کاربرد استصحاب در قوانین مدنی ایران
کاربرد استصحاب در قوانین مدنی ایران عنوان مقاله ای از حمید ابهری، علی اکبر ایزدی فرد و حسین قاضی است که در تیر 1390 و در شماره 4 نشریه مطالعات حقوق تطبیقی معاصر منتشر شده است.
 | |
| عنوان | کاربرد استصحاب در قوانین مدنی ایران |
|---|---|
| نویسنده | حمید ابهری علی اکبر ایزدی فرد حسین قاضی |
| محور موضوعی | حقوق مدنی فقه |
| سال نشر | ۱۳۹۰ |
| منتشر شده در | نشریه مطالعات حقوق تطبیقی معاصر |
| دوره | ۳ |
| شماره | ۴ |
| دانلود مقاله | دانلود از سایت نشریه |
چکیده
در منابع فقهی، استصحاب از جهت مستصحب به دو دسته، استصحاب وجودی و عدمی تقسیم شده است. اکثر فقها هر دو نوع استصحاب را حجّت دانسته و در موارد تردید بر اساس آنها اقدام نمودهاند. در قوانین موضوعة ایران به صراحت به این دو نوع استصحاب اشاره نشده، لیکن در تدوین برخی از مواد قانونی تلویحاً به این اصول اشاره و از آن الهام گرفته شده است. در این مقاله، کاربرد استصحاب وجودی و عدمی در قوانین مدنی (قانون مدنی و قانون آیین دادرسی مدنی) بررسی میشود.
کلیدواژهها
مواد مرتبط
- ماده 1213 قانون مدنی
- ماده 377 قانون مدنی
- ماده 402 قانون مدنی
- ماده 456 قانون مدنی
- ماده 478 قانون مدنی
- ماده 1085 قانون مدنی
- ماده 1086 قانون مدنی
- ماده 1124 قانون مدنی
- ماده 1123 قانون مدنی
- ماده 357 قانون مدنی
- ماده 198 قانون آیین دادرسی مدنی
- ماده 508 قانون آیین دادرسی مدنی
- ماده 511 قانون آیین دادرسی مدنی
- ماده 31 قانون اعسار