اختراع ناشی از استخدام یا قرارداد: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (یک نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
[[اختراع ناشی از استخدام یا قرارداد|اختراع ناشی از قرارداد یا استخدام]] به این معنا است که [[اختراع]] ممکن است در اثر فعالیت شخصی به وجود آید که با دیگری قراردادی منعقد کرده و به موجب آن قرارداد، به خلق | [[اختراع ناشی از استخدام یا قرارداد|اختراع ناشی از قرارداد یا استخدام]] به این معنا است که [[اختراع]] ممکن است در اثر فعالیت شخصی به وجود آید که با دیگری قراردادی منعقد کرده و به موجب آن قرارداد، به خلق اثر و [[اختراع|ابداع]] برای شخص دیگری متعهد شده است. در اختراعات ناشی از قرارداد یا استخدام، [[حق معنوی مخترع|حقوق معنوی]] به شخص مخترع تعلق دارد ولی [[حق مادی مخترع|حقوق مادی]] متعلق به شخص [[کارفرما]] است، مگر آنکه توافقی خلاف آن صورت گرفته باشد. <ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=قراردادهای انتقال و بهره برداری از حقوق مالکیت صنعتی|ترجمه=|جلد=|سال=1387|ناشر=دانشگاه تهران|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=5321584|صفحه=|نام۱=محمدهادی|نام خانوادگی۱=میرشمسی|چاپ=}}</ref> | ||
== در قانون حمایت از مالکیت صنعتی == | |||
در صورتی که '''اختراع، ناشی از استخدام یا قرارداد''' باشد، حقوق مادی ناشی از اختراع متعلق به [[کارفرما]] است، مگر آنکه به صورت دیگری توافق شده باشد. به منظور صدور [[گواهینامه اختراع]]، متقاضی ثبت باید نام مخترع را به مرجع ثبت اعلام کند.گفتنی است چنانچه اختراع در چهارچوب موضوع فعالیت قراردادی مخترع نباشد یا در مورد اختراع ناشی از اجرای قرارداد، تعیین تکلیف نشده باشد، حقوق مادی ناشی از اختراع، متعلق به [[پیمانکار]] یا [[مستخدم]] است، مگر آنکه اختراع با استفاده از دانش، اطلاعات، فناوری و یا ابزار و تجهیزات متعلق به کارفرما صورت گرفته باشد که در این صورت، حق ثبت اختراع و حقوق ناشی از گواهینامه آن متعلق به مخترع است و کارفرما نیز حق بهره برداری غیرانحصاری از اختراع را دارد.<ref>[[ماده 9 قانون حمایت از مالکیت صنعتی]]</ref> | |||
==منابع== | |||
<references group=""></references> | |||
== منابع == | == منابع == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۳ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۳۴
اختراع ناشی از قرارداد یا استخدام به این معنا است که اختراع ممکن است در اثر فعالیت شخصی به وجود آید که با دیگری قراردادی منعقد کرده و به موجب آن قرارداد، به خلق اثر و ابداع برای شخص دیگری متعهد شده است. در اختراعات ناشی از قرارداد یا استخدام، حقوق معنوی به شخص مخترع تعلق دارد ولی حقوق مادی متعلق به شخص کارفرما است، مگر آنکه توافقی خلاف آن صورت گرفته باشد. [۱]
در قانون حمایت از مالکیت صنعتی
در صورتی که اختراع، ناشی از استخدام یا قرارداد باشد، حقوق مادی ناشی از اختراع متعلق به کارفرما است، مگر آنکه به صورت دیگری توافق شده باشد. به منظور صدور گواهینامه اختراع، متقاضی ثبت باید نام مخترع را به مرجع ثبت اعلام کند.گفتنی است چنانچه اختراع در چهارچوب موضوع فعالیت قراردادی مخترع نباشد یا در مورد اختراع ناشی از اجرای قرارداد، تعیین تکلیف نشده باشد، حقوق مادی ناشی از اختراع، متعلق به پیمانکار یا مستخدم است، مگر آنکه اختراع با استفاده از دانش، اطلاعات، فناوری و یا ابزار و تجهیزات متعلق به کارفرما صورت گرفته باشد که در این صورت، حق ثبت اختراع و حقوق ناشی از گواهینامه آن متعلق به مخترع است و کارفرما نیز حق بهره برداری غیرانحصاری از اختراع را دارد.[۲]
منابع
- ↑ محمدهادی میرشمسی. قراردادهای انتقال و بهره برداری از حقوق مالکیت صنعتی. دانشگاه تهران، 1387. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 5321584
- ↑ ماده 9 قانون حمایت از مالکیت صنعتی