نظریه شماره 722/96/7 مورخ 1396/03/29 اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره تعیین ملاک محرومیت از حقوق اجتماعی در جرم با مجازات تقلیل یافته

از ویکی حقوق
نسخهٔ تاریخ ‏۳ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۳۵ توسط Itbot (بحث | مشارکت‌ها) (صفحه‌ای تازه حاوی «{{الگو:هوش مصنوعی (نظریه)}} {{جعبه اطلاعات نظریات مشورتی|شماره نظریه=۷۲۲/۹۶/۷|شماره پرونده=۶۹–۶۸۱/۱–۱۸۴|تاریخ نظریه=۱۳۹۶/۰۳/۲۹|موضوع نظریه=حقوق جزا|محور نظریه=مجازات تبعی}} '''نظریه شماره ۷۲۲/۹۶/۷ مورخ ۱۳۹۶/۰۳/۲۹ اداره کل حقوقی قوه قضاییه دربا...» ایجاد کرد)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو



نظریه مشورتی ۷۲۲/۹۶/۷
شماره نظریه۷۲۲/۹۶/۷
شماره پرونده۶۹–۶۸۱/۱–۱۸۴
تاریخ نظریه۱۳۹۶/۰۳/۲۹
موضوع نظریهحقوق جزا
محور نظریهمجازات تبعی


نظریه شماره ۷۲۲/۹۶/۷ مورخ ۱۳۹۶/۰۳/۲۹ اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره تعیین ملاک محرومیت از حقوق اجتماعی در جرم با مجازات تقلیل یافته: مطابق ماده ۲۵ قانون مجازات اسلامی، فقط محکومیت قطعی کیفری در جرایم عمدی به مجازاتهای مندرج در این ماده موجد محرومیت تبعی از حقوق اجتماعی میشود. بر این اساس، منظور از محکومیت قطعی، مجازات مندرج در حکم است نه مجازات قانونی جرم. بنابراین، در صورتی که دادگاه با اعمال کیفیات مخففه، متهم را به حبسی تا سه درجه کمتر از مجازات حبس قانونی محکوم کند، مجازات مندرج در دادنامه ملاک تشخیص مجازات تبعی است. در نتیجه، اگر مجازات حبس در حکم، درجه ۵ یا بالاتر باشد، دارای محکومیت تبعی است و در غیر این صورت، فاقد مجازات تبعی است.

استعلام

۱–مطابق بند پ و ب ماده ۲۵ قانون مجازات اسلامی در حبس تا درجه ۴ و درجه ۵ محکوم علیه از حقوق اجتماعی به عنوان مجازات تبعی محروم می شود.


حال چنانچه جرمی مجازات درجه ۴ یا ۵ داشته لکن دادگاه محترم در رای مجازات حبس را تقلیل داده که به تبع آن درجه جرم نیز تغییر می کند آیا ملاک محروم شدن افراد از حقوق اجتماعی ذکر شده در ماده مذکور مجازات قانونی بزه یا مجازات در نظر گرفته شده در رای دادگاه می باشد.


نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه

طبق ماده ۲۵ قانون مجازات اسلامی ۱۳۹۲ صرفا محکومیت قطعی کیفری در جرایم عمدی به مجازات های مندرج در بندهای ذیل این ماده موجد محکومیت تبعی است و محکوم علیه را در مدت های مقرر در این ماده از حقوق اجتماعی به عنوان مجازات تبعی محروم می کند و منظور از محکومیت قطعی کیفری همان مجازات مندرج در حکم است نه مجازات قانونی جرم، بنابراین چنانچه دادگاه در جرایم عمدی، در مقام صدور حکم، با اعمال کیفیات مخففه و به استناد بند الف ماده ۳۷ قانون مذکور مرتکب را به مجازات حبسی که میزان آن تا سه درجه کمتر از میزان مجازات حبس مقرر در قانون است، محکوم نماید، میزان مجازات حبس مندرج در دادنامه ملاک تشخیص مجازات تبعی این محکومیت است که با درجه بندی این مجازات بر اساس ماده ۱۹ قانون مذکور و نصاب های مذکور در بندهای ب و پ ماده ۲۵ قانون صدر الذکر، اگر حبس درجه ۵ یا بالاتر باشد دارای محکومیت تبعی موضوع بندهای مذکور (حسب مورد) است و الا اگر مجازات حبس مندرج در حکم حبس درجه ۶ یا ۷ یا ۸ باشد، این محکومیت قطعی کیفری فاقد مجازات تبعی است.