رای شعبه کیفری دیوان عالی کشور درباره ۱-مصادیق نفقه زوجه۲-شیربها: تفاوت میان نسخه‌ها

فرجام خواهی خانم الف. ج.ت. با وکالت آقای ی. ص. نسبت به دادنامه شماره ۹۴۰۹۹۷۲۴۰۱۷۰۰۰۴۵ ۱۳۹۴/۱/۲۲ صادره از شعبه اول دادگاه تجدیدنظر استان زنجان که به موجب آن دادنامه شماره ۹۳۰۹۹۷۲۴۲۲۱۰۰۷۲۶ ۱۳۹۳/۱۰/۲۴ صادره از شعبه اول دادگاه حقوقی خ... که مشعر است بر صدور گواهی عدم امکان سازش به منظور اجرای صیغه طلاق به درخواست زوج و تعیین حقوق زوجه به شرح منعکس در دادنامه تایید و استوار گردیده است . فرجام خواهی به عمل آمده صرفا از حیث محاسبه هزینه های درمانی انجام شده و کسر آن از نفقه جاری زوجه و نیز کسر مبلغ پنجاه میلیون ریال پرداختی زوج به پدر زوجه به عنوان شیربهاء وارد است زیرا با توجه به تعریف ماده ۱۱۰۷ قانون مدنی (اصلاحی ۱۳۸۱/۸/۱۹) از نفقه هزینه های درمانی نیز جزء نفقه زوجه و از مصادیق آن بوده و بر عهده زوج است . بنابراین کسر مبلغ مربوط به هزینه های درمانی از نفقه جاری زوجه صحیح نمی باشد و نیز پرداخت شیربهاء در ما نحن فیه از مصادیق هبه است که در عرف جامعه صرف تهیه جهیزیه می گردد و در واقع هبه تبدیل شده است به علاوه به زوجه پرداخت نشده و لذا محاسبه و کسر آن از مهریه زوجه قابل پذیرش نیست و لذا رأی فرجام خواسته در دو مورد مذکور مستندا به بند ۲ ماده ۳۷۱ قانون آئین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی نقض و رسیدگی مجدد را در موارد مذکور به تجویز بند ج ماده ۴۰۱ همان قانون به شعبه دیگر دادگاه تجدیدنظر استان زنجان ارجاع می نماید . سایر مفاد رأی فرجام خواسته که مطابق با موازین شرعی و قانونی صادر گردیده و اعتراض موثری هم در دیگر موارد به عمل نیامده ضمن رد فرجام خواهی فرجام خواسته مستندا به ماده ۳۷۰ قانون یاد شده ابرام می گردد . مقرر می دارد پرونده به دادگاه صادر کننده رأی اعاده شود.