ماده 61 قانون تجارت الکترونیکی

از ویکی حقوق
پرش به ناوبری پرش به جستجو

ماده 61 قانون تجارت الکترونیکی: سایر موارد راجع به دسترسی موضوع «‌داده پیام»، از قبیل استثنائات،‌افشای آن برای اشخاص ثالث، اعتراض، فراگردهای ایمنی، نهادهای مسئول دیدبانی و‌ کنترل جریان «‌داده پیام»‌های شخصی به موجب مواد مندرج در باب چهارم این قانون و‌ آئین‌نامه مربوطه خواهد بود.

مواد مرتبط

توضیح واژگان

  • داده پیام: هر نمادی از واقعه، اطلاعات یا مفهوم است که با وسایل الکترونیکی، نوری یا فناوری های جدید اطلاعات تولید، ارسال، دریافت، ذخیره یا پردازش می شود.[۱]
  • شخص ثالث: بیگانه نسبت به امری که دو طرف دارد را شخص ثالث گویند.[۲]
  • داده پیام های شخصی: داده ها و اطلاعات زمانی با نام یا شخصی تلقی می شوند که، به طور مستقیم شناسایی افراد حقیقی را ممکن سازد. داده هایی که مستقیما شخصی تلقی می شوند عبارتند از: نام و نام خانوادگی اشخاص، و داده هایی که به طور غیر مستقیم شخصی تلقی می شوند عبارتند از: ادرس جغرافیایی یا پستی، شماره ملی، شماره گواهی نامه رانندگی، شماره حساب بانکی.[۳]

نکات توضیحی ماده 61 قانون تجارت الکترونیکی

حریم زندگی خصوصی، امروزه به دلیل ظهور فناوری های اطلاعاتی و ارتباطی نوین مورد تهدید قرار گرفته است. از یک سو، اینترنت دسترسی به داده های شخصی، هم چنین تحریف و تخریب آن ها و نیز بهره برداری از هویت اشخاص و انتشار این اطلاعات را برای اهداف غیر مجاز تسهیل می کند و از سوی دیگر، امکان ردیابی اطلاعات مرتبط با هویت فرد و محتوای پیام های ارسالی را فراهم می سازد. اما در قواعد ناظر بر حمایت از زندگی خصوصی، این فناوری جدید کمتر مورد توجه قرار گرفته است. هر نوع اطلاعات که جنبه شخصی دارند، نظیر اطلاعات جسمانی، تصویر، صدا و .... به محض اینکه از طریق داده های الکترونیکی مورد پردازش قرار می گیرند باید مورد حمایت قانون گذار قرار گیرند. [۴]

نکات توصیفی هوش مصنوعی ماده 61 قانون تجارت الکترونیکی

  1. استثنائات دسترسی به داده پیام
  2. افشای داده پیام برای اشخاص ثالث
  3. ملاحظات اعتراض به دسترسی و افشای داده پیام
  4. فرآیندهای ایمنی مرتبط با داده پیام
  5. نهادهای مسئول دیدبانی و کنترل جریان داده پیام‌های شخصی
  6. ارجاع به مواد مندرج در باب چهارم قانون تجارت الکترونیکی
  7. تدوین آئین‌نامه‌های مربوط به دسترسی و کنترل داده پیام

انتقادات

  • مقایسه بین مقررات اتحادیه اروپا با مقررات قانون تجارت الکترونیکی ایران مصوب سال 1382 در زمینه داده های شخصی نشان می دهد که حقوق ایران از این حیث دارای نقایص جدی است که باید از سوی مقنن مورد بازنگری قرار گیرد. این نقایص را به دو دسته عمده می توان تقسیم کرد: نقایص مرتبط با داده های شخصی از یک سو، و فقدان مقررات در خصوص اشخاص و موسسه های گردآوری و پردازش کننده داده های شخصی از سوی دیگر. هر چند قانون گذار ایرانی برخی از اصول حاکم بر داده های شخصی را مورد تصریح قرار داده است، با این حال گاه همه مقتضیات آن اصل در مقررات موضوع مواد 58 تا 61 قانون تجارت الکترونیکی پیش بینی نشده است. به عنوان مثال، در خصوص اصل قانونی بودن و لزوم تحصیل رضایت سوژه، هر چند ضرورت آن در ماده 58 به صراحت ذکر شده است ولی مستثنیات آن پیش بینی نشده و با توجه به ماده 61 آن قانون به ایین نامه واگذار شده است. ارجاع مستثنیات حمایت از داده های شخصی به آیین نامه جای تاسف دارد، زیرا این مستثنیات هم به اندازه خود اصل از اهمیت برخوردار هستند و باید در قابل قانون پیش بینی شود تا از هر گونه سوء استفاده احتمالی جلوگیری شود. در این خصوص حقوق فرانسه و اتحادیه اروپا این مستثنیات را در چارچوب قوانین آورده اند..[۵]
  • حقوق کشورهای مورد مطالعه، همچنین دستورالعمل های اتحادیه اروپا مقررات صریح و روشنی را در قالب قانون در خصوص نحوه تشکیل، فعالیت، وظایف و اختیارات و نیز مسئولیت های اشخاصی که به گردآوری و پردازش داده های شخصی می پردازند و نیز تکالیف و مسئولیت های ارائه دهندگان خدمات اینترنتی وضع کرده اند و به این ترتیب روابط حقوقی تمامی اشخاص دست اندرکار و ذینفع را مشخص کرده اند. حقوق ایران متاسفانه از این حیث نیز دارای ایراد است زیرا بر اساس ماده 61 قانون تجارت الکترونیکی ایران در این زمینه هم به آیین نامه ارجاع شده است. بدیهی است امکان پیش بینی مقررات آمره و ضمانت اجراها اعم از حقوقی و کیفری در چارچوب آیین نامه وجود ندارد.[۶]

مقالات مرتبط

منابع

  1. محبوبه عبدالهی. دلیل الکترونیکی در نظام ادله اثبات دعوی. چاپ 1. خرسندی، 1391.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 6487048
  2. محمدجعفر جعفری لنگرودی. ترمینولوژی حقوق. چاپ 7. گنج دانش، 1374.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 6755612
  3. معارف اسلامی و حقوق (اندیشه صادق سابق) شماره 25بهار و تابستان 1386. دانشگاه امام صادق(ع)، 1386.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 1482740
  4. معارف اسلامی و حقوق (اندیشه صادق سابق) شماره 25بهار و تابستان 1386. دانشگاه امام صادق(ع)، 1386.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 1482724
  5. معارف اسلامی و حقوق (اندیشه صادق سابق) شماره 25بهار و تابستان 1386. دانشگاه امام صادق(ع)، 1386.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 1482724
  6. معارف اسلامی و حقوق (اندیشه صادق سابق) شماره 25بهار و تابستان 1386. دانشگاه امام صادق(ع)، 1386.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 1482848