ماده 2 قانون نظام صنفی کشور: تفاوت میان نسخهها
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
بدون خلاصۀ ویرایش |
M.P.Ansari (بحث | مشارکتها) جزبدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۵: | خط ۵: | ||
* [[ماده 1 قانون نظام صنفی کشور|مشاهده ماده قبلی]] | * [[ماده 1 قانون نظام صنفی کشور|مشاهده ماده قبلی]] | ||
* [[ماده 3 قانون نظام صنفی کشور|مشاهده ماده بعدی]] | * [[ماده 3 قانون نظام صنفی کشور|مشاهده ماده بعدی]] | ||
== مقالات مرتبط == | |||
* [[ارزیابی تشکیل نظامهای صنفی از منظر سیاستگذاری تقنینی]] | |||
{{مواد قانون نظام صنفی کشور}} | {{مواد قانون نظام صنفی کشور}} | ||
[[رده:مواد قانون نظام صنفی کشور]] | [[رده:مواد قانون نظام صنفی کشور]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۴۹
ماده ۲ قانون نظام صنفی کشور: فرد صنفی: هر شخص حقیقی یا حقوقی که در یکی از فعالیت های صنفی اعم از تولید، تبدیل، خرید، فروش، توزیع، خدمات و خدمات فنی سرمایه گذاری کند و به عنوان پیشه ور و صاحب حرفه و شغل آزاد، خواه به شخصه یا با مباشرت دیگران محل کسبی دایر یا وسیله کسبی فراهم آورد و تمام یا قسمتی از کالا، محصول یا خدمات خود را به طور مستقیم یا غیرمستقیم و به صورت کلی یا جزئی به مصرف کننده عرضه دارد، فرد صنفی شناخته می شود.
تبصره (اصلاحی ۱۲/۰۶/۱۳۹۲)– صنوفی که قانون خاص دارند، از شمول این قانون مستثنی می باشند. قانون خاص قانونی است که بر اساس آن نحوه صدور مجوز فعالیت، تنظیم و تنسیق امور واحدهای ذی ربط، نظارت، بازرسی و رسیدگی به تخلفات افراد و واحدهای تحت پوشش آن به صراحت در متن قانون مربوطه معین می شود.