نظریه شماره 7/97/1207 مورخ 1398/01/19 اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره بررسی آیین درخواست جلب ثالث در دعاوی مدنی
چکیده این نظریه توسط هوش مصنوعی تولید شده است و هنوز توسط پژوهشگران ویکی حقوق بررسی نشده است. |
 | |
| شماره نظریه | ۷/۹۷/۱۲۰۷ |
|---|---|
| شماره پرونده | ۹۷–۱۲۷–۱۲۰۷ |
| تاریخ نظریه | ۱۳۹۸/۰۱/۱۹ |
| موضوع نظریه | آیین دادرسی مدنی |
| محور نظریه | دادخواست جلب ثالث |
نظریه شماره ۷/۹۷/۱۲۰۷ مورخ ۱۳۹۸/۰۱/۱۹ اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره بررسی آیین درخواست جلب ثالث در دعاوی مدنی: این نظریه به ماده ۱۳۵ قانون آیین دادرسی در امور مدنی اشاره دارد که طبق آن، اگر دلایل و جهات تا پایان جلسه اول دادرسی اعلام نشود و دادخواست جلب ثالث در سه روز بعد ارایه نشود، دادگاه نمیتواند آن را به عنوان دادخواست جلب ثالث بپذیرد و باید به عنوان دعوای مستقل رسیدگی شود. اگر دادخواست جلب ثالث قبل از قطعیت رای بدوی و در مدت تجدیدنظرخواهی تقدیم شود، باید به آن در دادگاه تجدیدنظر رسیدگی شود. همچنین، ماده ۱۳۷ به ترتیب دادرسی در دعوای جلب ثالث مشابه دادخواست اصلی میپردازد و انگیزه جلب کننده تاثیری ندارد. ماده ۱۴۰ اعلام میدارد که رد دادخواست جلب ثالث در تجدیدنظرخواهی از اصل دعوا بررسی میشود. استقلال دعاوی حفظ میشود و زوال دعوای اصلی باعث انتفای دعوای جلب ثالث نمیشود مگر اینکه دعوای طاری صرفا برای تقویت موقعیت جلبکننده ثالث باشد.
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه
۱– الف) با توجه به صراحت ماده ۱۳۵ قانون آیین دادرسی در امور مدنی در صورت عدم اظهار جهات و دلایل تا پایان جلسه اول دادرسی و تقدیم دادخواست جلب ثالث ظرف سه روز پس از آن، دادگاه نمیتواند دادخواست تقدیم شده را به عنوان دادخواست جلب ثالث بپذیرد؛ بلکه با فرض رعایت شرایط قانونی باید به عنوان دعوای مستقل به آن رسیدگی شود.
ب) در فرضی که دادخواست جلب ثالث بعد از صدور رای بدوی و قبل از قطعیت آن تقدیم شده است، به نظر میرسد اگر در مهلت تجدیدنظرخواهی، دادخواست تجدیدنظر تقدیم شود، با عنایت به ذیل ماده ۱۳۵ یادشده باید به دادخواست جلب ثالث نیز در دادگاه تجدیدنظر رسیدگی شود ولی اگر در مهلت مزبور دادخواست تجدیدنظر تقدیم نشود، برابر ذیل پاسخ بند الف مستقلا در دادگاه صالح بدوی رسیدگی شود.
۲– مستفاد از ماده ۱۳۷ قانون آیین دادرسی در امور مدنی چون ترتیبات و جریان دادرسی در مورد دعوای جلب ثالث نیز همانند دادخواست اصلی است، لذا در مورد دعوای طاری مزبور نیز ضمن رای راجع به دعوای اصلی در خصوص پذیرش یا رد آن اتخاذ تصمیم می شود و انگیزه جلبکننده تاثیری در این امر ندارد.
۳– ماده ۱۴۰ قانون آیین دادرسی در امور مدنی در مقام بیان قابلیت تجدیدنظرخواهی قرار رد دادخواست جلب ثالث ضمن تجدیدنظرخواهی از حکم راجع به اصل دعوا میباشد و دلالتی بر عدم امکان صدور حکم راجع به دعوای جلب ثالث ندارد.
۴– با توجه به اصل استقلال دعاوی گرچه دعوای طاری توام با دعوای اصلی رسیدگی میشود اما استقلال خود را حفظ میکند و صرف زوال یا استرداد دعوای اصلی باعث انتفای دعوای طاری نمیشود؛ مگر آنکه مانند فرض سوال طرح دعوای طاری جلب ثالث صرفا به منظور تقویت موضع جلب کننده ثالث مطرح شده باشد که در این صورت با انتفای دعوای اصلی، دعوای طاری نیز منتفی میشود./ت