ماده ۶۰۷ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات)

از ویکی حقوق
پرش به ناوبری پرش به جستجو

ماده ۶۰۷ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات): هرگونه حمله یا مقاومتی که با علم و آگاهی نسبت به مأمورین دولت در حین انجام وظیفه آنان به عمل آید تمرد محسوب می‌شود و مجازات آن به شرح ذیل است:

  1. هرگاه متمرد به قصد تهدید اسلحه خود را نشان دهد حبس از شش ماه تا دو سال.
  2. هرگاه متمرد در حین اقدام دست به اسلحه برد، حبس از یک تا سه سال.
  3. در سایر موارد حبس از سه ماه تا یک سال.

تبصره - اگر متمرد در هنگام تمرد مرتکب جرم دیگری هم بشود به مجازات هر دو جرم محکوم خواهد شد.

مواد مرتبط

توضیح واژگان

  • تمرد: «تمرد» را می‌توان هر شکلی از حمله یا مقاومت عملی نسبت به مأموران دولت در حال انجام وظیفه تعریف کرد.[۳] تمرد، گاه در قالب حمله است و گاهی به شکل دفاع.[۴]
  • مجازات: آزاری است که قاضی به علت ارتکاب جرم به نشانه نفرت جامعه از عمل مجرمانه و مرتکب آن برای شخص مقصر، مطابق قانون تعیین می‌کند.[۵]
  • قصد: به معنای تصمیم بر اتیان کاری می باشد.[۶]
  • سلاح: «سلاح»، در لغت فارسی به معنای آلت جنگیدن و ساز جنگ به کار رفته است، همچنین به وسیله ای که برای حمله یا دفاع به کار می رود نیز گفته می شود.[۷]
  • حبس: به معنای محدود کردن فرد از رفت و آمد و جلوگیری از تصرفات او، آنگونه که خودش می‌خواهد، است.[۸]
  • جرم: هر رفتاری اعم از فعل یا ترک فعل که در قانون برای آن مجازات تعیین شده‌ است جرم محسوب می‌شود.[۹]

فلسفه و مبانی نظری

جرایم ارتکابی علیه مأمورین دولت از جمله اهانت یا تمرد نسبت به آن‌ها را باید از جمله جرایم علیه آسایش عمومی دانست.[۱۰] برخی اهمیت این رفتار مجرمانه را در حدی می‌پندارند که آن را با حمله به حکومت و اقتدار آن، هم طراز دانسته و لذا در راستای تحکیم قدرت حاکمیت کلی، مجازات حمله کنندگان به مأمورین دولتی را امری الزامی می‌دانند.[۱۱]

نکات تفسیری دکترین ماده ۶۰۷ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات)

تمرد دربردارنده عناصر زیر است:

  1. مقاومت شخص در برابر مأمور دولت.
  2. وقوع مقاومت در حین انجام وظیفه مأمور دولت.
  3. علم مرتکب به مأمور بودن طرف مقابل.
  4. علم مرتکب به در حال انجام وظیفه بودن مأمور دولت.[۱۲]

لازم به ذکر است که لفظ «مأموران دولت» در ماده ۶۰۷ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات)، شامل مأموران شهرداری نبوده و این گروه، قوانین خاص خود را دارند.[۱۳] همچنین اطلاق واژه «وظیفه»، شامل اعمال حاکمیت و تصدی می‌شود.[۱۴]

مقصود از استفاده از اسلحه نیز در این ماده، به کار بردن وسیله ای عادتاً کشنده می‌باشد و چنانچه مرتکب دست به آن ببرد، باید آن را از کیفیات مشدّده عینی دانست.[۱۵]

نکات توضیحی ماده ۶۰۷ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات)

در خصوص عنصر مادی این رفتار، باید آن را در خصوص حمله و مقاومت، نوعی فعل مثبت مادی تلقی کرد، البته گروهی تمرّد را با توجه به کیفیت وقوع آن جرم ناشی از فعل می‌دانند، همچنین باید این جرم را یک رفتار مجرمانه ساده تلقی کرد.[۱۶]

گفتنی است رسیدگی به جرایم موضوع این ماده، در صلاحیت دادگاه‌های عمومی است مگر آنکه هر دو مرتکب و مجنی علیه، افراد نظامی بوده و موضوع جرم، مرتبط با وظایف نظامی آنان باشد که در این صورت، رسیدگی به این رفتار در صلاحیت محاکم نظامی است.[۱۷]

نکات توصیفی هوش مصنوعی ماده ۶۰۷ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات)

  1. تمرد به معنای هرگونه حمله یا مقاومت آگاهانه نسبت به مأمورین در حال انجام وظیفه است.
  2. نشان دادن اسلحه به قصد تهدید: مجازات حبس از شش ماه تا دو سال.
  3. برداشتن اسلحه در حین اقدام: مجازات حبس از یک تا سه سال.
  4. در سایر موارد بدون استفاده از اسلحه: مجازات حبس از سه ماه تا یک سال.
  5. در صورت ارتکاب جرم دیگری هنگام تمرد، مجازات هر دو جرم اعمال می‌شود.

انتقادات

ماده ۶۰۷ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات) در خصوص تمرّد و توهین به اشخاص حقوقی ساکت است.[۱۸]

رویه‌های قضایی

مقالات مرتبط

منابع

  1. نشریه داخلی کانون وکلای دادگستری مرکز، سال پنجم، شماره 17، خرداد ماه 1375. چاپ رشدیه، 1375.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 1319432
  2. مرتضی یوسف زاده. حقوق مدنی (جلد اول و دوم) (اشخاص، اموال و مالکیت). چاپ 1. میزان، 1389.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 1279288
  3. محمدجعفر جعفری لنگرودی. مبسوط در ترمینولوژی حقوق (جلد دوم). چاپ 4. گنج دانش، 1388.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 118140
  4. گزیده‌ای از پایان‌نامه‌های علمی در زمینه حقوق جزای اختصاصی (جلد اول). چاپ 1. جنگل، 1387.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 655952
  5. مهدی شهرکی. تحولات کیفرشناسی در قانون جزایی ایران. فصلنامه قانونیار شماره 6 تابستان 1397، 1397.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 6656432
  6. حسینقلی حسینی نژاد. ادله اثبات دعوی. چاپ 2. دانش نگار، 1381.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 203212
  7. رسول عابد. حقوق کیفری سلاح (از شکل گیری حق داشتن سلاح تا خلع سلاح عمومی). چاپ 1. میزان، 1395.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 6755328
  8. احسان داودیان. حقوق زندانی در ایران و اسناد بین المللی. چاپ 1. مجد، 1395.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 6656592
  9. ماده ۲ قانون مجازات اسلامی
  10. ایرج گلدوزیان. حقوق جزای اختصاصی (جرایم علیه تمامیت جسمانی- شخصیت معنوی- اموال و مالکیت- امنیت و آسایش عمومی) (علمی-کاربردی). چاپ 13. دانشگاه تهران، 1386.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 429920
  11. گزیده‌ای از پایان‌نامه‌های علمی در زمینه حقوق جزای اختصاصی (جلد اول). چاپ 1. جنگل، 1387.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 655944
  12. محمدجعفر جعفری لنگرودی. فرهنگ عناصرشناسی (حقوق مدنی، حقوق جزا). چاپ 1. گنج دانش، 1382.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 1758892
  13. عباس زراعت. شرح قانون مجازات اسلامی (جلد دوم) (بخش تعزیرات). چاپ 2. ققنوس، 1388.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 376692
  14. عباس زراعت. شرح قانون مجازات اسلامی (جلد دوم) (بخش تعزیرات). چاپ 2. ققنوس، 1388.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 376004
  15. محمدعلی اردبیلی. حقوق جزای عمومی (جلد دوم). چاپ 23. میزان، 1389.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 539284
  16. گزیده‌ای از پایان‌نامه‌های علمی در زمینه حقوق جزای اختصاصی (جلد اول). چاپ 1. جنگل، 1387.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 655940
  17. گزیده‌ای از پایان‌نامه‌های علمی در زمینه حقوق جزای اختصاصی (جلد اول). چاپ 1. جنگل، 1387.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 655976
  18. حسین آقایی نیا. حقوق کیفری اختصاصی (جرایم علیه اشخاص- شخصیت معنوی). چاپ 4. میزان، 1389.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 533408
  19. عباس زراعت. شرح قانون مجازات اسلامی (جلد دوم) (بخش تعزیرات). چاپ 2. ققنوس، 1388.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 376740