ماده ۶۰۷ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات): تفاوت میان نسخه‌ها

{{برای کتاب}}'''ماده ۶۰۷ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات)''': هرگونه حمله یا مقاومتی که با [[علم]] و آگاهی نسبت به [[مأمور دولت|مأمورین دولت]] در حین انجام وظیفه آنان به عمل آید [[تمرد]] محسوب می‌شود و [[مجازات]] آن به شرح ذیل است:

# هرگاه متمرد به [[قصد]] [[تهدید]] [[اسلحه]] خود را نشان دهد [[حبس]] از شش ماه تا دو سال.

* [[ماده ۱۶۰ قانون مجازات عمومی مصوب ۱۳۰۴]]

 

* [[علم]]: به معنای اطمینان [[علم اجمالی|اجمالی]] یا [[علم تفصیلی|تفصیلی]] از وقوع امری می باشد.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=نشریه داخلی کانون وکلای دادگستری مرکز، سال پنجم، شماره 17، خرداد ماه 1375|ترجمه=|جلد=|سال=1375|ناشر=چاپ رشدیه|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=1319432|صفحه=|نام۱=کانون وکلای دادگستری مرکز|نام خانوادگی۱=|چاپ=}}</ref>

* [[مأمور دولت]]: به کسانی که [[مستخدم دولت|مستخدم]]، و تحت امر [[دولت]] باشند؛ «مأمور دولت» گویند.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=حقوق مدنی (جلد اول و دوم) (اشخاص، اموال و مالکیت)|ترجمه=|جلد=|سال=1389|ناشر=میزان|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=1279288|صفحه=|نام۱=مرتضی|نام خانوادگی۱=یوسف زاده|چاپ=1}}</ref>

* [[تمرد]]: «تمرد» را می‌توان هر شکلی از حمله یا مقاومت عملی نسبت به مأموران دولت در حال انجام وظیفه تعریف کرد.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=مبسوط در ترمینولوژی حقوق (جلد دوم)|ترجمه=|جلد=|سال=1388|ناشر=گنج دانش|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=118140|صفحه=|نام۱=محمدجعفر|نام خانوادگی۱=جعفری لنگرودی|چاپ=4}}</ref> تمرد، گاه در قالب حمله است و گاهی به شکل دفاع.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=گزیده‌ای از پایان‌نامه‌های علمی در زمینه حقوق جزای اختصاصی (جلد اول)|ترجمه=|جلد=|سال=1387|ناشر=جنگل|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=655952|صفحه=|نام۱=معاونت آموزش|تحقیقات قوه قضائیه|نام خانوادگی۱=|چاپ=1}}</ref>

* [[حبس]]: به معنای محدود کردن فرد از رفت و آمد و جلوگیری از [[تصرف|تصرفات]] او، آنگونه که خودش می‌خواهد، است.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=حقوق زندانی در ایران و اسناد بین المللی|ترجمه=|جلد=|سال=1395|ناشر=مجد|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=6656592|صفحه=|نام۱=احسان|نام خانوادگی۱=داودیان|چاپ=1}}</ref>

* [[جرم]]: هر رفتاری اعم از [[فعل]] یا [[ترک فعل]] که در قانون برای آن مجازات تعیین شده‌ است جرم محسوب می‌شود.<ref>[[ماده ۲ قانون مجازات اسلامی]]</ref>

جرایم ارتکابی علیه مأمورین دولت از جمله [[توهین به مقامات دولتی|اهانت]] یا تمرد نسبت به آن‌ها را باید از جمله [[جرایم علیه آسایش عمومی]] دانست.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=حقوق جزای اختصاصی (جرایم علیه تمامیت جسمانی- شخصیت معنوی- اموال و مالکیت- امنیت و آسایش عمومی) (علمی-کاربردی)|ترجمه=|جلد=|سال=1386|ناشر=دانشگاه تهران|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=429920|صفحه=|نام۱=ایرج|نام خانوادگی۱=گلدوزیان|چاپ=13}}</ref> برخی اهمیت این رفتار مجرمانه را در حدی می‌پندارند که آن را با حمله به [[حکومت]] و اقتدار آن، هم طراز دانسته و لذا در راستای تحکیم قدرت حاکمیت کلی، مجازات حمله کنندگان به مأمورین دولتی را امری الزامی می‌دانند.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=گزیده‌ای از پایان‌نامه‌های علمی در زمینه حقوق جزای اختصاصی (جلد اول)|ترجمه=|جلد=|سال=1387|ناشر=جنگل|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=655944|صفحه=|نام۱=معاونت آموزش|تحقیقات قوه قضائیه|نام خانوادگی۱=|چاپ=1}}</ref>

# علم [[مرتکب جرم|مرتکب]] به مأمور بودن طرف مقابل.

مقصود از استفاده از اسلحه نیز در این ماده، به کار بردن وسیله ای عادتاً کشنده می‌باشد و چنانچه مرتکب دست به آن ببرد، باید آن را از [[کیفیات مشدّده عینی]] دانست.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=حقوق جزای عمومی (جلد دوم)|ترجمه=|جلد=|سال=1389|ناشر=میزان|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=539284|صفحه=|نام۱=محمدعلی|نام خانوادگی۱=اردبیلی|چاپ=23}}</ref>

== نکات توضیحی ماده ۶۰۷ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات) ==

در خصوص [[عنصر مادی]] این رفتار، باید آن را در خصوص حمله و مقاومت، نوعی [[فعل مثبت مادی]] تلقی کرد، البته گروهی تمرّد را با توجه به کیفیت وقوع آن [[جرم ناشی از فعل]] می‌دانند، همچنین باید این جرم را یک [[جرم ساده|رفتار مجرمانه ساده]] تلقی کرد.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=گزیده‌ای از پایان‌نامه‌های علمی در زمینه حقوق جزای اختصاصی (جلد اول)|ترجمه=|جلد=|سال=1387|ناشر=جنگل|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=655940|صفحه=|نام۱=معاونت آموزش|تحقیقات قوه قضائیه|نام خانوادگی۱=|چاپ=1}}</ref>

گفتنی است رسیدگی به جرایم موضوع این ماده، در [[صلاحیت]] [[دادگاه عمومی|دادگاه‌های عمومی]] است مگر آنکه هر دو مرتکب و [[مجنی علیه]]، افراد [[نظامی]] بوده و [[موضوع جرم]]، مرتبط با وظایف نظامی آنان باشد که در این صورت، رسیدگی به این رفتار در صلاحیت [[دادگاه نظامی|محاکم نظامی]] است.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=گزیده‌ای از پایان‌نامه‌های علمی در زمینه حقوق جزای اختصاصی (جلد اول)|ترجمه=|جلد=|سال=1387|ناشر=جنگل|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=655976|صفحه=|نام۱=معاونت آموزش|تحقیقات قوه قضائیه|نام خانوادگی۱=|چاپ=1}}</ref>

== نکات توصیفی هوش مصنوعی ماده ۶۰۷ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات) ==

 

== انتقادات ==

'''ماده ۶۰۷ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات)''' در خصوص تمرّد و [[توهین]] به [[شخص حقوقی|اشخاص حقوقی]] [[سکوت قانون|ساکت]] است.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=حقوق کیفری اختصاصی (جرایم علیه اشخاص- شخصیت معنوی)|ترجمه=|جلد=|سال=1389|ناشر=میزان|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=533408|صفحه=|نام۱=حسین|نام خانوادگی۱=آقایی نیا|چاپ=4}}</ref>

 

 

* به موجب [[رأی]] شماره ۵۶۰ مورخ ۱۳۱۹/۲/۲۹ [[دیوان عالی کشور]]، تمرد و اهانت نسبت به نظامات اداره کل شهربانی، [[پایه ور|پایه وران]] و پاسبان‌های کلانتری در حوزه مأموریت آنان ولو سرپرست نباشند، تمرد محسوب می‌شود.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=شرح قانون مجازات اسلامی (جلد دوم) (بخش تعزیرات)|ترجمه=|جلد=|سال=1388|ناشر=ققنوس|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=376740|صفحه=|نام۱=عباس|نام خانوادگی۱=زراعت|چاپ=2}}</ref>

 

 

* [[نظریه شماره 7/99/1899 مورخ 1400/01/31 اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره تاثیر تقلیل و تبدیل قانونی در اجرای مجازات اشد|نظریه شماره ۷/۹۹/۱۸۹۹ مورخ ۱۴۰۰/۰۱/۳۱ اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره تأثیر تقلیل و تبدیل قانونی در اجرای مجازات اشد]]

 

* [[دفاع پیشگیرانه در حقوق ایران]]

 

{{پانویس|۲}}

 

{{ترتیب‌پیش‌فرض:ماده ۳۰۳۵}}