۳۲٬۷۷۳
ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
خط ۱: | خط ۱: | ||
اخذ به معنای گرفتن، و '''اخذ به شفعه'''، گرفتن به استناد [[حق شفعه]] است که ماهیت آن یک [[عمل حقوقی]] محسوب می شود.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=ایقاع (اخذ به شفعه)|ترجمه=|جلد=|سال=1384|ناشر=مرکز نشر علوم اسلامی|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=64108|صفحه=|نام۱=سیدمصطفی|نام خانوادگی۱=محقق داماد|چاپ=1}}</ref> هرگاه [[مال غیرمنقول]] قابل [[تقسیم مال مشترک|تقسیمی]]، بین دو نفر [[شرکت مدنی|مشترک]] باشد و یکی از دو شریک، [[حصه|حصهی]] خود را به قصد [[بیع]] به شخص ثالثی [[انتقال|منتقل]] کند شریک دیگر حق دارد قیمتی را که [[مشتری]] داده است به او بدهد و حصهی [[مبیع|مبیعه]] را [[تملک]] کند. این حق را حق شفعه و صاحب آن را [[شفیع]] میگویند.<ref>[[ماده ۸۰۸ قانون مدنی]]</ref> | اخذ به معنای گرفتن، و '''اخذ به شفعه'''، گرفتن به استناد [[حق شفعه]] است که ماهیت آن یک [[عمل حقوقی]] محسوب می شود.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=ایقاع (اخذ به شفعه)|ترجمه=|جلد=|سال=1384|ناشر=مرکز نشر علوم اسلامی|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=64108|صفحه=|نام۱=سیدمصطفی|نام خانوادگی۱=محقق داماد|چاپ=1}}</ref> هرگاه [[مال غیرمنقول]] قابل [[تقسیم مال مشترک|تقسیمی]]، بین دو نفر [[شرکت مدنی|مشترک]] باشد و یکی از دو شریک، [[حصه|حصهی]] خود را به قصد [[بیع]] به شخص ثالثی [[انتقال|منتقل]] کند شریک دیگر حق دارد قیمتی را که [[مشتری]] داده است به او بدهد و حصهی [[مبیع|مبیعه]] را [[تملک]] کند. این حق را حق شفعه و صاحب آن را [[شفیع]] میگویند.<ref>[[ماده ۸۰۸ قانون مدنی]]</ref> | ||
ویرایش