تحدیدِ وکیل در نظام عدالت کیفری ایران
تحدیدِ وکیل در نظام عدالت کیفری ایران مقاله ای از غلامرضا قلی پور و مهدی صبوری پور که در مرداد ماه سال 1399 در شماره 21 دوره 11 نشریه پژوهشنامه حقوق کیفری منتشر شده است.
چکیده
در نظامهای عدالت کیفری نوین، در زمینة حقِّ دسترسی به وکیل، میتوان سه الگوی حقوقی را شناسایی نمود؛ «الگوی تضمین وکیل»، «الگوی تضییق وکیل» و «الگوی تلفیقی». در الگوی نخست، حقِّ دسترسی به وکیل، یکی از موازین دادرسی منصفانه بهشمار رفته و سیاستهای متناسبی جهت «تضمین» آن اتّخاذ میشود. در الگوی دوم، سیاستگذاران جنایی، محدودیّتهای بیشماری را در مسیر دسترسی به وکیل یا کنشگری هر چه بیشتر او ایجاد میکنند. در الگوی تلفیقی نیز ضمن تضمین بیشینة دسترسی به وکیل، به اقتضای مورد، آن را محدود میسازند. پژوهش حاضر، که به بررسی سیاستهای تضییقیِ وکالت در نظام حقوقی ایران میپردازد، به این نتیجه رسیده که، نظام عدالت کیفری ایران، ضمن پذیرش الگوی تلفیقی و اتّخاذ پارهای سیاستهای تضمینی، کمینه هشت گونه سیاست تضییقی نیز پیشبینی نموده است که بیشتر آنها با استانداردهای جهانیِ «وکالت منصفانه» و اصل سی وپنجم قانون اساسی ناسازگار هستند
کلید واژه ها
- وکالت منصفانه
- دادرسی منصافه
- حق دسترسی به وکیل
- الگوی تضییق وکیل