ماده 298 قانون امور حسبی: تفاوت میان نسخهها
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱۳: | خط ۱۳: | ||
* [[شکلگرایی محض در وصیت؛ مطالعۀ تطبیقی در حقوق ایران و امریکا]] | * [[شکلگرایی محض در وصیت؛ مطالعۀ تطبیقی در حقوق ایران و امریکا]] | ||
* [[تشریفات رجوع از وصیت و راهکارهای عدول از آن در حقوق آمریکا؛ تأملی در حقوق ایران]] | |||
== منابع == | == منابع == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۱ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۲۳:۲۵
ماده 298 قانون امور حسبی: وصیت نامه وقتی معتبر است که تمام آن موجود باشد و ادعای فقدان وصیت نامه اعم از این که دعوای نسبت به تمام وصیت نامه یا قسمتی از آن باشد مسموع نیست.
توضیح واژگان
وصیت نامه: سندی است رسمی یا عادی که در آن وصیت به مال و یا وصیت عهدی را نوشته باشند.[۱]
نکات توضیحی ماده 298 قانون امور حسبی
به استناد ماده 298 قانون امور حسبی، شرط پذیرش وصیت نامه در محکمه این است که تمام وصیت نامه موجود باشد و ادعای فقدان وصیت نامه اعم از این که ادعای تلف یا اتلاف وصیت نامه شود و اعم از این که دعوا مربوط به تمام یا قسمتی از وصیت نامه باشد در دادگاه مسموع نیست.[۲]
نکات توصیفی هوش مصنوعی ماده 298 قانون امور حسبی
محتوای مندرج در این قسمت توسط هوش مصنوعی تولید شده است. |
- وصیت نامه باید بهطور کامل موجود باشد تا معتبر شناخته شود.
- ادعای فقدان وصیت نامه قابل پذیرش نیست.
- تفاوتی ندارد ادعا درباره گم شدن تمام وصیت نامه یا بخشی از آن باشد؛ در هر صورت ادعا شنیده نمیشود.
مقالات مرتبط
- شکلگرایی محض در وصیت؛ مطالعۀ تطبیقی در حقوق ایران و امریکا
- تشریفات رجوع از وصیت و راهکارهای عدول از آن در حقوق آمریکا؛ تأملی در حقوق ایران
منابع
- ↑ محمدجعفر جعفری لنگرودی. مبسوط در ترمینولوژی حقوق (جلد پنجم). چاپ 4. گنج دانش، 1388. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 6649756
- ↑ محمدمجتبی رودیجانی. قانون امور حسبی در نظم حقوقی کنونی. چاپ 1. کتاب آوا، 1397. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 6649944