ماده ۱۲ قانون عملیات بانکی بدون ربا: تفاوت میان نسخهها
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۸: | خط ۸: | ||
* [[جایگاه تاثیر تقلب نسبت به اصول و قواعد حقوقی]] | * [[جایگاه تاثیر تقلب نسبت به اصول و قواعد حقوقی]] | ||
* [[بررسی تحلیلی ماهیت و آثار عقود زنجیره ای (شبکههای قراردادی) در حقوق ایران، فقه و حقوق تجارت بینالمللی]] | * [[بررسی تحلیلی ماهیت و آثار عقود زنجیره ای (شبکههای قراردادی) در حقوق ایران، فقه و حقوق تجارت بینالمللی]] | ||
* [[بررسی ماهیت فقهی و حقوقی ابزارهای مالی صکوک مرابحه و اجاره]] | |||
{{مواد قانون عملیات بانکی بدون ربا}} | {{مواد قانون عملیات بانکی بدون ربا}} | ||
[[رده: مواد قانون عملیات بانکی بدون ربا]] | [[رده: مواد قانون عملیات بانکی بدون ربا]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۲ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۰:۰۸
ماده ۱۲ قانون عملیات بانکی بدون ربا: بانکها می توانند، به منظور ایجاد تسهیلات لازم جهت گسترش امور خدماتی، کشاورزی، صنعتی و معدنی، اموال منقول و غیر منقول را بنا به درخواست مشتری و تعهد او مبنی بر انجام اجاره به شرط تملیک و استفاده خود، خریداری و به صورت اجاره به شرط تملیک به مشتری واگذار نمایند.