ماده 23 قانون برگزاری مناقصات: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (یک نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد) | |||
| خط ۲۳: | خط ۲۳: | ||
* [[ماده 24 قانون برگزاری مناقصات|مشاهده ماده بعدی]] | * [[ماده 24 قانون برگزاری مناقصات|مشاهده ماده بعدی]] | ||
== مقالات مرتبط == | |||
* [[نظام عدالت کیفریِ توسعه محور از منظر محدودیت های قدرت دولت: مطالعه تجربی ایران]] | |||
* [[نظام حقوقی حاکم بر پیمان های دولتی در پرتو حکمرانی مطلوب]] | |||
{{مواد قانون برگزاری مناقصات}} | {{مواد قانون برگزاری مناقصات}} | ||
[[رده:مواد قانون برگزاری مناقصات]] | [[رده:مواد قانون برگزاری مناقصات]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۱ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۱۸
ماده ۲۳ قانون برگزاری مناقصات: مستندسازی و اطلاع رسانی
الف – دولت موظف است ظرف مدت یک سال بانک اطلاعات و پایگاه ملیاطلاع رسانی مناقصات را ایجاد و اطلاعات و اسناد زیر را ثبت و نگهداری کند
۱ – فراخوان مناقصه.
۲ – نام و مشخصات اعضای کمیسیون، مناقصه گران و حاضران در جلسات مناقصات.
۳ – خلاصه اسناد مناقصه.
۴ – روش و مراحل ارزیابی کیفی مناقصه گران و نتایج ارزیابی آنها.
۵ – صورتجلسات و نتایج ارزیابی ها.
۶ – نام، مشخصات و نحوه انتخاب برنده یا برندگان مناقصه.
ب – مناقصه گزار موظف است اطلاعات موضوع بند (الف) این ماده و نیز همه اسناد مناقصه را به نحوی مطمئن بایگانی و نگهداری و نسخه ای از آن را برای بانک اطلاعات مناقصات ارسال کند.
ج – اطلاعات کلیه معاملات اعم از مناقصه و ترک مناقصه – جز آن دسته از معاملاتی که به تشخیص هیأت وزیران باید مستور بماند – باید از طریق شبکه ملی اطلاع رسانی مناقصات در اختیار عموم قرار گیرد.
د – حداکثر شش ماه پس از تصویب این قانون، آئین نامه اجرائی نظام مستندسازی و اطلاع رسانی مناقصات از سوی سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور با همکاری وزارت امور اقتصادی و دارائی تهیه و به تصویب هیأت وزیران خواهد رسید.