ماده ۱۲۳ قانون مدنی
ماده ۱۲۳ قانون مدنی: اگر خانه یا زمینی بین دو نفر تقسیم شود یکی از آنها نمیتواند دیگری را مجبور کند که با هم دیواری مابین دو قسمت بکشند.
مطالعات تطبیقی
- برخلاف حقوق ایران، به موجب قانون مدنی فرانسه، یکی از مالکین دو ملک مجاور میتواند دیگری را ملزم به احداث دیوار مشترک، به هزینه یکدیگر نماید.[۱]
- برخلاف حقوق ایران، به موجب ماده ۸۱۳ قانون مدنی مصر، یکی از مالکین دو ملک مجاور میتواند دیگری را ملزم به احداث دیوار مشترک، به هزینه یکدیگر نماید.[۲]
فلسفه و مبانی نظری ماده
مبنای وضع ماده ۱۲۳ قانون مدنی، اصل آزادی فردی است.[۳]
نکات تفسیری دکترین ماده ۱۲۳ قانون مدنی
هر مالکی نسبت به مایملک خود، حق همهگونه تصرف و انتفاع دارد؛ زیرا مالکیت، حقی دائمی، مطلق و انحصاری است،[۴] و اصل آزادی مالکیت، این اختیار را به مالک اعطا مینماید که در صورت تمایل، ملک خود را محصور نماید و نتوان او را ملزم به چنین کاری نمود.[۵]
احداث دیوار مشترک، مبتنی بر رضایت شرکا بوده و اجبار آنان به ساخت یا تجدید آن، صحیح نیست.[۶]
نکات توصیفی هوش مصنوعی ماده ۱۲۳ قانون مدنی
محتوای مندرج در این قسمت توسط هوش مصنوعی تولید شده است. |
- در صورت تقسیم خانه یا زمین بین دو نفر، هیچیک از طرفین نمیتواند دیگری را ملزم به ساخت دیوار مشترک کند.
- تقسیم مال غیرمنقول (خانه یا زمین) به تنهایی باعث الزام به ساخت دیوار مشترک نمیشود.
- توافق و رضایت دو طرف برای ساخت دیوار مشترک ضروری است.
- تصمیمگیری در خصوص دیوارکشی به اختیار شخصی هر یک از مالکان بستگی دارد.
منابع
- ↑ محمدجعفر جعفری لنگرودی. دوره متوسط شرح قانون مدنی (حقوق اموال). چاپ 6. گنج دانش، 1388. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 187580
- ↑ محمدعلی نوری. قانون مدنی مصر. چاپ 2. گنج دانش، 1392. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 5331172
- ↑ محمدجعفر جعفری لنگرودی. مجموعه محشای قانون مدنی. چاپ 3. گنج دانش، 1387. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 1708980
- ↑ سیدحسن امامی. حقوق مدنی (جلد اول) (در اموال، مالکیت، حق انتفاع، حق ارتفاق، تعهدات بهطور کلی، بیع و معاوضه). چاپ 17. اسلامیه، 1375. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 524780
- ↑ محمدجعفر جعفری لنگرودی. دوره متوسط شرح قانون مدنی (حقوق اموال). چاپ 6. گنج دانش، 1388. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 187580
- ↑ علی عباس حیاتی. حقوق مدنی (جلد دوم) (اموال و مالکیت). چاپ 3. میزان، 1389. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 1860180