ماده ۶۳۷ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات): تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی حقوق
پرش به ناوبری پرش به جستجو
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۲: خط ۲:


== توضیح واژگان ==
== توضیح واژگان ==
رابطه نامشروع به معنی هر نوع رابطه جنسی کمتر از حد دخول است که بر خلاف قانون بوده و مستلزم اجرای مجازات باشد331404 و نیز تقبیل در این ماده به معنای بوسیدن ناروا است.116836 علقه زوجیت عبارت است از رابطه زن وشوهری 674568 در واقع هرنوع عقد نکاح اعم از دائم یا موقت و رسمی یا غیر رسمی مشمول این اصطلاح هستند.817004همچنین به نظر می رسد دو عبارت «رابطه نامشروع» و « عمل منافی عفت» از هم جدا نمی باشند.437580 اطلاق دو واژه « زن» و « مرد» نشانگر عدم وجود تفاوت میان محصن و غیر محصن و محصنه و غیر محصنه است.378272 مضاجعه به معنای همبستر شدن است.674556  
رابطه نامشروع به معنی هر نوع رابطه جنسی کمتر از حد دخول است که بر خلاف قانون بوده و مستلزم اجرای مجازات باشد<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=مبسوط در ترمینولوژی حقوق (جلد سوم)|ترجمه=|جلد=|سال=1388|ناشر=گنج دانش|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=331404|صفحه=|نام۱=محمدجعفر|نام خانوادگی۱=جعفری لنگرودی|چاپ=4}}</ref> و نیز تقبیل در این ماده به معنای بوسیدن ناروا است.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=مبسوط در ترمینولوژی حقوق (جلد دوم)|ترجمه=|جلد=|سال=1388|ناشر=گنج دانش|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=116836|صفحه=|نام۱=محمدجعفر|نام خانوادگی۱=جعفری لنگرودی|چاپ=4}}</ref> علقه زوجیت عبارت است از رابطه زن وشوهری <ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=محشای قانون مجازات اسلامی|ترجمه=|جلد=|سال=1384|ناشر=مجمع علمی و فرهنگی مجد|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=674568|صفحه=|نام۱=ایرج|نام خانوادگی۱=گلدوزیان|چاپ=5}}</ref> در واقع هرنوع عقد نکاح اعم از دائم یا موقت و رسمی یا غیر رسمی مشمول این اصطلاح هستند.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=قانون مجازات اسلامی در نظم حقوق کنونی (دکترین و رویه کیفری ایران)|ترجمه=|جلد=|سال=1389|ناشر=مهاجر|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=817004|صفحه=|نام۱=رضا|نام خانوادگی۱=شکری|نام۲=قادر|نام خانوادگی۲=سیروس|چاپ=8}}</ref>همچنین به نظر می رسد دو عبارت «رابطه نامشروع» و « عمل منافی عفت» از هم جدا نمی باشند.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=مجله حقوقی دادگستری شماره 67 پاییز 1386|ترجمه=|جلد=|سال=1386|ناشر=قوه قضائیه جمهوری اسلامی ایران|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=437580|صفحه=|نام۱=قوه قضائیه جمهوری اسلامی ایران|نام خانوادگی۱=|چاپ=}}</ref> اطلاق دو واژه « زن» و « مرد» نشانگر عدم وجود تفاوت میان محصن و غیر محصن و محصنه و غیر محصنه است.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=شرح قانون مجازات اسلامی  (جلد دوم) (بخش تعزیرات)|ترجمه=|جلد=|سال=1388|ناشر=ققنوس|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=378272|صفحه=|نام۱=عباس|نام خانوادگی۱=زراعت|چاپ=2}}</ref>مضاجعه به معنای همبستر شدن است.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=محشای قانون مجازات اسلامی|ترجمه=|جلد=|سال=1384|ناشر=مجمع علمی و فرهنگی مجد|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=674556|صفحه=|نام۱=ایرج|نام خانوادگی۱=گلدوزیان|چاپ=5}}</ref>


== نکات توضیحی تفسیری دکترین ==
== نکات توضیحی تفسیری دکترین ==
جرم رابطه نامشروع یک جرم طرفینی است که منوط به وجود و اراده دو نفر است814400ملاک تشخیص عمل منافی عفت غیر از زنا را باید عرف و عادت محل دانست 435884در جرایم علیه عفت عمومی نظیر جرم مورد بحث ، رضایت طرفین را نمی توان مانعی برای تحقق جرم دانست.614648همچنین در اعمال منافی عفت مادون زنا تفاوتی میان مرده و زنده وجود ندارد.814384 یاد آور می شود که مصادیق مورد بحث در این ماده در خصوص روابط منافی عفت جنبه حصری نداشته و  از باب تمثیل هستند.674560  
جرم رابطه نامشروع یک جرم طرفینی است که منوط به وجود و اراده دو نفر است<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=قانون مجازات اسلامی در نظم حقوق کنونی (دکترین و رویه کیفری ایران)|ترجمه=|جلد=|سال=1389|ناشر=مهاجر|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=814400|صفحه=|نام۱=رضا|نام خانوادگی۱=شکری|نام۲=قادر|نام خانوادگی۲=سیروس|چاپ=8}}</ref>ملاک تشخیص عمل منافی عفت غیر از زنا را باید عرف و عادت محل دانست <ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=حقوق جزای اختصاصی (جرایم علیه تمامیت جسمانی- شخصیت معنوی- اموال و مالکیت- امنیت و آسایش عمومی) (علمی-کاربردی)|ترجمه=|جلد=|سال=1386|ناشر=دانشگاه تهران|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=435884|صفحه=|نام۱=ایرج|نام خانوادگی۱=گلدوزیان|چاپ=13}}</ref>در جرایم علیه عفت عمومی نظیر جرم مورد بحث ، رضایت طرفین را نمی توان مانعی برای تحقق جرم دانست.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=بایسته های حقوق جزای عمومی (جلد اول دوم سوم)|ترجمه=|جلد=|سال=1389|ناشر=میزان|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=614648|صفحه=|نام۱=ایرج|نام خانوادگی۱=گلدوزیان|چاپ=20}}</ref>همچنین در اعمال منافی عفت مادون زنا تفاوتی میان مرده و زنده وجود ندارد.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=قانون مجازات اسلامی در نظم حقوق کنونی (دکترین و رویه کیفری ایران)|ترجمه=|جلد=|سال=1389|ناشر=مهاجر|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=814384|صفحه=|نام۱=رضا|نام خانوادگی۱=شکری|نام۲=قادر|نام خانوادگی۲=سیروس|چاپ=8}}</ref> یاد آور می شود که مصادیق مورد بحث در این ماده در خصوص روابط منافی عفت جنبه حصری نداشته و  از باب تمثیل هستند.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=محشای قانون مجازات اسلامی|ترجمه=|جلد=|سال=1384|ناشر=مجمع علمی و فرهنگی مجد|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=674560|صفحه=|نام۱=ایرج|نام خانوادگی۱=گلدوزیان|چاپ=5}}</ref>


بنظر میرسد صرف نوشتن نامه عاشقانه را نمی توان مصداقی از رابطه نامشروع دانست.674580
بنظر میرسد صرف نوشتن نامه عاشقانه را نمی توان مصداقی از رابطه نامشروع دانست.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=محشای قانون مجازات اسلامی|ترجمه=|جلد=|سال=1384|ناشر=مجمع علمی و فرهنگی مجد|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=674580|صفحه=|نام۱=ایرج|نام خانوادگی۱=گلدوزیان|چاپ=5}}</ref>


== مستند فقهی ==
== مستند فقهی ==
امام صادق (ع) زن و مردی را که در اتاقی هنگام شب بدون وجود رابطه خویشاوندی با هم دیده شوند مستحق تازیانه می داند.2793264
امام صادق (ع) زن و مردی را که در اتاقی هنگام شب بدون وجود رابطه خویشاوندی با هم دیده شوند مستحق تازیانه می داند.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=منابع فقه شیعه ترجمه جامع احادیث الشیعه آیةاله  سیدحسین بروجردی (جلد سیم) (قضا و شهادات و حدود و تعزیرات)|ترجمه=|جلد=|سال=1387|ناشر=فرهنگ سبز|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=2793264|صفحه=|نام۱=احمد|نام خانوادگی۱=اسماعیل تبار|نام۲=سیداحمدرضا|نام خانوادگی۲=حسینی|نام۳=مهدی (ترجمه)|نام خانوادگی۳=حسینیان قمی|چاپ=1}}</ref>
 
== منابع ==
{{پانویس}}

نسخهٔ ‏۱ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۳:۳۴

هرگاه زن و مردی که بین آنها علقه زوجیت نباشد، مرتکب روابط نامشروع یا عمل منافی عفت غیر از زنا از قبیل تقبیل یا مضاجعه ‌شوند، به شلاق تا نود و نه ضربه محکوم خواهند شد و اگر عمل با عنف و اکراه باشد فقط اکراکننده[اکراه کننده] تعزیر می ‌شود.

توضیح واژگان

رابطه نامشروع به معنی هر نوع رابطه جنسی کمتر از حد دخول است که بر خلاف قانون بوده و مستلزم اجرای مجازات باشد[۱] و نیز تقبیل در این ماده به معنای بوسیدن ناروا است.[۲] علقه زوجیت عبارت است از رابطه زن وشوهری [۳] در واقع هرنوع عقد نکاح اعم از دائم یا موقت و رسمی یا غیر رسمی مشمول این اصطلاح هستند.[۴]همچنین به نظر می رسد دو عبارت «رابطه نامشروع» و « عمل منافی عفت» از هم جدا نمی باشند.[۵] اطلاق دو واژه « زن» و « مرد» نشانگر عدم وجود تفاوت میان محصن و غیر محصن و محصنه و غیر محصنه است.[۶]مضاجعه به معنای همبستر شدن است.[۷]

نکات توضیحی تفسیری دکترین

جرم رابطه نامشروع یک جرم طرفینی است که منوط به وجود و اراده دو نفر است[۸]ملاک تشخیص عمل منافی عفت غیر از زنا را باید عرف و عادت محل دانست [۹]در جرایم علیه عفت عمومی نظیر جرم مورد بحث ، رضایت طرفین را نمی توان مانعی برای تحقق جرم دانست.[۱۰]همچنین در اعمال منافی عفت مادون زنا تفاوتی میان مرده و زنده وجود ندارد.[۱۱] یاد آور می شود که مصادیق مورد بحث در این ماده در خصوص روابط منافی عفت جنبه حصری نداشته و از باب تمثیل هستند.[۱۲]

بنظر میرسد صرف نوشتن نامه عاشقانه را نمی توان مصداقی از رابطه نامشروع دانست.[۱۳]

مستند فقهی

امام صادق (ع) زن و مردی را که در اتاقی هنگام شب بدون وجود رابطه خویشاوندی با هم دیده شوند مستحق تازیانه می داند.[۱۴]

منابع

  1. محمدجعفر جعفری لنگرودی. مبسوط در ترمینولوژی حقوق (جلد سوم). چاپ 4. گنج دانش، 1388.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 331404
  2. محمدجعفر جعفری لنگرودی. مبسوط در ترمینولوژی حقوق (جلد دوم). چاپ 4. گنج دانش، 1388.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 116836
  3. ایرج گلدوزیان. محشای قانون مجازات اسلامی. چاپ 5. مجمع علمی و فرهنگی مجد، 1384.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 674568
  4. رضا شکری و قادر سیروس. قانون مجازات اسلامی در نظم حقوق کنونی (دکترین و رویه کیفری ایران). چاپ 8. مهاجر، 1389.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 817004
  5. مجله حقوقی دادگستری شماره 67 پاییز 1386. قوه قضائیه جمهوری اسلامی ایران، 1386.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 437580
  6. عباس زراعت. شرح قانون مجازات اسلامی (جلد دوم) (بخش تعزیرات). چاپ 2. ققنوس، 1388.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 378272
  7. ایرج گلدوزیان. محشای قانون مجازات اسلامی. چاپ 5. مجمع علمی و فرهنگی مجد، 1384.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 674556
  8. رضا شکری و قادر سیروس. قانون مجازات اسلامی در نظم حقوق کنونی (دکترین و رویه کیفری ایران). چاپ 8. مهاجر، 1389.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 814400
  9. ایرج گلدوزیان. حقوق جزای اختصاصی (جرایم علیه تمامیت جسمانی- شخصیت معنوی- اموال و مالکیت- امنیت و آسایش عمومی) (علمی-کاربردی). چاپ 13. دانشگاه تهران، 1386.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 435884
  10. ایرج گلدوزیان. بایسته های حقوق جزای عمومی (جلد اول دوم سوم). چاپ 20. میزان، 1389.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 614648
  11. رضا شکری و قادر سیروس. قانون مجازات اسلامی در نظم حقوق کنونی (دکترین و رویه کیفری ایران). چاپ 8. مهاجر، 1389.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 814384
  12. ایرج گلدوزیان. محشای قانون مجازات اسلامی. چاپ 5. مجمع علمی و فرهنگی مجد، 1384.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 674560
  13. ایرج گلدوزیان. محشای قانون مجازات اسلامی. چاپ 5. مجمع علمی و فرهنگی مجد، 1384.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 674580
  14. احمد اسماعیل تبار، سیداحمدرضا حسینی و مهدی (ترجمه) حسینیان قمی. منابع فقه شیعه ترجمه جامع احادیث الشیعه آیةاله سیدحسین بروجردی (جلد سیم) (قضا و شهادات و حدود و تعزیرات). چاپ 1. فرهنگ سبز، 1387.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 2793264