۳۲٬۶۳۸
ویرایش
(ابرابزار) |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
خط ۱: | خط ۱: | ||
'''ماده ۷۱۵ قانون مدنی''': | '''ماده ۷۱۵ قانون مدنی''': هرگاه [[دین]] [[دین موجل|مدت]] داشته و [[ضامن]] قبل از موعد آن را بدهد مادام که دین [[دین حال|حال]] نشدهاست نمیتواند از [[مدیون]] مطالبه کند. | ||
* {{زیتونی|[[ماده ۷۱۴ قانون مدنی|مشاهده ماده قبلی]]}} | * {{زیتونی|[[ماده ۷۱۴ قانون مدنی|مشاهده ماده قبلی]]}} | ||
* {{زیتونی|[[ماده ۷۱۶ قانون مدنی|مشاهده ماده بعدی]]}} | * {{زیتونی|[[ماده ۷۱۶ قانون مدنی|مشاهده ماده بعدی]]}} | ||
== نکات توضییحی تفسیری دکترین == | == نکات توضییحی تفسیری دکترین == | ||
این حکم در مواردی که دین موجل باشد ولی ضمانت به صورت حال انجام شده | این حکم در مواردی که دین موجل باشد ولی [[ضمان|ضمانت]] به صورت [[ضمان حال|حال]] انجام شده باشد، جاری است.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=متون فقه (جلد اول)|ترجمه=|جلد=|سال=1387|ناشر=خط سوم|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=1334568|صفحه=|نام۱=عباس|نام خانوادگی۱=زراعت|نام۲=حمید|نام خانوادگی۲=مسجدسرایی|چاپ=3}}</ref> همچنین اگر هر دو مدت دار باشد ولی مدت [[ضمان موجل|اجل ضمان]]، از مدت پرداخت دین کمتر باشد نیز این حکم جاری میشود و ضامن نمیتواند مادام که دین حال نشده باشد از مدیون مطالبه ای کند،<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=حقوق مدنی (عقود معین، قسمت چهارم) (عقود اذنی، وثیقههای دین، ودیعه، عاریه، وکالت، ضمان)|ترجمه=|جلد=|سال=1389|ناشر=سهامی انتشار|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=2659900|صفحه=|نام۱=ناصر|نام خانوادگی۱=کاتوزیان|چاپ=6}}</ref><ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=ضمان عقدی در حقوق مدنی|ترجمه=|جلد=|سال=1386|ناشر=گنج دانش|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=36076|صفحه=|نام۱=محمدجعفر|نام خانوادگی۱=جعفری لنگرودی|چاپ=1}}</ref> البته اگر [[مضمون عنه]] صراحتاً [[اذن]] به [[تأدیه|تادیه]] زودتر با ضمان با اجل کمتر را داده باشد، ضامن میتوان قبل از فرا رسیدن موعد به مضمون عنه مراجعه نماید.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=قانون مدنی در نظم حقوقی کنونی|ترجمه=|جلد=|سال=1389|ناشر=میزان|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=98268|صفحه=|نام۱=ناصر|نام خانوادگی۱=کاتوزیان|چاپ=26}}</ref> در موردی که دین موجل باشد و ضامن نیز پرداخت دین را به همان اجل، ضمانت کند، ولی قبل از رسیدن موعد وفات کند و در نتیجه از [[ترکه]] او استیفای دین شود، باز هم [[وارث|ورثه]] حق رجوع به مضمون عنه را تا زمانی که موعد فرا نرسیده، ندارند.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=شرح قانون مدنی (جلد دوم)|ترجمه=|جلد=|سال=1387|ناشر=گنج دانش|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=203728|صفحه=|نام۱=سیدعلی|نام خانوادگی۱=حائری شاه باغ|چاپ=3}}</ref> | ||
== مقالات مرتبط == | == مقالات مرتبط == |
ویرایش