ماده ۳ قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری: تفاوت میان نسخه‌ها

تبصره ۱ (اصلاحی ۱۰ˏ۰۲ˏ۱۴۰۲)ـ چنانچه جلسه شعبه [[تجدیدنظر]] با حضور دو عضو رسمیت یابد و هنگام صدور رأی اختلاف نظر حاصل شود، یک عضو مستشار توسط رئیس دیوان به آنان اضافه می‌شود. در صورت عدم حضور رئیس شعبه تجدیدنظر، اداره شعبه به عهده عضو مستشاری است که [[سابقه قضائی]] بیشتری دارد.

تبصره ۲ (الحاقی ۱۰ˏ۰۲ˏ۱۴۰۲)ـ شکایات و اعتراضات [[شخص حقیقی|اشخاص حقیقی]] و [[شخص حقوقی|حقوقی]] اعم از عمومی و خصوصی از [[رأی|آراء]] و تصمیمات [[مراجع اختصاصی اداری]] موضوع بند (۲) [[ماده ۱۰ قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری|ماده (۱۰)]] این قانون مستقیماً در شعب تجدیدنظر مطرح و مورد رسیدگی قرار می‌گیرد، رأی صادره قطعی است. سایر [[شکایت|شکایات]] و اعتراضات در شعب بدوی رسیدگی می‌شود. پس از [[لازم الاجرا]] شدن این [[قانون]] پرونده‌های موجود در شعب بدوی و تجدیدنظر مطابق [[صلاحیت]] زمان ثبت [[دادخواست]] رسیدگی می‌شود.

تبصره ۳ (الحاقی ۱۰ˏ۰۲ˏ۱۴۰۲)ـ مقصود از [[مراجع اختصاصی اداری]] کلیه مراجع و هیئت‌هایی است که به موجب قوانین و [[مقررات]] قانونی، خارج از مراجع قضائی تشکیل می‌شوند و اقدام به رسیدگی به [[اختلاف|اختلافات]]، [[تخلف|تخلفات]] و [[شکایت|شکایاتی]] می‌کنند که در [[صلاحیت]] آن‌ها قرار داده شده‌است؛ نظیر هیأت‌های رسیدگی به [[تخلف اداری|تخلفات اداری]]، کمیسیون‌های [[ماده ۹۹ قانون شهرداری|مواد (۹۹)]] و [[ماده ۱۰۰ قانون شهرداری|(۱۰۰) قانون شهرداری]] مصوب ۱۱ /۴ /۱۳۳۴ با اصلاحات و الحاقات بعدی، [[هیئت حل اختلاف مالیاتی|هیئت‌های حل اختلاف مالیاتی]]، هیئت‌های حل اختلاف [[کارگر]] و [[کارفرما]] و کمیسیون‌ها و هیئت‌هایی که به موجب قوانین و مقررات قانونی تشخیص موضوعاتی از قبیل صلاحیت‌های علمی، تخصصی، امنیتی و گزینشی به عهده آن‌ها واگذار شده باشد.