نظریه شماره 7/98/687 مورخ 1398/08/29 اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره قابل اعتراض بودن یا نبودن دستور موقت و عدول از آن در دادگاه
چکیده این نظریه توسط هوش مصنوعی تولید شده است و هنوز توسط پژوهشگران ویکی حقوق بررسی نشده است. |
 | |
| شماره نظریه | ۷/۹۸/۶۸۷ |
|---|---|
| شماره پرونده | ح ۷۸۶–۷۲۱–۸۹ |
| تاریخ نظریه | ۱۳۹۸/۰۸/۲۹ |
| موضوع نظریه | آیین دادرسی مدنی |
| محور نظریه | دستور موقت |
نظریه شماره ۷/۹۸/۶۸۷ مورخ ۱۳۹۸/۰۸/۲۹ اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره قابل اعتراض بودن یا نبودن دستور موقت و عدول از آن در دادگاه': مطابق ماده ۳۲۵ قانون آیین دادرسی مدنی، دستور موقت جزیی از روند قضایی است و برخلاف سایر دستورهای قضایی، صرفا در قالب قرار قابل اعتراض میباشد. بدین معنا که تصمیمات مربوط به دستور موقت، به صورت غیرمستقل قابل بازبینی و اعتراض است. نکته مهم آن است که عدول از دستور موقت در دادگاههای بدوی، به طور مستقل و بدون اعتراض امکانپذیر نمیباشد. همچنین، تایید یا عدول از اجرای دستور موقت نیازمند تایید رییس حوزه قضایی نمیباشد؛ چراکه در چارچوب وظایف قضایی تعریف شده است. تبصره ۲ ماده ۴۷۷ قانون آیین دادرسی کیفری نیز به این موضوع اشاره دارد و تایید کننده این نظر است.
استعلام
س: الف–مطابق صدر ماده ۳۲۵ قانون آیین دادرسی مدنی قبول یا رد درخواست دستور موقت مستقلا قابل اعتراض تجدیدنظر و فرجام خواهی نمی باشد چنانچه پس از صدور دستور موقت اعتراضی مطرح گردد آیا اعتراض مطروحه قابل رسیدگی و عدول از دستور موقت در دادگاه بدوی می باشد یا خیر ؟
ب–با توجه به اینکه اجرای دستور موقت با تایید رییس حوزه قضایی بوده آیا عدول نیز منوط به تایید رییس حوزه قضایی است یا خیر./ع
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه
۱– دستور موقت، یک دستور قضایی صرف نیست که در هر حال قابل عدول باشد؛ بلکه در قالب قرار صادر می شود و برابر ماده ۳۲۵ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی ۱۳۷۹ ولو به طور غیرمستقل قابل اعتراض می باشد و موارد رفع اثر از آن نیز در قانون معین شده است. تبصره ۲ ماده ۴۷۷ قانون آیین دادرسی کیفری موید این نظر است.
۲– با توجه به پاسخ سوال ۱، پاسخ به این سوال منتفی است./