ماده ۳۶۱ قانون تجارت: تفاوت میان نسخه‌ها

[[مسئولیت مدنی]] حق العمل کار، در [[قانون تجارت]]، به شرط ارتکاب [[تقصیر]] از سوی وی، پیش‌بینی شده‌است. به علاوه، در چنین مواردی نمی‌توان وی را مستحق [[حق الزحمه|حق‌الزحمه]] دانست.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=حقوق تجارت (جلد اول) (کلیات، اعمال تجارتی، تجار، دفاتر تجارتی، قراردادهای تجارتی و حمل و نقل، بارنامه (دریایی، هوایی، زمینی) تجارت در اسلام، آرای هیٱت عمومی)|ترجمه=|جلد=|سال=1388|ناشر=جنگل|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=2204984|صفحه=|نام۱=محمود|نام خانوادگی۱=عرفانی|چاپ=1}}</ref> نکته‌ی دیگر آن که به موجب [[ماده ۳۹۱ قانون تجارت]]، اگر مال التجاره بدون هیچ قیدی قبول و کرایه آن [[تأدیه]] شود؛ دیگر دعوی بر علیه [[متصدی حمل و نقل]]، پذیرفته نمی‌شود. به هر حال اقدامات و [[ادعا|ادعاهای]] علیه متصدی حمل و نقل، تا هشت روز پس از تحویل مال التجاره، باید اطلاع داده شود؛ چون در موقع تحویل مال التجاره، آمر حضور ندارد و تحویل به وسیله حق العمل کار انجام می‌شود. بنابراین حق العمل کار موظف است منافع آمر را رعایت کند و اگر متصدی حمل و نقل مال التجاره را، صحیح و سالم تحویل ندهد؛ اقدامات لازم را برای حفظ منافع آمر که صاحب مال التجاره است؛ به عمل آورد تا بتواند خسارات وارده را وصول کند.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=حقوق تجارت (جلد چهارم) (قراردادهای تجارتی و ورشکستگی و تصفیه)|ترجمه=|جلد=|سال=1390|ناشر=دادگستر|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=1837908|صفحه=|نام۱=حسن|نام خانوادگی۱=ستوده تهرانی|چاپ=16}}</ref>