ماده ۱۵۵ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور کیفری مصوب ۱۳۷۸

در مواردی که قاضی به شهادت شاهد به عنوان دلیل شرعی استناد می نماید لازم است شاهد دارای شرایط زیر باشد :

1 - بلوغ

2 - عقل

3 - ایمان

4 - طهارت مولد

5 - عدالت

6 - عدم وجود انتفاع شخصی برای شاهد یا رفع ضرر از وی

7 - عدم وجود دشمنی دنیوی بین شاهد و طرفین دعوا

8 - عدم اشتغال به تکدی و ولگردی .

تبصره 1 - در مورد عداوت دنیوی چنانچه شهادت شاهد به نفع طرف باشد پذیرفته می شود .

تبصره 2 - در حقوق الناس شهادت در صورتی پذیرفته خواهد بود که به دستور دادگاه صورت گیرد .

تبصره 3 - کسی که سابقه فسق یا اشتهار به فساد دارد چنانچه به منظور ادای شهادت توبه کند تا احراز تغییر در اعمال او و اطمینان از صلاحیت و عدالت وی شهادتش پذیرفته نمی شود .