ماده 30 قانون کار: تفاوت میان نسخه‌ها

== مواد مرتبط ==

* [[ماده 15 قانون کار]]

[[کارفرما]] وظیفه دارد پس از رفع حالت پیش آمده و بازسازی کارگاه و فعالیت مجدد، [[کارگر|کارگران]] را مجدداً بکار گیرد. البته طبیعی است چنانچه به هر دلیل [[کارگاه]] بازسازی نشده و امکان فعالیت مجدد آن وجود نداشته باشد موضوع تعلیق منتفی بوده و کار خاتمه می یابد.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=حقوق کار (علمی و کاربردی) به انضمام مباحثی از بیمه های تأمین اجتماعی کارگران)|ترجمه=|جلد=|سال=1389|ناشر=فکرسازان|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=1753884|صفحه=|نام۱=غلامرضا|نام خانوادگی۱=موحدیان|چاپ=4}}</ref>

== انتقادات ==

فرق عمده ای که میان [[ماده 15 قانون کار|ماده 15]] و [[ماده 30 قانون کار]] وجود دارد آن است  که در مورد [[ماده 15 قانون کار|ماده 15]]، پس از رفع حالت تعلیق، برای برگشت به کار [[کارگر]] در [[ماده 20 قانون کار|ماده 20]] ضمانت اجراهایی در نظر گرفته شده است در حالی که تکلیفی که طبق [[ماده 30 قانون کار|ماده 30]] در زمینه به کار گماردن [[کارگر|کارگران]] بیکار شده بر اثر تعطیلی [[کارگاه]] بر عهده [[کارفرما]] قرارداده شده، فاقد ضمانت اجراست.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=قانون کار در نظم حقوق کنونی ایران|ترجمه=|جلد=|سال=1388|ناشر=میزان|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=4200004|صفحه=|نام۱=محمد|نام خانوادگی۱=سلمان طاهری|چاپ=2}}</ref>

== منابع ==

{{پانویس}}{{مواد قانون کار}}

[[رده:مواد قانون کار]]

[[رده:قرارداد کار]]

[[رده:جبران خسارت از هر قبیل و پرداخت مزایای پایان کار]]