ماده ۶۰۷ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات)
ماده ۶۰۷ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات): هرگونه حمله یا مقاومتی که با علم و آگاهی نسبت به مأمورین دولت در حین انجام وظیفه آنان به عمل آید تمرد محسوب میشود و مجازات آن به شرح ذیل است:
- هرگاه متمرد به قصد تهدید اسلحه خود را نشان دهد حبس از شش ماه تا دو سال.
- هرگاه متمرد در حین اقدام دست به اسلحه برد، حبس از یک تا سه سال.
- در سایر موارد حبس از سه ماه تا یک سال.
تبصره - اگر متمرد در هنگام تمرد مرتکب جرم دیگری هم بشود به مجازات هر دو جرم محکوم خواهد شد.
مواد مرتبط
- ماده ۱۶۰ قانون مجازات عمومی مصوب ۱۳۰۴
- ماده ۱۶۱ قانون مجازات عمومی مصوب ۱۳۰۴
- ماده ۱۶ قانون اجرای احکام مدنی
- ماده ۱۷ قانون اجرای احکام مدنی
توضیح واژگان
- علم: به معنای اطمینان اجمالی یا تفصیلی از وقوع امری می باشد.[۱]
- مأمور دولت: به کسانی که مستخدم، و تحت امر دولت باشند؛ «مأمور دولت» گویند.[۲]
- تمرد: «تمرد» را میتوان هر شکلی از حمله یا مقاومت عملی نسبت به مأموران دولت در حال انجام وظیفه تعریف کرد.[۳] تمرد، گاه در قالب حمله است و گاهی به شکل دفاع.[۴]
- مجازات: آزاری است که قاضی به علت ارتکاب جرم به نشانه نفرت جامعه از عمل مجرمانه و مرتکب آن برای شخص مقصر، مطابق قانون تعیین میکند.[۵]
- قصد: به معنای تصمیم بر اتیان کاری می باشد.[۶]
- سلاح: «سلاح»، در لغت فارسی به معنای آلت جنگیدن و ساز جنگ به کار رفته است، همچنین به وسیله ای که برای حمله یا دفاع به کار می رود نیز گفته می شود.[۷]
- حبس: به معنای محدود کردن فرد از رفت و آمد و جلوگیری از تصرفات او، آنگونه که خودش میخواهد، است.[۸]
- جرم: هر رفتاری اعم از فعل یا ترک فعل که در قانون برای آن مجازات تعیین شده است جرم محسوب میشود.[۹]
فلسفه و مبانی نظری
جرایم ارتکابی علیه مأمورین دولت از جمله اهانت یا تمرد نسبت به آنها را باید از جمله جرایم علیه آسایش عمومی دانست.[۱۰] برخی اهمیت این رفتار مجرمانه را در حدی میپندارند که آن را با حمله به حکومت و اقتدار آن، هم طراز دانسته و لذا در راستای تحکیم قدرت حاکمیت کلی، مجازات حمله کنندگان به مأمورین دولتی را امری الزامی میدانند.[۱۱]
نکات تفسیری دکترین ماده ۶۰۷ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات)
تمرد دربردارنده عناصر زیر است:
- مقاومت شخص در برابر مأمور دولت.
- وقوع مقاومت در حین انجام وظیفه مأمور دولت.
- علم مرتکب به مأمور بودن طرف مقابل.
- علم مرتکب به در حال انجام وظیفه بودن مأمور دولت.[۱۲]
لازم به ذکر است که لفظ «مأموران دولت» در ماده ۶۰۷ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات)، شامل مأموران شهرداری نبوده و این گروه، قوانین خاص خود را دارند.[۱۳] همچنین اطلاق واژه «وظیفه»، شامل اعمال حاکمیت و تصدی میشود.[۱۴]
مقصود از استفاده از اسلحه نیز در این ماده، به کار بردن وسیله ای عادتاً کشنده میباشد و چنانچه مرتکب دست به آن ببرد، باید آن را از کیفیات مشدّده عینی دانست.[۱۵]
نکات توضیحی ماده ۶۰۷ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات)
در خصوص عنصر مادی این رفتار، باید آن را در خصوص حمله و مقاومت، نوعی فعل مثبت مادی تلقی کرد، البته گروهی تمرّد را با توجه به کیفیت وقوع آن جرم ناشی از فعل میدانند، همچنین باید این جرم را یک رفتار مجرمانه ساده تلقی کرد.[۱۶]
گفتنی است رسیدگی به جرایم موضوع این ماده، در صلاحیت دادگاههای عمومی است مگر آنکه هر دو مرتکب و مجنی علیه، افراد نظامی بوده و موضوع جرم، مرتبط با وظایف نظامی آنان باشد که در این صورت، رسیدگی به این رفتار در صلاحیت محاکم نظامی است.[۱۷]
نکات توصیفی هوش مصنوعی ماده ۶۰۷ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات)
محتوای مندرج در این قسمت توسط هوش مصنوعی تولید شده است. |
- تمرد به معنای هرگونه حمله یا مقاومت آگاهانه نسبت به مأمورین در حال انجام وظیفه است.
- نشان دادن اسلحه به قصد تهدید: مجازات حبس از شش ماه تا دو سال.
- برداشتن اسلحه در حین اقدام: مجازات حبس از یک تا سه سال.
- در سایر موارد بدون استفاده از اسلحه: مجازات حبس از سه ماه تا یک سال.
- در صورت ارتکاب جرم دیگری هنگام تمرد، مجازات هر دو جرم اعمال میشود.
انتقادات
ماده ۶۰۷ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات) در خصوص تمرّد و توهین به اشخاص حقوقی ساکت است.[۱۸]
رویههای قضایی
- به موجب رأی شماره ۵۶۰ مورخ ۱۳۱۹/۲/۲۹ دیوان عالی کشور، تمرد و اهانت نسبت به نظامات اداره کل شهربانی، پایه وران و پاسبانهای کلانتری در حوزه مأموریت آنان ولو سرپرست نباشند، تمرد محسوب میشود.[۱۹]
- رای دادگاه درباره ارزش اثباتی گزارش ضابط در بزه تمرد نسبت به مأمور دولت (دادنامه شماره ۹۳۰۹۹۷۰۲۲۱۴۰۰۴۶۳)
- رای دادگاه درباره اخلال در نظم عمومی حین تمرد نسبت به مأموران دولتی (دادنامه شماره ۹۴۰۹۹۷۰۲۲۰۵۰۰۰۵۹)
- رای دادگاه درباره اعتراض به رای غیابی در دادگاه تجدیدنظر (دادنامه شماره ۹۴۰۹۹۷۰۲۲۱۹۰۰۷۶۰)
- رای دادگاه درباره تخریب خودروی نیروی انتظامی حین تعقیب (دادنامه شماره ۹۲۰۹۹۷۰۲۲۲۲۰۱۳۹۶)
- رای دادگاه درباره تمرد نسبت به مأمورین بهداشت (دادنامه شماره ۹۲۰۹۹۷۰۲۲۳۹۰۱۶۳۹)
- رای دادگاه درباره تهدید مأمور در حین تمرد (دادنامه شماره ۹۴۰۹۹۷۰۲۲۴۱۰۰۵۷۹)
- رای دادگاه درباره تمرد از دستور مأمور دولت از طریق امتناع از دریافت اخطاریه (دادنامه شماره ۹۲۰۹۹۷۰۲۲۴۲۰۱۷۷۵)
- رای دادگاه درباره منظور از تقلیل حبس در مقام تخفیف مجازات (دادنامه شماره ۹۳۰۹۹۷۰۲۲۲۳۰۱۴۳۹)
- رای دادگاه درباره مشاجره لفظی در کلانتری (دادنامه شماره ۹۳۰۹۹۷۰۲۲۲۲۰۰۴۶۶)
- رای دادگاه درباره متمرد نبودن متهم در حال فرار (دادنامه شماره ۹۱۰۹۹۷۰۲۷۰۱۰۰۸۰۶)
- رای دادگاه درباره فرار از دست مأمور به هنگام دستگیری (دادنامه شماره ۹۴۰۹۹۷۰۲۲۰۹۰۰۹۲۵)
- رای دادگاه درباره عدم تحقق تمرد به دلیل فرار (دادنامه شماره ۹۱۰۹۹۷۰۲۲۱۹۰۱۳۵۷)
- رای دادگاه درباره شرط تحقق بزه تمرد نسبت به مأمورین (دادنامه شماره ۹۳۰۹۹۷۰۲۲۰۵۰۱۳۷۴)
- رای دادگاه درباره رفتار مادی بزه تمرد (دادنامه شماره ۹۲۰۹۹۷۰۲۶۹۶۰۱۱۵۹)
- نظریه شماره ۷/۹۹/۱۸۹۹ مورخ ۱۴۰۰/۰۱/۳۱ اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره تأثیر تقلیل و تبدیل قانونی در اجرای مجازات اشد
- نظریه شماره ۷/۹۹/۱۲۸۲ مورخ ۱۳۹۹/۰۹/۲۲ اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره نحوه رفتار دهیاری جهت کنترل و نظارت بر ساخت و ساز در داخل محدوده روستا
- نظریه شماره 7/97/3261 مورخ 1398/04/31 اداره کل حقوقی قوه قضاییه
مقالات مرتبط
- ارزیابی نحوه تعیین مجازات تعدد مادی جرم در قانون کاهش مجازات حبس تعزیری
- دفاع پیشگیرانه در حقوق ایران
منابع
- ↑ نشریه داخلی کانون وکلای دادگستری مرکز، سال پنجم، شماره 17، خرداد ماه 1375. چاپ رشدیه، 1375. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 1319432
- ↑ مرتضی یوسف زاده. حقوق مدنی (جلد اول و دوم) (اشخاص، اموال و مالکیت). چاپ 1. میزان، 1389. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 1279288
- ↑ محمدجعفر جعفری لنگرودی. مبسوط در ترمینولوژی حقوق (جلد دوم). چاپ 4. گنج دانش، 1388. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 118140
- ↑ گزیدهای از پایاننامههای علمی در زمینه حقوق جزای اختصاصی (جلد اول). چاپ 1. جنگل، 1387. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 655952
- ↑ مهدی شهرکی. تحولات کیفرشناسی در قانون جزایی ایران. فصلنامه قانونیار شماره 6 تابستان 1397، 1397. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 6656432
- ↑ حسینقلی حسینی نژاد. ادله اثبات دعوی. چاپ 2. دانش نگار، 1381. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 203212
- ↑ رسول عابد. حقوق کیفری سلاح (از شکل گیری حق داشتن سلاح تا خلع سلاح عمومی). چاپ 1. میزان، 1395. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 6755328
- ↑ احسان داودیان. حقوق زندانی در ایران و اسناد بین المللی. چاپ 1. مجد، 1395. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 6656592
- ↑ ماده ۲ قانون مجازات اسلامی
- ↑ ایرج گلدوزیان. حقوق جزای اختصاصی (جرایم علیه تمامیت جسمانی- شخصیت معنوی- اموال و مالکیت- امنیت و آسایش عمومی) (علمی-کاربردی). چاپ 13. دانشگاه تهران، 1386. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 429920
- ↑ گزیدهای از پایاننامههای علمی در زمینه حقوق جزای اختصاصی (جلد اول). چاپ 1. جنگل، 1387. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 655944
- ↑ محمدجعفر جعفری لنگرودی. فرهنگ عناصرشناسی (حقوق مدنی، حقوق جزا). چاپ 1. گنج دانش، 1382. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 1758892
- ↑ عباس زراعت. شرح قانون مجازات اسلامی (جلد دوم) (بخش تعزیرات). چاپ 2. ققنوس، 1388. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 376692
- ↑ عباس زراعت. شرح قانون مجازات اسلامی (جلد دوم) (بخش تعزیرات). چاپ 2. ققنوس، 1388. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 376004
- ↑ محمدعلی اردبیلی. حقوق جزای عمومی (جلد دوم). چاپ 23. میزان، 1389. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 539284
- ↑ گزیدهای از پایاننامههای علمی در زمینه حقوق جزای اختصاصی (جلد اول). چاپ 1. جنگل، 1387. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 655940
- ↑ گزیدهای از پایاننامههای علمی در زمینه حقوق جزای اختصاصی (جلد اول). چاپ 1. جنگل، 1387. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 655976
- ↑ حسین آقایی نیا. حقوق کیفری اختصاصی (جرایم علیه اشخاص- شخصیت معنوی). چاپ 4. میزان، 1389. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 533408
- ↑ عباس زراعت. شرح قانون مجازات اسلامی (جلد دوم) (بخش تعزیرات). چاپ 2. ققنوس، 1388. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 376740