۱۹٬۲۶۴
ویرایش
(←پیشینه) |
|||
| خط ۱۱: | خط ۱۱: | ||
* [[حبس]]: به معنای محدود کردن فرد از رفت و آمد و جلوگیری از [[تصرف|تصرفات]] او، آنگونه که خودش میخواهد، است.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=حقوق زندانی در ایران و اسناد بین المللی|ترجمه=|جلد=|سال=1395|ناشر=مجد|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=6656592|صفحه=|نام۱=احسان|نام خانوادگی۱=داودیان|چاپ=1}}</ref> | * [[حبس]]: به معنای محدود کردن فرد از رفت و آمد و جلوگیری از [[تصرف|تصرفات]] او، آنگونه که خودش میخواهد، است.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=حقوق زندانی در ایران و اسناد بین المللی|ترجمه=|جلد=|سال=1395|ناشر=مجد|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=6656592|صفحه=|نام۱=احسان|نام خانوادگی۱=داودیان|چاپ=1}}</ref> | ||
== نکات تفسیری دکترین ماده ۶۴۱ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات) == | == نکات تفسیری دکترین ماده ۶۴۱ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات) == | ||
[[عنصر مادی]] این [[جرم]]، ایجاد مزاحمت از طریق تلفن یا دستگاه های مخابراتی است.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=شرح قانون مجازات اسلامی (جلد دوم) (بخش تعزیرات)|ترجمه=|جلد=|سال=1388|ناشر=ققنوس|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=379376|صفحه=|نام۱=عباس|نام خانوادگی۱=زراعت|چاپ=2}}</ref> [[عنصر معنوی]] این [[جرم]]، [[سوء نیت عام]] است و «[[قصد]] مزاحمت» به عنوان [[سو نیت خاص|سوء نیت خاص]] لازم نیست، هر چند به تعبیر برخی، قصد ایجاد مزاحمت ضروری به نظر می رسد، مثلا شخصی که تلفن دیگری را گرفته و برای او پیام انتقاد آمیز می گذارد و تصور می کرده که این شماره مربوط به یک [[اداره]] دولتی است، مرتکب جرم موضوع '''ماده ۶۴۱ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات)''' نمی شود.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=حقوق کیفری اختصاصی (جرایم علیه اشخاص)|ترجمه=|جلد=|سال=1389|ناشر=میزان|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=358044|صفحه=|نام۱=حسین|نام خانوادگی۱=میرمحمدصادقی|چاپ=7}}</ref> | منظور از «مقررات خاص شرکت مخابرات» در این ماده، [[قانون اصلاح تبصره 2 ماده 14 قانون تاسیس شرکت مخابرات ایران مصوب 1366|ماده واحده اصلاح تبصره 2 ماده 14 قانون تاسیس شرکت مخابرات ایران مصوب 1366]] است. [[عنصر مادی]] این [[جرم]]، ایجاد مزاحمت از طریق تلفن یا دستگاه های مخابراتی است.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=شرح قانون مجازات اسلامی (جلد دوم) (بخش تعزیرات)|ترجمه=|جلد=|سال=1388|ناشر=ققنوس|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=379376|صفحه=|نام۱=عباس|نام خانوادگی۱=زراعت|چاپ=2}}</ref> [[عنصر معنوی]] این [[جرم]]، [[سوء نیت عام]] است و «[[قصد]] مزاحمت» به عنوان [[سو نیت خاص|سوء نیت خاص]] لازم نیست، هر چند به تعبیر برخی، قصد ایجاد مزاحمت ضروری به نظر می رسد، مثلا شخصی که تلفن دیگری را گرفته و برای او پیام انتقاد آمیز می گذارد و تصور می کرده که این شماره مربوط به یک [[اداره]] دولتی است، مرتکب جرم موضوع '''ماده ۶۴۱ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات)''' نمی شود.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=حقوق کیفری اختصاصی (جرایم علیه اشخاص)|ترجمه=|جلد=|سال=1389|ناشر=میزان|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=358044|صفحه=|نام۱=حسین|نام خانوادگی۱=میرمحمدصادقی|چاپ=7}}</ref> | ||
== نکات توصیفی هوش مصنوعی ماده ۶۴۱ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات) == | == نکات توصیفی هوش مصنوعی ماده ۶۴۱ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات) == | ||
{{هوش مصنوعی (ماده)}} | {{هوش مصنوعی (ماده)}} | ||