۳٬۵۰۱
ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
خط ۱: | خط ۱: | ||
هرگاه محکوم به قصاص عضو یا تعزیر یا حد غیرمستوجب سلب حیات در اثر | هرگاه محکوم به [[قصاص]] عضو یا [[تعزیر]] یا حد غیرمستوجب سلب حیات در اثر اجرای [[مجازات]] کشته شود یا صدمه ای بیش از مجازات مورد حکم به او وارد شود، چنانچه قتل یا صدمه، عمدی یا مستند به [[تقصیر]] باشد، مجری حکم، حسب مورد به قصاص یا [[دیه]] محکوم میشود. در غیر این صورت در مورد قصاص و [[حد]]، [[ضمان]] منتفی است و در [[تعزیرات]]، دیه از بیت المال پرداخت می شود. تبصره ـ چنانچه ورود آسیب اضافی مستند به محکوم علیه باشد ضمان منتفی است. | ||
== نکات توضیحی تفسیری دکترین == | == نکات توضیحی تفسیری دکترین == | ||
این ماده در خصوص یکی از حالات تعدی در قصاص به عنوان یکی از موجبات ضمان است که به معنای عدم رعایت میزان شرعی قصاص می باشد.115824 قصاص بیش از میزان جنایت را قطعا باید در فرض عمدی بودن، موجب قصاص خود قصاص کننده دانست.در فرض غیر عمدی بودن نیز باید قائل به مسئولیت قصاص کننده در خصوص پرداخت دیه یا ارش میزان زاید بود. البته چنانچه زیاده در قصاص به دلیل حرکات زاید خود جانی ایجاد شده | این ماده در خصوص یکی از حالات تعدی در قصاص به عنوان یکی از موجبات [[ضمان]] است که به معنای عدم رعایت میزان شرعی [[قصاص]] می باشد.115824 قصاص بیش از میزان جنایت را قطعا باید در فرض عمدی بودن، موجب قصاص خود قصاص کننده دانست. در فرض غیر عمدی بودن نیز باید قائل به مسئولیت قصاص کننده در خصوص پرداخت دیه یا ارش میزان زاید بود. البته چنانچه زیاده در قصاص به دلیل حرکات زاید خود جانی ایجاد شده باشد،ب ه علت فقدان قصد وعمد426144 مسئولیتی برای قصاص کننده قابل تصور نیست.354040گروهی معتقدند حتی اگر حرکت قصاص شونده ناشی از تقصیر قصاص کننده باشد نیز نباید قصاص کننده را ضامن دانست.711204 در هر صورت آنچه در این ماده از اهمیت برخوردار بوده و لازم است مورد شناسایی قرار گیرد، احراز عمد یا تقصیر قصاص کننده است.711208 | ||
گروهی بر این باورند که اگر قصاص کننده بیش از میزان جنایت، جانی را قصاص کند، چنانچه این زیاده به دلیل اضطراب جانی باشد قصاص کننده ضامن نیست. زیرا تفریط باید مستند به خود جانی دانست. اما در فرضی که تفریط مستند به قصاص کننده باشد، در فرض عمد بودن رفتار، قصاص می شود. در فرض خطایی بودن نیز دیه از وی اخذ خواهد شد. حال اگر قصاص کننده مدعی اضطراب جانی باشد و جانی آن را انکار کند، قول جانی را باید مقدم دانست.1939140 | گروهی بر این باورند که اگر قصاص کننده بیش از میزان جنایت، جانی را قصاص کند، چنانچه این زیاده به دلیل اضطراب جانی باشد قصاص کننده ضامن نیست. زیرا تفریط باید مستند به خود جانی دانست. اما در فرضی که تفریط مستند به قصاص کننده باشد، در فرض عمد بودن رفتار، قصاص می شود. در فرض خطایی بودن نیز دیه از وی اخذ خواهد شد. حال اگر قصاص کننده مدعی اضطراب جانی باشد و جانی آن را انکار کند، قول جانی را باید مقدم دانست.1939140 | ||
خط ۱۲: | خط ۱۲: | ||
== مستندات فقهی == | == مستندات فقهی == | ||
در این خصوص روایتی از حضر علی(ع) وجود دارد که به | در این خصوص روایتی از حضر علی(ع) وجود دارد که به فرموندند:« کسی که حدی از حدود حق الله را بر او جاری کرده ایم اگر کشته شود، دیه ای بر عهده ما نیست. اما کسی که حدی از حق الناس را بر آن جاری کرده ایم، اگر کشته شود، دیه اش بر ماست.1300928 |