مبانی نظری مصونیت و مسئولیت مدنی دولت: تفاوت میان نسخه‌ها

|نویسنده=نوربخش ریاحی|محور موضوعی=مسئولیت مدنی|سال نشر=1397|شماره=58|دوره=15|دانلود=https://hoquq.iict.ac.ir/article_34218_8dcabcbc423693aebde30e871e645a4a.pdf|محور موضوعی دوم=حقوق عمومی|محور موضوعی سوم=حقوق خصوصی}}

عنصر اصلی ارزش مبادله‎ای در یک [[قرارداد]]، مطلوبیت است. معیار سنجش این ارزش، احساس رضایت نسبت به یک موقعیت ناشی از تحقق ترجیحات بر پایه توازن ناشی از اجرای [[تعهدات]] خود و طرف مقابل است. [[تعادل عوضین]] در ارزش، تملیک‎ به ‎تملیک و تسلیم‎ به ‎تسلیم و [[تعادل حقوق و تعهدات]] طرفین در [[عقد معاوضی]] بر پایه مطلوبیت، به [[عدالت معاوضی]] منجر می‎شود. قرارداد واجد وصف اخلاقی، دو آرمان «خودآئینی» یعنی تبلور اراده آزادانه و آگاهانه و «[[رفتار متقابل]]» به مفهوم بهره ‎مندی از نفع متقابل را محقق می‎سازد. سنجش عدالت معاوضی بر مبنای مطلوبیت، با معیار شخصی و توجه به هویت فرد به دلیل هماهنگی و رابطه بیناذهنی او با عمل ارتکابی و انتخاب عقلایی او مناسبتر است. [[تعدیل قرارداد]]، موافق تحقق ترجیحات قراردادی، ابزاری برای استقرار عدالت معاوضی مخدوش محسوب می‎شود. شرط توسل به نقض کارآمد قرارداد با معیارکارائی پارتو یا کالدرـ هیکس، برقراری عدالت معاوضی با تأمین نظر متعهدله درخصوص مطلوبیت حاصل از نقض تعهد است.

*[[عدالت معاوضی]]

*[[مطلوبیت‌ گرایی|مطلوبیت‌گرایی]]

*[[کارآیی و رفاه]]

*[[قرارداد]]

*[[نقض کارآمد]]