‌گردد. همچنین، سند نوشته‌ای است که مثبت حق است و دارای ارزش قضایی می‌باشد و دلیل اثبات یا نفی امری تلقی می‌گردد.
• توقیف عملیات اجرایی: مراد از «توقیف عملیات اجرایی» متوقف نمودن اقدامات اجرایی دادگاه یا اداره ثبت می‌باشد.
• ابطال: ابطال یعنی حکم به بطلان، یا ایجاد سبب بطلان.
• اجرائیه: اجرائیۀ دادگاه، ورقه‌ای است که پس از رسیدگی به دعاوی حقوقی مالی و صدور حکم از ناحیۀ دادگاه و قطعیت آن بنا به تقاضای محکوم‌له و توسط دادگاه بدوی صادر می‌شود. ملاک اجرای حکم قطعی دادگاه نیز برگ اجرائیه است.
• دادگاه: دادگاه، مرجعی است که به تجویز قانون برای رسیدگی به شکایات، دعاوی و امور حسبی تشکیل می‌شود. همچنین اینطور بیان شده است که دادگاه مکانی است که قاضی به امور ترافعی و حسبی رسیدگی و حکم صادر می‌نماید. به بیان دیگر، عناصر دادگاه شامل: ۱) محل مخصوص دادرسی، ۲) قاضی رسیدگی کننده، ۳) امر ترافعی یا غیرترافعی (= حسبی) است.

نکات تفسیری دکترین ماده 179 قانون اجرای احکام مدنی

مستفاد از ماده ۱۷۹ قانون اجرای احکام مدنی، توقیف عملیات اجرایی نسبت به احکام دادگاه‌های خارجی، در مواردی مجاز خواهد بود که قوانین ایران مقرر داشته‌اند، از قبیل ابراز رسید محکوم‌له مبنی بر وصول محکوم‌به یا رضایت کتبی وی در تعطیل یا توقیف اجرا. لازم به ذکر است که حکم مندرج در ماده ۱۷۹ قانون اجرای احکام مدنی، صرفاً در خصوص اختلافات ناشی از اجرای حکم بوده و قابل تسری به اختلافات راجع به مفاد حکم یا اختلافات مربوط به اجرای حکم ناشی از اجمال یا ابهام حکم یا محکوم‌به نمی‌باشد.

نکات توصیفی هوش مصنوعی ماده 179 قانون اجرای احکام مدنی

1. نحوه رسیدگی به اختلافات مربوط به اجرای احکام و اسناد خارجی مشابه قوانین ایران است.
2. اشکالاتی که در حین اجرای احکام و اسناد رخ می‌دهند بر اساس مقررات ایرانی رسیدگی می‌شوند.
3. ترتیب توقیف عملیات اجرایی و ابطال اجراییه مطابق با قوانین ایران تعیین می‌شود.
4. دادگاه‌های ذکر شده در ماده ۱۷۰ مرجع رسیدگی به این موارد هستند.

انتقادات

شایان ذکر است مشکلاتی که در مسیر اجرای حکم پیش می‌آید، فراتر از مصادیق مذکور در ماده ۱۷۹ قانون اجرای احکام مدنی است. از جمله:

1. اختلافات ناشی از اجرای حکم یا سند خارجی که از نحوهٔ عمل مأمور اجرا یا خصوصیت ویژهٔ محکوم‌به حکم خارجی یا وضعیت محکوم‌علیه آن حکم ناشی می‌شود.
2. اشکالات ناشی از اجرای حکم یا سند خارجی که در جریان اجرا پیش می‌آید.
3. اختلافات ناشی از اجمال یا ابهام حکم خارجی یا محکوم‌به آن که در جریان عملیات اجرایی حادث می‌گردد.

رویه‌های قضایی

• رای دادگاه درباره اجرای آراء محاکم خارجی (دادنامه شماره ۹۳۰۹۹۷۰۰۰۱۰۰۰۵۸۱)
• رای دادگاه درباره اجرای احکام دادگاه های خارجی به شرط وجود قرارداد یا رفتار متقابل (دادنامه شماره ۹۱۰۹۹۷۰۲۲۰۳۰۱۱۸۰)

مقالات مرتبط

• اجرای احکام مدنی خارجی در حقوق ایران و لبنان