جریان قاعدۀ نفی ظلم در فقه عدلی‌مسلک

نسخهٔ تاریخ ‏۲۹ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۰۵ توسط Mrm93mrm (بحث | مشارکت‌ها)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)

جریان قاعدۀ نفی ظلم در فقه عدلی‌مسلک عنوان مقاله ای از محمد سلطانی رنانی است که در مهر 1399 و در شماره 21 نشریه مطالعات حقوق تطبیقی معاصر منتشر شده است.

مطالعات حقوق تطبیقی معاصر
عنوانجریان قاعدۀ نفی ظلم در فقه عدلی‌مسلک
نویسندهمحمد سلطانی رنانی
محور موضوعیفقه
فلسفه حقوق
سال نشر۱۳۹۹
منتشر شده درنشریه مطالعات حقوق تطبیقی معاصر
دوره۱۱
شماره۲۱
دانلود مقالهدانلود از سایت نشریه


چکیده

عدلیه؛ شیعه و معتزله، عدل الهی را از اصول اعتقادی خویش می‌شمارند و در بیان این اصل، عدل و ظلم را در چارچوب حُسن و قُبح عقلی، دو مفهوم خردمحور مى‏دانند. بر این اساس، خداوند هیچ‌گاه کردارى را که عقل آن را ستم بداند انجام نمى‏دهد؛ همچنین هیچ‌گاه برخلاف دادگرى و عدالتِ خردیاب حکم نخواهد کرد. جریان این اصل کلامى در فقه شیعى نتیجۀ مهمی را به‌همراه خواهد داشت؛ هر حکم فقهی که به ظلم بینجامد منتفى و ملغى است. فقیهان شیعه به این قاعدۀ فقهی تصریح کرده‌اند و آن دسته از احکام یا نظریات فقهى را که خرد جمعى و مستقل بشری آن را مصداق ظلم دانسته، از شریعت اسلامی نفی کرده‌اند. این قاعده در ابواب فقه، قواعد فقهی و اصول فقه جریان می‌یابد؛ احکام تکلیفی و وضعی آن دسته از عبادات و معاملات را که مستلزم ظلم هستند سلب می‌کند. همچنین می‌تواند در برخی فروض پشتوانۀ قواعد فقهی همچون نفی ضرر، نفی حرج و قاعدۀ عدل و انصاف باشد. توجه بیشتر به قاعدۀ نفی ظلم می‌تواند راهگشای بسیاری از گره‌های موجود در ابواب و احکام فقهی، از جمله احکام جنگ، ربا، ازدواج و طلاق و حق تألیف و طبع باشد. پژوهش در این قاعده، پاسخ‌ به این پرسش است که قاعدۀ نفی ظلم چه آثاری در اصول فقه، قواعد فقهی و فروعات فقهی تأثیرگذار در حقوق اسلامی درپی دارد.

کلیدواژه‌ها

  • اصل عدل الهی 
  • حسن و قبح عقلی 
  • فقه دادگر 
  • قاعدۀ نفی ظلم 
  • نفی ضرر و حرج